zaterdag 18 april 2009

Op naar pasen


Veel mensen zijn hier druk met pasen. Het is een echt familiefeest. Iedereen komt van ver of gaat om met de familie te zijn. Het weer is hier prachtig en het geeft een extra paasgevoel. Gisteren (vrijdag 17 april) heb ik eerst een eind gewandeld, veel gebeden voor de kerk en Bazna. Vervolgens op bezoek geweest bij twee families van de kerk.



Bij beide gezinnen bemerk je de zorgen die er zijn voor het dagelijks leven. Er is sporadisch werk en er is geen geld voor een dak dat gerepareerd moet worden. Het drukt de mensen neer.
Het geeft mij wel gemengde gevoelens als je dan met de mensen bidt. Ik ga terug naar Holland, daar heb ik het echt niet slecht. Goed vergeleken met de situatie hier. Wie ben ik dan om hen te bemoedigen en te stimuleren om op God te blijven vertrouwen. Aan de andere kant merk je dat de mensen zichtbaar blij zijn dat jij de moeite neemt hen te bezoeken. Ze zijn duidelijk opgebeurd na het bezoek. Mij rest alleen de mogelijkheid te bidden en te zoeken naar middelen hen te ondersteunen.


's Avonds de laatste van de serie avonden over de laatse week van Jezus' leven. Het onderwerp was de vernedering en pijn van Jezus aan het kruis. Wij kunnen er ons geen voorstelling van maken wat Jezus totaal vrijwillig doorstond, zodat wij vrij zouden worden van de zonde en de dood. Hij doorstond het om de vreugde die Hij zag liggen achter het kruis.

Heb 12:2 Daarbij moeten wij blijven kijken naar Jezus, Die ons de weg wijst. Hij is het doel van ons geloof. Hij kon Zich aan het kruis laten slaan en de schande negeren, omdat Hij wist welke blijdschap Hem te wachten stond. En nu zit Hij op de ereplaats naast de troon van God.

Ik heb nog nooit zo intens toegeleefd naar Pasen, maar het is geweldig te ervaren dat Jezus uitzag naar het moment dat de mens weer vrije toegang tot God zouden krijgen.

De jeugd voerde een dramastuk waarin uitgebeeld wordt hoe Jezus zich als verdediger voor ons op werpt. Hieronder zie je het zelfde stuk.





Vandaag boodschappen gedaan in Medias, de tijd genomen om door de stad te lopen en sfeer te proeven. Het is een mooie deels Middeleeuwse stad met een rijke christelijke historie. Ik hoop de laatste week naar de basis van Jeugd met en een Opdracht te gaan.



Vanmiddag sinds jaren weer eens gevolleybald. Vanwege mijn meniscus ging dat een poos niet meer zo lekker. Het viel me mee. Ik ben alleen wel bang dat ik er een flinke spierpijn aan over zal houden.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten