Pasen (2)

Paasmaandag. Een lange dag. Ik werd laat wakker (voor mijn doen). Had niet goed gelegen op het kussen, want ik had wat hoofdpijn. Ik ben mijn eigen kussen vergeten en heb nu twee kleinere kussens. IN de ochtend niet veel gedaan. Bijbel gelezen, weblog bijgewerkt etc..

Om 13.00 uur uitgenodigd voor het eten bij zuster Marioara. Ook  haar jongste zoon Lutian en zijn vrouw Magdalena en hun twee dochters waren uitgenodigd. In de woonkamer en de slaapkamers hingen de gordijnen die ik anderhalf jaar geleden had meegebracht. De kamers waren geverfd met verf uit Holland, achtergelaten door Mannes. Het zag er goed en verzorgd uit. De  man van zuster Marioara is een typische Roemeense man. De hele dag zit hij en doet weinig. Het is moeilijk om te zien dat veel mannen weinig perspectief hebben. Geen werk, geen dagbesteding. Helaas vluchten ze dan al te vaak in  overmatig alcoholgebruik met alle nare gevolgen van dien.

Tijdens het eten, een zeer overvloedige maaltijd met allerlei soorten vlees van de barbeque, gesproken met Lutian over zijn toekomstperspectieven in Roemenië. Deze zijn er nauwelijks. Hij en zijn vrouw wilden wel een bedrijfje beginnen, maar ze kunnen niet aan startkapitaal komen. Hij gaat volgende week weer naar Duitsland, om zijn werkvergunning bij Volkwagen rond te krijgen. Als dat lukt wil hij zijn gezin na de zomer over laten komen om dan in Hamburg te gaan wonen. Tijdens het gesprek merkte ik dat hij het moeilijk vond. Het liefst wilde hij werk in Roemenië, maar daar krijgt hij als autospuiter een maximum salaris van 200 euro, terwijl hij voor zijn gezin haast het dubbele nodig heeft om rond te kunnen komen. Ik merkte de zorgen die hij had. Wat hebben wij het dan makkelijk in Nederland. Wij moeten leren meer dankbaar te zijn voor de rijkdom die we hebben. Ik heb de vrijmoedigheid genomen om voor ze te bidden. Dat is het minste wat ik kon doen. De maatlijd werd besloten met koffie en "prajitura". Speciale cakejes die in grote hoeveelheden gebakken worden voor Pasen.

Om 4 uur vetrok ik met de worshipband van BHOP naar Medias, waar we uitgenodigd waren voor een Jeugdralley, een bijeenkomst met allerlei jeugdgroepen in het teken van Pasen.
Onderweg konden we de bergen van de Carpaten zo helder zien, dat zelfs Gabi verrast was. Zo duidelijk had hij ze nog nooit gezien.

De jeugddienst was goed. Alle jeugdgroepen die er waren hadden een bijdrage. Er was heerlijke lofprijs en aanbidding. Er waren getuigenissen, een quiz voor tieners en diverse korte preekjes. Wij mochten als laatste en we kregen de kwalificatie van de beste wijn die voor het laatst werd bewaard. Te veel eer als ik het mag zeggen. Ik mocht kort preken en koos het verhaal van de koopman met de parel.

Mattheus 13 : 45-46:
Ook is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een koopman die mooie parels zoekt.
Toen hij één parel van grote waarde gevonden had, ging hij heen en verkocht alles wat hij had, en hij kocht hem.


Stel je de koopman voor. Hij heeft alles verkocht, geen huis meer, niets. Alleen een parel. Die parel moet dan wel zeer speciaal zijn. Wij zijn die parel in Gods hand. De moeite waard om alles voor op te geven. Dat is wat Jezus voor ons gedaan heeft.

De dienst duurde lang, van vijf tot negen uur, maar het was de moeite waard. Hier een klein stukje BHOP-muziek.

Het is nu dinsdagmiddag als ik dit schrijf. Vanmorgen voor boodschappen naar Medias geweest. Gaat het lampje van de koelvloeistof branden. Niveau te laag. In Medias gelukkig het goede type gekocht (G12). Blijkt daar nu ook verschillende soorten in te zijn. Hopen en bidden dat het goed blijft gaan. En dat met een bus die nog maar net één maand oud is.