donderdag 22 oktober 2009

De laatste dagen

Maandag was een reisdag; terug naar Bazna vanuit Brasov. Het weer was goed, geen sneeuw meer. Onderweg viel het me op dat het land ontzettend mooi is.


In mijn geest ervoer ik een enorme liefde voor dit land. Ik geloof dat God dit land haar geestelijke schoonheid terug wil geven. Het land heeft zoveel geestelijke "resources". Ik ben veel mensen tegen gekomen die een puur verlangen naar God en een opwekking in Roemenië hebben en daar voor bidden.
In Bazna waren Mannes en Jenny ondertussen ook aangekomen voor een weekje Roemenië. WE hebben ons programma doorgesproken en veel gepraat over Bazna. Verder lekker rustig aan gedaan.


Dinsdag ben ik naar Sibiu geweest. Daar had ik een ontmoeting met Renaud en Manuela Roy en Gabi. Renaud is een Canadeze zendeling die al sinds 1994 in Roemenië verblijft. Ik had hem op de dag af een jaar eerder voor het laatst ontmoet. Hij is het grootste deel van dit jaar in Canada geweest voor een medisch onderzoek naar een mogelijk nekhernia. Uiteindelijk heeft hij eind september te horen gekregen dat het niet noodzakelijk was te opereren. Hij moet er rekening houden met tillen en in zijn houding. De middag werd gevuld met een goed stuk "fellowship". We hebben lang geboomd over de rol en invloed van de kerk in deze tijd. Via Renaud kan ik een aantal contacten leggen met kerken in Deva en in het zuiden van Roemenië. Iets wat ik in gebed wil overwegen.


Woensdag was weer een bezoekjesdag in Bazna. Allereerst op verjaarsvisite bij Nicu Hiriza. Daarna op kraambezoek bij Diana en Jonathan om Joshua te bewonderen.


's Avonds was er een gesprek met de leiding van de kerk (CLF) over de plannen voor het komend jaar, financiele ondersteuning e.d.. Wat naar voren kwam was met name de woning van Jonathan. Zoals al eerder geschreven is het onzeker hoelang hij kan wonen op de plek waar hij met zijn gezin nu wonen. Hij wil graag meer vastigheid en een grotere woning voor zijn groter wordende gezin. Hij heeft de kerk gevraagd of er een ruimere vergoeding voor zijn werk kan komen. Of dit mogelijk is is niet duidelijk. Wij als Bazna-team nemen het in ieder geval mee naar Nederland om te kijken of wij iets kunnen betekenen.
Als laatste deel van de woensdag heb ik gepakt. Donderdag om 4.15 ging de wekker alweer voor de terugreis.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten