10-10-10

Een bijzondere datum. Het was ook een bijzondere dag. Ik werd niet echt lekker wakker. De hoofdpijn die ik had werd in de loop van de morgen alleen maar erger. De ochtenddienst was goed. Het was fantastisch om alle broeders en zusters weer te ontmoeten. De preek van Claudius was erg geloofsopbouwend; Het proclameren van het woord van God brengt geloof.  Geloof werkt juist daar waar het niet gezien wordt. Romeinen  4 was de leidraad. Abraham  en zijn nageslacht beërven de wereld. Ook al kan Abraham geen kinderen meer krijgen, toch bleef hij geloven. Door Jezus zijn die beloften nu vervuld. Lenuta gaf daarna kort haar getuigenis over haar genezing. Er is erg veel geloof ontstaan in de gemeente. Toch voelde ik me steeds beroerder worden en het rare is dat zo’n “simpele hoofdpijn” je geloof erg kan beïnvloeden. Ik kon niet in de overwinning staan. Alles wat ik geloofde leek verder weg dan ooit, mijn visie voor mijn reis naar Roemenië en Servië. Ik ben om 4 uur naar Georghe en Lenuta gegaan. Daar heb ik goed gepraat over wat God me in gebed voor deze reis gegeven had; Jesaja 12.

1  Op dien tijd zult gij zeggen: Ik dank u Heer, dat Gij toornig op mij geweest zijt, en uw toorn gekeerd is, en Gij mij troost.
2  Zie, God is mijn heil, ik ben gerust en vrees niet; want de Heere Heere is mijne sterkte en mijn lied, en Hij is mijn heil.
3  Gij zult met vreugde water scheppen uit de heilfonteinen,
4  en zult zeggen op dien tijd: Dankt den Heer, predikt zijnen naam, maakt onder de volken zijne daden bekend, verkondigt, dat zijn naam
    zo hoogverheven is.
5  Zingt den lof des Heren, want Hij heeft zich heerlijk betoond; het zij bekend in alle landen.
6  Juich en roem, gij inwoners van Sion, want de Heilige van Israël is groot in het midden van u!

Met name vers 3. De tijd komt dat we met vreugde water gaan scheppen uit Gods heils fontein. Al pratend zakte mijn hoofdpijn af en kreeg ik meer en meer geloof voor de dingen die God beloofd heeft. Alle negativiteit zakte weg. Ik kon me voorbereiden op de preek die ik in de avonddienst mocht verzorgen. Ik kon spreken over mijn roeping voor Roemenië en Servië en mijn verlangen om te preken over de identiteit die wij als kinderen van God mogen hebben. Vervuld van Heilige Geest en geliefd door de Vader mogen we als zonen/erfgenamen van God onze erfenis in bezit nemen. Er was avondmaal in de dienst en er ontstond een enorme blijdschap. Op een moment werd er volop gedanst om uiting te geven aan de vreugde die God ons geeft. In het filmpje hieronder een korte impressie van de dienst.

Beta was ook in de dienst en zij reist met me dinsdag naar Servië. Daar ben ik wel blij mee omdat zij de weg al kent en wat Servisch kan spreken.

Morgen de bus leegpakken en ‘s middags naar de BHOP.