(weer) Zicht.

Vandaag begon vroeg om ca 6.00 uur. Opstaan en om 7.00 uur naar BHOP. David Gordon uit Amerika met zijn team leidde de ochtend. Zij zullen een kleine week BHOP leiden. Centrale thema deze week is deuren en sleutels. Welke deuren staan er in ons leven nog open waardoor de boze ons geloofsleven kan beïnvloeden. Welke sleutels kunnen we hierin vinden om deze deuren te sluiten en de deuren naar Gods plan kunnen openen. Vanochtend ging het met name over onvergevingsgezindheid. Hoe dit ons leven kan vormen. Het was goed.

Om 12.00 uur vertrokken om eindelijk de kapotte spiegel van de bus te laten vervangen. De rit van ongeveer 165 km verliep goed. We werden bij een benzinestation opgevangen door de broer van Sorin. Hij leidde ons door Brasov naar Tess, de VW en Audi dealer. Na ongeveer een 45 minuten stonden we weer buiten en was de bus voorzien van een nieuwe spiegel.

Onderweg met Marius Hiriza, welke mee was gereden, veel gepraat over Bazna en de dingen die verwachten God wil gaan doen. We sloten de rit af met een fantastische zonsondergang boven Medias.

Ik houd het kort want ik ben moe. Het heeft me best veel energie gekost. Ik had vertrouwen dat alles goed zou komen, maar toch blijft het in Roemenië een vraag.

Op pad (2)

Vandaag (29 april), op nieuw op pad geweest. Nu hoofdzakelijk alleen. Het grootste deel van de dag op bezoek geweest bij Florin en Laura Mihali van de basis van Jeugd met een Opdracht in Medias. Veel gepraat over zending, de verschillen in de Nederlandse en Roemeense Cultuur. De basis stond in het teken van de outreach fase van de Discipelsschaps Training School (DTS). Het team naar Kenia vertrok vandaag. Er was alleen een probleem met een visum van één de Moldavische deelnemers.

Samen met Laura en Florin de kleuterschool van hun zoontje Sergius bezocht om ookdaar wat speelgoed achter te laten.

Casa Bucuriei staat helemaal in het teken van de bruiloft van Claudius en Naomi. Vanavond arriveerde David Gordon en een groep andere Amerikanen. Het is gezellig druk.

Op pad

Gisteren (28 april) en vandaag diverse bezoeken afgelegd in de omgeving van Bazna. We begonnen dinsdagochtend bij de kleuterschool van Diana. We hebben haar al een aantal malen gesponsord met diverse materialen voor haar klas. Sinds het vorige bezoek is het nieuwe deel van de school gereed gekomen en werden dan ook ontvangen in één van de twee kleuterlokalen.

Het was prachtig om het nieuwe materiaal te zien. We werden toegezongen door de kinderen, waarna we ze het Nederlands liedje "Ja God is goed" hebben geleerd. Diana was erg blij met de materialen. Vooral de autootjes. Het vloerkleed is namelijk één groot wegennet.

Na de lunch, uitgenodigd bij Maticca en Leontina, zijn we naar Igishu Nou geweest naar The Sanctuary. Het huis waar Christa en Persida wonen. Het was goed om Jo en Ron weer te ontmoeten. We werden direct met de werkelijkheid geconfronteerd. Jo en Ron waren net terug uit Tirgu Muresh waar ze twee van de jongeren uit The Sanctuary naar het ziekenhuis hadden gebracht. De één met hersenvliesontsteking en de andere met TBC in een ver gevorderd stadium van aids. The Sanctuary is een opvangplaats voor jongeren die HIV-geinfecteerd zijn.

Met Persida en Christ gaat het goed. Zij gaan naar school en doen het daar boven verwachting. We kunnen zelfs al in het Engels met hen commnuiceren. We kregen een mooi mapje met daarin kleurplaten over het onze Vader in het Engels. Dit als een cadeau voor kinderen van Beth-Shalom en bedankje voor het geld dat zij sparen om Persida en Christi te sponsoren. We mochten weer een mooi bedrag overhandigen. Jo bracht ons op de hoogte van de zus van Perida en Christi, Erica, leefde tot twee weken terug nog steed op de vuilnisplaats waar Persida en Christi tot de dood van hun moeder (2 jaar terug) ook hebben gewoond. Via de Europese Unie was er aan de kinderbescherming in het district Muresh gevraagd een oplossing te zoeken voor deze vrouw en haar drie kinderen, waaronder een baby van ca 4 maanden. De oplossing kwam er. De politie heeft hen met veel vertoon van de vuilnisbelt gejaagd, zonder een alternatief te bieden. Erica verblijft nu bij familie. Er zijn mogelijkheden dat er daar een verblijf voor haar, haar partner en kinderen kan komen.

Op de volgende site kunt u/jij een beeld krijgen hoe Erica tot vorige maand woonde. In een EU-lidstaat anno 2009:

http://www.rjamesfeaver.co.uk/lovelight/erica/

Jo en Ron blijven zich inzetten om voor haar een permanente oplossing te vinden.

We mochten in The Sanctuary ook meer dan de helft van alle lappen stof die ik meegenomen achterlaten. Het was een meer dan welkomme gift. De oudere meiden, met name Florentina, willen graag meer gaan naaien alleen de materialen waren zo goed als op. Verder was er vanuit Engeland het aanbod gekomen van een vriendin van Jo en Ron om van het zomer het naaiproject verder op te zetten met de meiden. Jo en Ron maakten zich zorgen of het door kon gaan vanwege het tekort aan materiaal. Het is bijzonder te zien hoe God timed.

Water gieten op dorstig land.

Het heeft hier in Bazna, centraal Roemenië, al sinds begin maart niet meer flink geregend. Het land is droog en het is het plant- en pootseizoen. Iedereen is druk bezig de gewassen te poten of te zaaien. Er is dringend water nodig om alles goed te laten aanslaan. Veel mensen bidden hier dan om. De situatie waarin mensen verkeren lijkt hierop. Veel zorgen, problemen, ziekte, problemen met alcohol. Het lijkt op een geestelijke woestijn. Zondagavond (26 april) mocht ik preken. Het thema kwam uit Jesaja 43 vers 18 - 21:

Blijf niet staan bij wat eertijds is gebeurd, laat het verleden nu rusten.
Zie, ik ga iets nieuws verrichten, nu ontkiemt het–heb je het nog niet gemerkt?
Ik baan een weg door de woestijn, maak rivieren in de wildernis.
De wilde dieren zullen mij eer bewijzen, de jakhalzen en de struisvogels,
omdat ik water schep in de woestijn en rivieren in de wildernis;
het volk dat ik heb uitgekozen, laat ik drinken.
Dit is het volk dat ik mij gevormd heb, het zal mijn lof verkondigen.

Aan de hand van leven Naomi, uit het boek Ruth, heb ik geprobeerd te laten zien dat God bij machte is nieuwe dingen te doen in uitzichtloze situaties.

Maandag heb ik weer verscheidene bezoekjes afgelegd, waaruit de "droogte" in levens duidelijk bleek. Om één uur waren we, Chantal, Ruth en ik, uitgenodigd bij Teuta, haar zoon Georghe en kleinzoon Cosmin om te eten. Georghe heeft last van een hernia en kan daardoor niet werken. En zoals ik al eerder heb geschreven betekent geen werk geen geld. Als er geen geld is dan kan vaak de medische behandeling niet betaald worden. Menselijkerwijs een uitzichtloze situatie. We konden voor hen bidden. De mensen zijn zo blij met ons bezoek en geven aan dat ze door dit kleine gebaar hoop blijven houden. Voor ons is het soms wel eens moeilijk omdat je zo graag zoveel meer wil doen maar het niet altijd mogelijk is.

's Middags met Jonathan naar Fiorica geweest. Zij is een weduwe. Zij woont alleen met haar jongste zoon. Haar andere kinderen zijn vertrokken naar Spanje om daar te werken. Zij heeft vorig jaar een operatie aan haar baarmoeder gehad en mag eigenlijk weinig zware arbeid uitoefenen. Toen we aankwamen kwam ze net van het land waar ze onkruid had verwijderd. Aan haar keukentafel vertelde ze dat haar zoon een alcoholprobleem heeft. Als hij al werkt gaat het geld op aan alcohol en sigaretten. Als hij dronken is dan moet moeder het regelmatig ontgelden en is er ruzie. Droog land. We hebben ook met en voor haar gebeden.

"s Avonds mocht ik de kring van de ouderen in de gemeente leiden. In huis van broeder Valer en zuster Ina kwamen zo'n 9 mensen bij elkaar. Ook Cosmin was erbij. Cosmin is bijna drie geleden na 26 weken zwangerschap geboren. Zijn moeder, de toenmalige partner van Georghe, is toen overleden men vermoed aan de gevlogen van een HIV-besmetting. Gelukkig is Cosmin negatief getest en het is een wonder dat hij het gezien de medische zorg in

Roemenië het heeft gered.

Belangrijkste deel van de bijeenkomst was een bidstond. We hebben voor elkaar gebeden en gevraagd of God water wilde gieten over de situaties waarin de mensen zitten en dat er wegen in de wildernis mogen ontstaan waardoor God laat zien dat Hij in staat is nieuwe dingen te doen en uitkomst kan brengen in soms uitzichtloze situaties. Laten wij in Nederland ons blijven inzetten mee te bidden en hulp te bieden. Ik ben altijd onder de indruk van het vertrouwen dat de mensen blijven hebben in God.

Het weekend

Er zijn al weer een aantal dagen voorbij. Er is veel gebeurd. Vrijdag (24 april) weer tijd doorgebracht in BHOP. Het was erg intens. Ik werd gegrepen door de nood van de mensen hier. Veel werkloosheid. Geen werk betekent veelal ook geen inkomen. Geen inkomen levert vele zorgen. Als je dat lange tijd gewend kan dat leiden tot berusting. Wat hebben wij het in NL dan goed.

's Middags op bezoek geweest bij Janosh en Adèla. Janosh is net zijn baan kwijt. Ze leven bij een flat waar het normaal is tot diep in de nacht luide muziek te draaien. Als er wat van gezegd wordt dan wordt het volume alleen maar opgedraaid omdat de "christenen" het vragen. Van de politie komt weinig hulp. Samen met Jonathan, één van de leiders van de kerk, hebben we gebeden en we moeten op God vertrouwen dat Hij hen te hulp zal komen. Laten we voor hen blijven bidden.

"s Avonds met Gabi, mijn vaste vertaler, pizza wezen eten in Medias. Lekker gegeten en geboomd over van alles en nog wat.

Zaterdag 25 april, Ruth, mijn dochter en Chantal, aanstaande van mijn neef Job, opgehaald van het vliegveld te Cluj. Ben blij weer bekenden te zien. De reis was zeer voorspoedig. Terug in Bazna ging het leven direct weer door; eerst op bezoek bij de familie Boancas om het burgerlijk huwelijk van hun dochter Naomi met Claudius te vieren. Tijdens dit bezoek en passant de vraag gekregen of ik naar Brattei ging en of ik wou spreken.

Elke maand verzorgt de BHOP een speciale jeugddienst waar zo'n 100 tot 200 jongenlui uit de omgeving komen. Christi leidde de worship en ik mocht spreken over "Grace has become personal". Gods genade kwam in de persoon van Jezus ons te hulpen om ons te leren een leven naar Gods wil te leiden. God verlangt ernaar een relatie met ons te beginnen. Hij zoekt ons en kent ons volledig. Het kan bevrijdend zijn te weten dat God al alles van je weet en dat je je niet beter hoeft voor te doen. Net zoals de Samaritaanse vrouw bij de put uit Johannes 4:

In die stad kwamen veel Samaritanen tot geloof in hem door het getuigenis van de vrouw: ‘Hij weet alles van me.’

Op de oproep wie die genade (Jezus) voor het eerst of opnieuw persoonlijk wilde ontmoeten, reageerde ongeveer één derde van de zaal. Ik bid dat deze jongenlui een generatie vol van Gods kracht en liefde zal worden.

Donderdag 23 april

De dag begon vroeg om 6.00 uur meegebeden met BHOP. The Bazna House of Prayer is een groep jongeren die een roeping hebben om zich toe te wijden aan gebed. Tenminste 5 dagen per week en 6 tot 8 uur per dag komen ze bij elkaar om God te aanbidden en voorbede te doen voor Bazna, Roemenië, Israël en vele andere zaken. Het is bijzonder om zo'n tijd met God mee te maken. Voor ons Nederlanders is het misschien een apart concept, dat je al je tijd aan God geeft. Het streven is om te komen tot een Huis van gebed waar 24 uur per dag, 7 dagen per week God aanbeden en aangeroepen wordt. Het is afgeleid van het beeld van de tabernakel van David, waar ook een permanente dienst van voorbede en lofprijs was. Voor 2009 hebben zij het doel gesteld om 1000 voorbidders te mobiliseren die willen bidden dat 1.000.000 Roemenen zullen kiezen voor Jezus Christus. Meer informatie is beschikbaar op http://www.bhop.ro/ .

's Middags voorbereid voor de mannenbijeenkomst 's avonds. Daarnaast naar de middag bijeenkomst van BHOP geweest. Bijzonder was dat er een meisje aanwezig was dat speciaal uit Ternaven gekomen was en opzoek was naar een kerk waar zij kon aanbidden. BHOP begint invloed te krijgen in Roemenië. Claudius, de initiatiefnemer en leider, wordt regelmatig gevraagd om te spreken en komen er verzoeken uit andere delen van Roemenië of mensen deel kunnen nemen aan de tijden van gebed. De BHOP heeft het verlangen om elders in het dorp een eigen gebouw te kunnen bouwen. In dit gebouw kunnen dan mensen ondergebracht worden die zich willen wijden aan het huis van gebed. Het land is aangekocht, de middelen voor het bouwen ontbreken (nog).

Om 19.00 uur kwamen de mannen van de Christian Life Fellowship bijeen voor hun bijeenkomst. Er werd begonnen met koffie of thee met Hollandse stroopwafels. Hier zijn de Roemenen verzot op. Het thema van de avond was groeien naar geestelijk vaderschap. Aan de hand van de gelijkenis van de verloren zoon, of beter de wachtende Vader, mocht ik een aantal principes over deze groei uitleggen. Een vader heeft geleerd pijn te dragen en te verwerken, geleerd te vergeven en geleerd om werkelijk vreugde te beleven zelfs door de moeites heen. Een vader staat op de uitkijk en verwacht "verloren zonen en dochters" terug te keren, bidt voor hen. De mannen werden gestimuleerd om de naam op te schrijven van tenminste 1 persoon voor wie zij op de uitkijk willen staan en terug te verwachten naar het Huis van de Vader.

De avond werd afgesloten met het moordspel van de Lama's. Het is elke keer weer een genot om te zien hoe creatief de Roemenen zijn in toneelspel en hoe vrij ze zijn om het aan de anderen te laten zien. Hier kunnen wij Hollanders nog wat van leren denk ik.

Pasen

Paaszondag. De Heer is opgestaan. De Heer is waarlijk opgestaan. Met deze groet en wedergroet begroetten de gemeenteleden elkaar. Na een week stilstaan bij het lijden van Jezus is het nu tijd de overwinning op de zonde en de door te vieren. In de twee diensten wordt uitbundig gezongen. De opstanding staat centraal in de prediking. Het is goed om te zien dat het zo sterk emotioneel beleefd wordt door de Roemeense broeders en zusters. Dan zijn wij Hollanders toch erg nuchter. Wij beleven het denk ik meer met het verstand.

Paasmaandag. Eerst lekker ontbeten met Claudius, één van de leiders van de kerk. Hij verblijft ook in Casa Bucurii. Een goed gesprek over de kerk en BHOP. Duidelijk werd wat de zorgen voor de kerk en het Huis van gebed zijn. Er is voorname behoefte aan een conrete ruimte voor de BHOP. Een plaats waar ze kunnen samen komen, mensen kunnen onderbrengen die zich voor kortere of langere tijd willen verbinden aan het Huis van Gebed, waar ook tijdstippen gebeden kan worden zonder dat er direct overlast van komt voor de omgeving. Wat betreft de kerk is er behoefte aan evangelisatie. In contact komen met de omgeving.

Daarna, picknick met de kerk op een mooie heuvel met uitzicht op Boyan, een van de dorpen behorend bij Bazna. Het wordt een dag vol lekker eten, volleyballen, voetballen, praten en voor de mannen: een paintball-gevecht. Hier volgt een foto-impressie.

Vanmorgen (dinsdag 21 april) op bezoek geweest bij een aantal mensen. Weer merk je hoe blij de mensen zijn als je hen bezoekt. Alsof ze het niet zouden verwachten dat je bij hen langskomt. Ik heb in het bijzonder met

Nicolai en Milli mogen bidden. met name zijn gezondheid laat al een tijd de wensen over. Ik bid dat God Zijn werk zal doen in hun levens.

Terug in de Casa wat huishoudelijke klussen gedaan zoals de was. Dat moet ook gebeuren.

Op naar pasen

Veel mensen zijn hier druk met pasen. Het is een echt familiefeest. Iedereen komt van ver of gaat om met de familie te zijn. Het weer is hier prachtig en het geeft een extra paasgevoel. Gisteren (vrijdag 17 april) heb ik eerst een eind gewandeld, veel gebeden voor de kerk en Bazna. Vervolgens op bezoek geweest bij twee families van de kerk.

Bij beide gezinnen bemerk je de zorgen die er zijn voor het dagelijks leven. Er is sporadisch werk en er is geen geld voor een dak dat gerepareerd moet worden. Het drukt de mensen neer.

Het geeft mij wel gemengde gevoelens als je dan met de mensen bidt. Ik ga terug naar Holland, daar heb ik het echt niet slecht. Goed vergeleken met de situatie hier. Wie ben ik dan om hen te bemoedigen en te stimuleren om op God te blijven vertrouwen. Aan de andere kant merk je dat de mensen zichtbaar blij zijn dat jij de moeite neemt hen te bezoeken. Ze zijn duidelijk opgebeurd na het bezoek. Mij rest alleen de mogelijkheid te bidden en te zoeken naar middelen hen te ondersteunen.

's Avonds de laatste van de serie avonden over de laatse week van Jezus' leven. Het onderwerp was de vernedering en pijn van Jezus aan het kruis. Wij kunnen er ons geen voorstelling van maken wat Jezus totaal vrijwillig doorstond, zodat wij vrij zouden worden van de zonde en de dood. Hij doorstond het om de vreugde die Hij zag liggen achter het kruis.

Heb 12:2 Daarbij moeten wij blijven kijken naar Jezus, Die ons de weg wijst. Hij is het doel van ons geloof. Hij kon Zich aan het kruis laten slaan en de schande negeren, omdat Hij wist welke blijdschap Hem te wachten stond. En nu zit Hij op de ereplaats naast de troon van God.

Ik heb nog nooit zo intens toegeleefd naar Pasen, maar het is geweldig te ervaren dat Jezus uitzag naar het moment dat de mens weer vrije toegang tot God zouden krijgen.

De jeugd voerde een dramastuk waarin uitgebeeld wordt hoe Jezus zich als verdediger voor ons op werpt. Hieronder zie je het zelfde stuk.

Vandaag boodschappen gedaan in Medias, de tijd genomen om door de stad te lopen en sfeer te proeven. Het is een mooie deels Middeleeuwse stad met een rijke christelijke historie. Ik hoop de laatste week naar de basis van Jeugd met en een Opdracht te gaan.

Vanmiddag sinds jaren weer eens gevolleybald. Vanwege mijn meniscus ging dat een poos niet meer zo lekker. Het viel me mee. Ik ben alleen wel bang dat ik er een flinke spierpijn aan over zal houden.

BHOP

Gisteren de BHOP-bijeenkomst bezocht. BHOP staat voor Bazna House of Prayer. Dit is een onderdeel van de CLF en bestaat uit een groep van rond de 25 jongeren die zich hebben toegewijd aan bidden. Omstreeks 6 uur per dag komen ze bij elkaar om via lofprijs, aanbidding en gebed Gods tegenwoordigheid te zoeken. Hierbij wordt voorbede gedaan voor Bazna, het land Roemenië, zending. Alles vanuit het verlangen dat Gods Koninkrijk gevestigd zal worden. Het is indrukwekkend het verlangen en de Passie van deze jongelui te zien.

Het was een speciale bijenkomst deze keer omdat er een groep jongenlui uit Medias kwam van de basis van Jeugd met een Opdracht. Zij gaan binnenkort naar Kenia, Brazilië en India voor een korte zendingsreis. Tijdens de BHOP-meeting werd speciaal voor deze reizen gebeden. Ook werd er voor ieder lid
persoonlijk gebeden. Het is wel heel apart om mee te maken dat ik uit Nederland, door God naar Roemenië geroepen mag bidden voor mensen die vanuit Roemenië weer naar aan andere plaats op de wereld worden gezonden. Ik moest denken aan wat Paulus schrijft in Efeze 4: 16:

Door Hem wordt het lichaam prachtig samengevoegd; elk deel helpt de andere delen naar vermogen, zodat het hele lichaam gezond groeit en vol liefde is.

's Middags op bezoek geweest bij Jonathan, één van de leiders van de kerk. Heb met gesproken over de kerk en de zaken die spelen en hoe wij kunnen ondersteunen. Ik ga in ieder geval de komende tijd met hem mee op bezoek bij de gemeenteleden.

Nu ben ik me aan het voorbereiden op de dienst van vanavond. Elke avond deze week is er een dienst waarin stilgestaan wordt bij de gebeurtenissen uit de laatste week van Jezus leven voor de kruisiging. Ik mag spreken over een gebeurtenis op de donderdagavond en vrijdag. Vanavond wordt ook avondmaal gevierd. Hier zal ik dan ook over spreken. Het bijzondere van het bloed van Jezus dat Hij voor ons heeft vergoten om ons terug te brengen bij God. Er is weer een relatie mogelijk met God.

De eerste dagen.

De eerste dagen zijn alweer voorbij. Nu gaat dat snel want je moet uitpakken, boodschappen doen. Je neus laten zien dat je er weer bent en voor je het weet is de dag al weer voorbij. Het leven in Roemenië heeft meer tijd nodig. Voor (gewone) boodschappen moet je naar Medias en zo'n tripje kost je gauw 2 à 3 uur.



Goed de bus is uitgepakt. De kleren zijn meteen door de vingers van de vrouwen van de Christian Life Fellowship (CLF) gegaan en verdeeld over de verschillende gezinnen van deze kerk. ook een deel van de lappen stof is over de gezinnen verdeeld. Het grootste deel gaat naar "The Sanctuary". Dit is een opvanghuis voor jongeren die met het HIV-virus besmet zijn. De oudere meiden hebben voor als dagvoorziening de mogelijkheid om zelf kleren te maken. Jo, de vrouw van het Engelse echtpaar welke The Sanctuary leiden, gaf aan dat het goed uitkwam om er bijna geen materialen meer waren waar de meiden mee aan de slag kunnen. In The Sanctuary wonen Persida en Christy ook. Deze twee kinderen worden door kinderen van Beth-Shalom, mijn thuiskerk, gesponsord. Wie meer wil weten over het bijzondere project kan kijken op de volgende site: http://www.lovelightromania.com/


De hele week staat hier in het teken van Pasen dat aanstaande zondag gevierd wordt. De orthodoxe kerken hanteren een andere kalender. Elke avond is er een korte kerkdienst waarin gebeurtenissen behandeld worden uit de laatste week uit het leven Jezus Christus. Via een kort drama en een kort woord wordt zo elke dag naar het belangrijkste moment toegewerkt; het kruis waar hij onze zonden droeg om ons vrij te kunnen zetten. Hierdoor kunnen we weer in intieme relatie met God komen en ontdekken hoeveel Hij van ons houdt.


Vanavond werd afgesloten met een bijeenkomst met de kerkleiders van de CLF. Hierin hebben we voornamelijk gesproken over het programma voor ons team in de reis van deze zomer.

Roerige reis

Zaterdag 5.30 vertrokken. Mooi weer en alles ging zeer voorspoedig.
Onderweg stegen er opeens 10 luchtballonnen op in Duitsland achter Dortmund.
Nergens Stau gehad. En net na half zes kwam ik in Lével bij het hotel aan.
Heerlijk gegeten, nog wat gelezen en voor mijn doen vroeg naar bed gegaan: 22.00 uur.


Toen om 4.00 uur de wekker ging had ik lekker geslapen en maakte ik me klaar voor het tweede deel van de reis. Deze zou iets langer duren dan ik van te voren had verwacht.



Ik besloot om het nieuwe deel van de rondweg om Budapest te proberen. De M0.
Daar sloeg een fazant toe. Ik zag hem te laat en hij vloog regelrecht tegen mij linkerspiegel.
Deze was in één klap weg. Als eerste reactie baal je enorm, in de middel of nowhere met een kapotte auto, op Paaszondag. Rijden is dan erg lastig en verboden volgens mij. Toch ervoer ik een enorme rust en vrede, ookal omdat op eerdere reizen God me geleerd had Hem in zulke situaties te vertrouwen. Goed de hulpdiensten gebeld, ze zouden me afslepen naar een Servicepunt van Volkswagen; de sleper zou er met een uur zijn. Na twee en een half uur de hulpdienst nog maar een keer aangeroepen. Bleek de verkeerde plek doorgegeven te zijn.

Om kwart voor elf gaat mijn op de wagen en wordt ik afgesleept. De man sprak geen woord Engels, twee woorden Duits, schat ik, dus communiceren was moeilijk. Wel maakte hij mij duidelijk dat hij profisorisch de spiegel zou maken, omdat ik tot anders tot dinsdag zou moeten wachten. Dan kon ik verder en zou ik hem in Roemenië maar officieel moeten laten maken. Het reparen gebeurde bij hem thuis, met een oude spiegel, geroeste bouten en moeren en een een minimum aan gereedschap heeft hij een donkergetinte spiegel gemonteerd. We hebben nog een kop koffie gedronken. Bij het vertrek dankte ik hem en gebaarde dat hij voor mij als een engel was. Ik bood hem aan voor hem te bidden, wat hij goed vond. Toen ik het Nederlands begon te bidden maakte hij duidelijk dat hij het niet verstond. Ik gebaarde God wel en hij moest lachen en ik mocht hem in het gebed zegenen.



Al met al was het al 13.15 uur. Met mijn "nieuwe spiegel" vertrok ik weer en besloot om via Arad te reizen, wellicht kon ik daar overnachten als het moest. De reis verliep weer voorspoedig. Om half zes Roemeense tijd ging ik de grens over. Alleen paspoortcontrole.

Toch maar besloten door te rijden. De weg van de grens tot voorbij Sebes is comlpeet vernieuwd en het rijdt super. Bij Deva het vertrouwde Mac-moment gehad. Daarna een lastig stuk in het donker op het nieuwe asfalt zonder strepen.
Uiteindelijk was ik om kwart voor twaalf in Casa Burii. Moe maar voldaan. God was er de hele dag bij geweest. Het was super om Hem te prijzen ook in de moeilijke momenten. Er is geen mooier leven dan om de uitdaging aan te gaan Hem je levensweg te laten kiezen. En daar horen ook moeilijke momenten bij. Juist dan wil Hij laten zien dat Hij er is en dat je Hem altijd kunt vertrouwen.

Morgen, dan vertrek ik!!

Het huis staat vol, mijn taken lijst puilt uit. Maar morgen in de auto dan kan ik alles van mij afzetten. Heerlijk rijden, even niets moeten (opletten natuurlijk wel). Praten met Vader, voorbereiden op alles wat er gaat komen.




Drie weken! Ben benieuwd wat er gaat gebeuren.
Onze broeders en zusters uit Bazna bemoedigen natuurlijk. Contact met YWAM Medias.
Ik ben beschikbaar voor wat God maar wil doen.





Goed dit kon er even tussen door. Moet nu verder met alles wat er nog gedaan moet worden.