De laatste dagen

Maandag was een reisdag; terug naar Bazna vanuit Brasov. Het weer was goed, geen sneeuw meer. Onderweg viel het me op dat het land ontzettend mooi is.

In mijn geest ervoer ik een enorme liefde voor dit land. Ik geloof dat God dit land haar geestelijke schoonheid terug wil geven. Het land heeft zoveel geestelijke "resources". Ik ben veel mensen tegen gekomen die een puur verlangen naar God en een opwekking in Roemenië hebben en daar voor bidden.
In Bazna waren Mannes en Jenny ondertussen ook aangekomen voor een weekje Roemenië. WE hebben ons programma doorgesproken en veel gepraat over Bazna. Verder lekker rustig aan gedaan.

Dinsdag ben ik naar Sibiu geweest. Daar had ik een ontmoeting met Renaud en Manuela Roy en Gabi. Renaud is een Canadeze zendeling die al sinds 1994 in Roemenië verblijft. Ik had hem op de dag af een jaar eerder voor het laatst ontmoet. Hij is het grootste deel van dit jaar in Canada geweest voor een medisch onderzoek naar een mogelijk nekhernia. Uiteindelijk heeft hij eind september te horen gekregen dat het niet noodzakelijk was te opereren. Hij moet er rekening houden met tillen en in zijn houding. De middag werd gevuld met een goed stuk "fellowship". We hebben lang geboomd over de rol en invloed van de kerk in deze tijd. Via Renaud kan ik een aantal contacten leggen met kerken in Deva en in het zuiden van Roemenië. Iets wat ik in gebed wil overwegen.

Woensdag was weer een bezoekjesdag in Bazna. Allereerst op verjaarsvisite bij Nicu Hiriza. Daarna op kraambezoek bij Diana en Jonathan om Joshua te bewonderen.

's Avonds was er een gesprek met de leiding van de kerk (CLF) over de plannen voor het komend jaar, financiele ondersteuning e.d.. Wat naar voren kwam was met name de woning van Jonathan. Zoals al eerder geschreven is het onzeker hoelang hij kan wonen op de plek waar hij met zijn gezin nu wonen. Hij wil graag meer vastigheid en een grotere woning voor zijn groter wordende gezin. Hij heeft de kerk gevraagd of er een ruimere vergoeding voor zijn werk kan komen. Of dit mogelijk is is niet duidelijk. Wij als Bazna-team nemen het in ieder geval mee naar Nederland om te kijken of wij iets kunnen betekenen.

Als laatste deel van de woensdag heb ik gepakt. Donderdag om 4.15 ging de wekker alweer voor de terugreis.

Weekend

Hier een update van mijn activiteiten van het afgelopen weekend. De zaterdag begon met een heerlijk ontbijt bij de familie van Sorin, waar in deze dagen verbleef. De gastvrijheid was overweldigend. De hoeveelheid die je aangeboden krijgt is genoeg voor 4 personen en dan nog vinden ze dat je te weinig eet.

De gevangenis ging helaas niet door. Mirca de pastor van de gemeente had me een week van te voren moeten aanmelden dan had ik mee gekund. Helaas.

Sorin moest werken in de bandenzaak van zijn vader. Het is waanzinnig druk. Vanwege de invallende winter wil iederen tegelijk de winterbanden erop laten zetten. Ze draaien overuren, maar wel een goede tijd voor de omzet. Overdag heb ik lekker de tijd genomen wat schoolzaken door te nemen en veel te lezen.

's Avonds met Sorin naar het centrum van Brasov geweest en naar één van de bergen in die uitkijken op de stad. Daar hebben we een tijd gebeden voor de stad. We hebben God om openbaring gevraagd. Eén van de indrukken was dat het een trotse stad is waar uitlijk vertoon heel belangrijk is. Sorin gaf aan dat hij diverse aanknopingspunten heeft gekregen om met de jongelui van de Brasov House of Prayer de komende tijd voor te bidden.

In het Brasov House of Prayer komen elke doordeweekse dag een groep van tussen de 5 en 10 jongenlui om zes uur 's ochtends samen om te bidden voor de stad.

Zondagochtend mocht ik spreken in de Petra-gemeente. Een traditionele gemeente van de vergadering van gelovigen waar de mannen en vrouwen apart zitten. Ik mocht spreken over Psalm 139. Met name de verzen 17 en 18.

Hoe kostelijk zijn mij uw gedachten, o God, hoe overweldigend is haar getal.
Wilde ik ze tellen, zij zijn talrijker dan het zand; als ik ontwaak, dan ben ik nog bij U.

God koestert gedachte over ons. Hij heeft een verlangen deze aan ons te openbaren. In onze relatie met Hem gaan we ontdekken dat deze gedachten geen gedachte van veroordelingen en onheil zijn maar van leven en vrede.
Tijdens de dienst waren er ook een aantal mensen uit de Republiek Moldavië. Zij kwamen een presentatie geven over het werk onder met name kinderen in dit land. In 2000 waren ze gestart met 1 kinderkamp, ondertussen is dat in 2009 uitgegroeid tot ca. 68 kampen in de zomer en ca. 50 in de winter. Alles om de kinderen, waaronder ook vele straatkinderen, een hoopvolle toekomst te geven. Hun Engelse website is nog in de maak, voor hen die het Roemeens machtig kun je hier een kijkje nemen: http://www.elsadai.org/ .

De broeders en zusters uit Moldavië aten mee in het huis van de ouders van Sorin. We konden dus wat verder doorpraten over hun werk. Ik ben uitgenodigd om langs te komen. Iets wat ik zeker in gedachte zal houden.

's Avonds was ook een bijzondere ervaring. Een groot gedeelte van de kerk van Sorin en pastor Mirca was uitgenodigd in Codlea, een plaats zo'n 20 kilometer van Brasov vandaan. Het was een gezamenlijke dankdienst voor de oogst. Tijdens deze dienst sprak "Father Nikita", een voormalig Roemeens Orthodox Priester. Hij vertelde hoe hij door het lezen van Gods Woord ging ontdekken dat hij als priester God eigenlijk niet kende. Hij vergeleek het met de situatie van de zonen van Eli in 1 Samuël 2 : 12.

Hij vertelde dat Hij jarenlang de mensen verteld had dat er een vloek ruste op het lezen van de bijbel en dat dat verboden was, terwijl de geloofsbelijdenis van de orthodoxe kerk op de bijbel gebaseerd was. Toen hij zelf de bijbel ging bestuderen kwam hij erachter dat het juist de bron van het Evangelie was. Het kwam tot een breuk met de kerk. Hij gaat nu rond om juist het evangelie te verkondigen. Hij vertelde dat er een opening is aan het ontstaan in de Orthodoxe kerk en dat hij verscheidene uitnodigingen heeft gekregen om binnen deze kerk zijn verhaal te vertellen.
Na de dienst was er een speciale maaltijd ter ere van dankdag.

Winterwonderland

De dag begon vroeg. Om 8.00 uur had ik een afspraak om met Jurjen en Henk te bidden. We hebben gebeden voor de toekomst. Wat Beth-Shalom kan betekenen voor Henk en Ineke als gemeente. De middagmaaltijd heb ik genuttigd op het centrum van de stichting Mâna Deschisa. Ik heb daar kort kennis mogen maken met de leiding van het centrum Marshall en Larissa Mckenna.

Op de volgende link is meer informatie over deze stichting: http://www.openhanden.nl/nl/

Vandaag weer een reisdag. Ik ging terug naar Brasov waar ik bij Sorin verblijf tot maandag ochtend. Het is hier volop winter. Het heeft de hele dag gesneeuwd en op sommige plaatsen in de bergen is wel 50 tot 100 cm sneeuw gevallen. Ik heb weinig hinder van gladheid ondervonden. Alleen schoot het niet op. Het verkeer zat bijna de hele weg vast.

Vanavond in de kerk van Sorin voor een groep jeugd mogen spreken over 2 Corinthiërs 3 : 18:

Wij, gelovigen, hebben geen sluier over ons gezicht. Wij zijn net spiegels, die het schitterende licht van de Here weerspiegelen. Terwijl Zijn Geest in ons werkt, gaan wij steeds meer op Hem lijken.

God nodigt ons uit om in Glorie, Zijn goedheid te kijken en te gaan ontdekken wie wij zijn: Geliefde kinderen van Hem. Als we dit doen zullen we meer op Hem gaan lijken.
De jeugdgroep was hongerig. Voor mij was het een bevestiging van mijn roeping. Vanmiddag kwam de voorganger van de kerk en pasant langs in zijn weroveral om mij te vragen of ik morgenvroeg (zaterdag 17 oktober) met hem mee wilde naar de gevangenis. Een hele uitdaging. Ik ben benieuwd.

Campina

Gisteren (woensdag) aangekomen in Campina, een plaats tussen Brasov en Ploiesti. Hier wonen Henk en Ineke Pas met hun twee zonen Mats en David. Zij zijn in juli 2008 naar Roemenië verhuist omdat zij roeping van God hebben ervaren om onder zwerfjongeren te werken. Henk werkt inmiddels als vrijwilliger bij de stichting Mâna Deschisa (Open Handen). Hij werkt onder andere in een kaarsenmakerij waarin de jongeren een dagbesteding hebben en werkervaring kunnen opdoen. Dit alles als onderdeel van het programma wat zij doorlopen om weer een menswaardig bestaan te kunnen opbouwen na een leven op straat, met drugs, prostitutie en misdaad. De stichting heeft verschillende projecten en gebouwen naast de kaarsenmakerij. Zij is nu nog gehuisvest in een aantal oude gebouwen, maar zij heeft een terrein cadeau geschonken gekregen met daarop een spiksplinternieuw huis waar zij ruimte kunnen bieden aan zeker 16 jongeren (nu max. 11). Het terrein biedt ruimte voor veel activiteiten waaronder een kassencomplex en woningen voor begeleid zelfstandig wonen. Hieronder is een aantal foto's opgenomen van het complex en de kaarsenmakerij.

De stichting Mâna Deschisa werkt nauw samen met Centrul Crestin Nehemia, een evangelische gemeente. Deze is opgericht door Jurjen Nagel, vanuit de Volle Evangelie Gemeente Nehemia uit Zwijndrecht.



Henk en Ineke zijn volop betrokken bij het werk van de gemeente. Henk heeft sinds kort de verantwoordelijkheid voor het zondagsschoolwerk. Ineke is betrokken bij het uitdelen van kleding en voedselpaketten samen met de vrouw van Jurjen, Dana.
Uit alles blijkt dat Henk en Ineke een hart hebben om de zwakkere en kansarmen in Campina de liefde van Jezus Christus te laten zien.

Ik mocht gisterenavond de bidstond bezoeken. Vanmiddag een gesprek met Jurjen gehad over de visie van de gemeente.

Ik heb een goed beeld gekregen van het werk en de passie van Henk en Ineke.

Bezoekjes

Gisteren en vooral vandaag een flink aantal bezoekjes gebracht. Bezoekjes om de mensen te bemoedigen en voor hen te bidden. Elke keer weer raak je onder de indruk van de ruwte van het leven hier. Gisteren bij Nicu en Dana bleek hoe nijpend de watersituatie aan het worden is. Zij hebben een put in de tuin die voor het eerst in dertig jaar bijna droog staat. Zij moeten nu ook water laten komen om voldoende te hebben. Gelukkig is er dan nog Deborah; het anderhalf jaar oude dochtertje die dol is op Nederlandse stroopwafels, net als alle andere Roemenen.

Vandaag geweest bij zuster Viorica, samen met Valentin, mijn vertaler, we mochten voor haar bidden voor de doop in de Heilige Geest. Haar situatie is rond haar zoon is helaas nog veel beter; hij is nog regelmatig dronken en bezorgt haar daardoor veel overlas en vooral verdriet. Het tweede bezoekje was bij broeder Valer. Een oudere man van 80 jaar. Hij is nog erg levenslustig. Zijn vrouw is in Targa Muresh voor een behandeling aan borstkanker, ze hoopt zaterdag terug te komen. Broeder Valers zoon Gusti (Augustin) was er ook, ik mocht voor hem bidden, hoewel hij geen christen is.

Als laatste gegeten bij Teuta en Georghe, de oma en vader van Cosmin. Cosmin is erg ziek, vermoedelijk keelontsteking. Vanavond hoorden we dat hij naar het ziekenhuis is gebracht.

Het heeft de hele dag flink geregend. De mensen zijn echt dankbaar. De put bij Casa Bucuriei begint weer vol te lopen. Overal zie je grote regentonnen onder afvoerpijpen van de daken staan. Alles om zo veel mogelijk water op te vangen. Wat zijn wij dan gezegend met voldoende water uit de kraan.

De dag afgesloten met de wekelijkse bidstond. Morgen naar Campina, naar de familie Pas.

Zondag

Gisteren was het zondag. Een dag voornamelijk gevuld met kerkbezoek. In de ochtenddienst sprak Claudius over het onderwerp: de goedheid van God leren kennen. Het sloot precies aan op wat ik voor de avonddienst had voorbereid. Daarin mocht ik spreken over de ontmoeting die we mogen hebben met Jezus. Als we Zijn liefde ervaren verandert ons leven en kunnen we Zijn liefde doorgeven aan anderen. Het was ook een avondmaalsdienst. Het is bijzonder om te zien hoe zij het vieren. Vooraan in de kerk staat een tafel met daarop het brood en de wijn. Iedereen komt naar voren, knielt en gebruikt het avondmaal.

Na de kerkdienst mocht ik ervaren dat veel mensen in Roemenië nog in moeilijke omstandigheden leven. Gaby had mij gevraagd of ik hem en zijn moeder naar de plaats kon rijden waar moeder werkt. Daar is nog voldoende water. Bij hen thuis niet meer; de bronnen die zij gebruiken om water uit te halen staan droog vanwege het lange tijd uitblijven van regen. In een aantal grote en kleine flessen hebben we zo'n 200 liter water gehaald. Goed voor een kleine week, als ze tenminste geen kleding wassen. En heel verschil met Holland. Wij denken er bijna nooit meer over na dat het voor veel mensen nog vanzelfsprekend is dat er water uit de kraan komt.

Het heeft trouwens geregend vannacht en er wordt nog regen meer verwacht op dinsdag. Goed nieuws voor Gaby en zijn familie.

zaterdag 10 oktober

Weinig gepland vandaag. In de ochtend een tijd van gebed gehad en een gebedswandeling gedaan. Veel gebeden voor de situatie van de mannen van Bazna. (Heb ik al eerder over geschreven).

s´Middags alleen een bezoek aan Janos en Adeilla. Bij hun thuis gesproken over haar diabetes en zijn werkeloosheid. Er was de vraag of wij haar konden helpen aan teststripjes voor suikerspiegel. Zij kan ze gratis krijgen maar de grootste tijd zijn ze niet te krijgen, vandaar haar verzoek. Hun grootste probleem is op dit moment hun zoon . Hij heeft net een zelfmoordpoging achter de rug omdat zijn relatie met z'n vrouw op de klippen is gelopen.
Het was best heftig het verhaal aan te horen. Soms ben je stil en kun je alleen, net als de Roemenen, op God vertrouwen, wetend dat Hij bij machte is oneindig veel meer te doen dan wij bidden of beseffen.

Vandaag ook ontdekt dat Roemeense muizen ontzettend gek zijn op Hollandse stroopwafels. Ik had de laatste nachten al geritsel gehoord, maar vanochtend was er luid geknaag aan plastic in mijn voorraadkrat. En ja hoor een pak stroopwafels was aangevreten, de onderste vijf waren bijna voor éénderde weggegeten. Een muizenval met stroopwafel doet wonderen; ik heb er al twee gevangen.

Vanavond ga ik me voorbereiden op de preek van morgenavond.

Lenuta

In de reis van juli deze zomer kwam Lenuta Boancas bij ons team met de een speciale hulpvraag . Lenuta is de vrouw van één van de oudsten van de Christian Life Fellowship in Bazna.

De vraag was of wij babyspullen konden meenemen voor Andrea. Een zigeunermeisje, waarvan de leeftijd niet bekend is. Vermoedelijk is ze 18 jaar. Ze verwacht haar tweede baby. Haar eerste kindje is bij haar weggenomen vanwege de omstandigheden waarin het op moest groeien.

Lenuta wil Andrea helpen en begeleiden bij het verzorgen van haar kind, daarvoor zijn er wel de spullen nodig die normaal bij een geboorte nodig zijn: bad, bedje, kinderwagen, luiers etc.. Gelukkig konden we na een oproep in Beth-Shalom de spullen meenemen en heeft Andrea alles wat ze nodig heeft. Als team uit Holland zien we dat Lenuta een hart voor vrouwen in Bazna heeft, met name voor hen die het moeilijk hebben. We hebben haar dan ook gestimuleerd deze bediening op te pakken. Ze heeft echter een druk huishouden met 7 pleegkinderen en een moeder die veel zorg nodig heeft. Om hier een oplossing voor te vinden is het de bedoeling dat we via sponsoring voor een 4-tal dagen hulp in het huishouden financieren, zodat Lenuta op die momenten ontlast is vande zorgtaak thuis.

Op dit moment ondervindt Lenuta tegenslag in het vervullen van haar wens. Ze is midden-augustus gediagnosticeerd met borstkanker. Ze is inmiddels geopereerd en ondergaat chemo-therapie met alle gevolgen daarbij.

Ondanks alles is Lenuta strijdbaar en weet ze haar hart voor de mensen Bazna te uiten. Vorige week vrijdag heeft ze 38 kinderen van Bazna uitgenodigd bij haar thuis voor een maaltijd. De kinderen veelal niet gewend veel te eten vanwege de armoede, zaten na de soep allemaal al vol en konden het vlees en het toetje amper op. Laten we voor Lenuta blijven bidden voor een spoedig herstel.

Vissen

Vandaag een dag rust. Claudius is jarig en hij heeft me uitgenodigd om met Naomi te gaan vissen, ja, ja. Ik heb in mijn leven maar één keer eerder gevist. Claudius wist een plek net voorbij Dumbraveni. Het was een privéterrein en na betalen mochtenwe vissen. De omgeving was schitterend, alleen jammer dat we niets gevangen hebben. Toch was het ontzettend rustgevend. Zeker de moeite waard om te herhalen.

's Avonds bij de Georghe en Lenuta thuis met een maaltijd Claudius verjaardag gevierd. Lenuta zag er beter uit en vertelde dat ze zich ook wat beter voelde. Gisteren en eergisteren waren slecht na de tweede chemokuur op dinsdag. Ze heeft haar haar afgeschoren en draagt een hoofddoek. Ik ben ontzettend onder de indruk van haar vechtlust. Ik heb nog met haar gebeden.

Het is bijzonder te zien dat onze Roemeense broeders en zusters, vaak in slecht omstandigheden, zo ontzettend veel kracht putten uit hun geloof. Wij, in het rijke westen, kunnen en hebben bijna alles maar vergeten dat we God nodig hebben. Ik kan daar in ieder geval nog veel van leren.

YWAM Medias

Vandaag de dag vroeg begonnen met een bezoek aan de basis van Jeugd met een Opdracht in Medias. Ik mocht een bijbelstudie geven voor de groep studenten die daar opdit momen een school voor bijbelinterpretatie volgen. Ik mocht spreken over het thema: " Genade".
God wil ons Zijn leven geven. Hiervoor hoeven wij niets te doen, alleen de relatie met Hem aangaan. Toch is dit vaak moeilijk omdat we het gevoel hebben dat we het moeten verdienen en proberen we uit onszelf goed te leven. Een mooie tekst die aangeeft wat God wil staat in
Jeremia 9 : 22 en 23:

Dit zegt de HEER: De wijze moet zich niet beroemen op zijn wijsheid, de sterke niet op zijn kracht,
de rijke niet op zijn rijkdom.
Wil iemand zich op iets beroemen, laat hij zich erop beroemen dat hij mij kent,
inziet dat ik, de HEER, dit land liefde schenk, rechtvaardigheid en recht,
want daar schep ik behagen in– spreekt de HEER.

Na de studie hebben Florin en ik traditiegetrouw gepraat over zending en de verschillende culturen waarin we leven. Onze plannen voor de toekomst. Ik leer veel van hem omdat hij door zijn jarenlange ervaring als leider van de basis goed weet te onderscheiden waar je als "zendeling" rekening mee moet houden vanuit de verschillende culturen.

Vanmiddag heerlijk gewandeld rond Bazna en tijd genomen om te bidden. Vanavond maar eens lekker niets doen.

7 oktober

Gisteren was een vrij intensieve dag. Een deel van de morgen ging op aan overpompen van water. Een van de tanks heeft een klein lek, in een afdichting die van het zomer aangebracht is. Omdat er anderhalve tankwater in het systeem is gebracht stond er behoorlijk wat druk op het gaatje. Gelukkig kon de tank leeggepompt worden in de andere twee en daarna afgesloten, maar het kostte wel veel tijd. ´s Middags was ik uitgenodigd bij zuster Marioara en haar zoon Nicu. Ik moest er de maaltijd nuttigen, een klein bedankje voor de gordijnen die we haar konden geven.

Wat me trof was de situatie van haar man. Hij is gepensioneerd en helaas heeft hij weinig dagbesteding, waardoor hij veelvuldig alcohol drinkt. Dit is een beeld wat je ziet bij veel oudere mannen. Hij is niet gelovig. Laten we bidden dat de situatie verandert en dat God zin aan zijn leven kan geven. Na de overvloedige maaltijd naar Medias, waar ik met Jo en Ron Jowett van de Sanctuary had afgesproken om een houtgestookt fornuis te kopen voor Victoria. Ik heb daar al overgeschreven in het item `Hulp`van 8 augustus jl.. Met geld dat we ingezameld hebben op de Roemenie-actiedag van 16 mei konden we deze vrouw een het fornuis en een hoeveelheid hout geven. Ze kan nu in huis koken en heeft daardoor tegelijkertijd verwarming voor de winter. Het fornuis werd door een aantal Engelse vrijwilligers van de Sanctuary geplaatst. Dit soort kleinschalige hulp stelt Victoria wel in staat een beter leven voor kinderen te geven. De financiële ruimte die ze krijgt kan ze nu gebruiken om haar kinderen naar school te laten gaan.

Een uitgebreide fotopresentatie is gemaakt door Richard, een Engelse fotograaf, die veel voor de Sanctuary werkt. De presentatie staat in de link hieronder:

http://www.rjamesfeaver.co.uk/llr/victoria/

's Avonds was er een bijeenkomst van het leidersteam van de Christian Life Fellowship Bazna. Ik was een deel aanwezig. Ik mocht onze plannen toelichten de komende tijd. Daarna heb ik me voorbereid op de bijbelstudie van de volgende dag die ik mag geven aan de studenten van de Jeugd met een Opdracht basis in Medias.

De eerste dagen.

Er zijn nu bijna twee dagen voorbij, sinds ik aangekomen ben in Bazna. Gisteren was vooral een dag van uitpakken, spullen sorteren en wegbrengen. Een deel van de babyspullen die we hebben ontvangen heb ik mogen geven aan Jonathan en Diana. Hij is medevoorganger van de kerk. Diana is hoogzwanger en ieder moment kan de baby geboren worden. Jonathan heeft een beperkt inkomen van de kerk. Ze hadden de spullen die ik mocht brengen nog niet en ze waren erg blij met de box, de wandelwagen, het badje en de Maxi-cosi.
Ze wonen in een één-kamer woning aan het huis van Jonathan's grootvader. De huisvestingssituatie is erg onzeker, omdat als opa overlijdt, dan zal het huis verdeeld worden onder meerdere personen en is het de vraag of Jonathan en Diana er kunnen blijven wonen. Daarnaast is de kamer voor 4 personen wel erg klein. Hun gebed is dat er in de toekomst een andere woning zal komen.

Een deel van de kleding kon ik uitdelen aan de jeugd van de kerk. Zij bezoeken dagelijks de BHOP (Bazna House of Prayer). Zij hebben zich toegewijd aan gebed voor Bazna en Roemenië, waar zij zich voor geroepen voelen. Zij hebben daardoor weinig inkomsten. Zij krijgen zo nu en dan giften en gebruiken die om hun families te ondersteunen. Kleding is dan ook meer dan welkom. Claudius, de leider van de BHOP, was erg blij met een nieuwe bodywarmer.

De rollator, welke mee is gegeven kreeg ook al meteen een bestemming. Lenuta ontving een telefoontje van een kennis dat haar zoon een ernstige blessure had gekregenaan zijn enkel en dat hij steun nodig had bij het lopen. Moeder kwam de rollator ophalen en hoopt deze met een aantal weken weer terug te brengen.
Ook Cosmin en zijn vader en oma waren blij met de kleding. Cosmin is te vroeg geboren, vermoedelijk al met 26 weken. Het is een levendig en nieuwsgierig jongentje. In zijn ontwikkeling ligt hij door de omstandigheden van de geboorte met zijn spraak zo´n 2 jaar achter. De moeder overleed kort na de bevalling.