De laatste week alweer.

Gisteren was het zondag. De dag stond in het teken van twee keer preken. Eerst in de ochtenddienst van Bazna en ‘s avonds in de kerk in Bratteiu. Het waren twee goede diensten. ‘s Avonds was bijzonder omdat er eigenlijk nog een ander spreker uitgenodigd was. Ze hadden pas vrijdag gehoord dat ik kwam, maar het was geen probleem. De spreker was er bij de aanvang van de dienst nog niet dus kon ik spreken. Tijdens mijn preek kwam hij toch nog binnen; hem was niet verteld dat de dienst om 6 uur begon. Hij ging uit van 7 uur. Hij kreeg nog de gelegenheid te spreken nadat ik klaar was. Hij sloot heel erg mooi aan op mijn verhaal. Na afloop hebben we kennis gemaakt en bleek dat hij in Medias was komen wonen om een gemeente te stichten. Hij had daarover al contact gehad met Claudius uit Bazna. Wellicht dat we kunnen samenwerken.
Vanochtend op koffievisite geweest bij Jonutz en Florina.  Ik had hen al wat babyspullen gebracht bij mijn eerste korte bezoekje aan Bazna (zie maandag 11-10). We hebben van elkaar gehoord hoe we in Bazna terecht waren gekomen. Bijzonder is te zien dat God mensen leidt.
Vanmiddag naar de BHOP geweest, na eerst een poos te hebben geslapen. Daarna samen met Gietze Mereu naar de kring van ouderen geweest. Ik mocht daar kort preken. Er heerste eerst een zwaarmoedige atmosfeer. Veel problemen, zorgen. Na een aantal heerlijke oude Roemeense liederen gezongen te hebben, was er een tijd van gebed. Persoonlijke problemen werden doorgebeden. Vervolgens mocht ik spreken. Mijn basis was Hebreeen 12: 2-3
Laten we daarbij de blik gericht houden op Jezus, de grondlegger en voltooier van ons geloof: denkend aan de vreugde die voor hem in het verschiet lag, liet hij zich niet afschrikken door de schande van het kruis. Hij hield stand en nam plaats aan de rechterzijde van de troon van God. Laat tot u doordringen hoe hij standhield toen de zondaars zich zo tegen hem verzetten, opdat u niet de moed verliest en het opgeeft.
Na afloop weer een aantal liederen gezongen, het was goed om te merken dat er met veelgeloof gezongen werd. Het is altijd dankbaar deze groep ouderen te bemoedigen.
Tot slot moesten we mee-eten; er was een complete maaltijd klaargemaakt. Het altijd verbazingwekkend hoeveel we moeten eten. Ik zat bommetje vol en nog vonden ze dat ik at als een kind.