Het is de tweede keer dat ik pasen in Roemenië vier. Het is vanuit de orthodoxe cultuur toch anders. Veel meer decor, tradities dan bij ons. Het begon al op zaterdagavond laat met de opstandingsdienst in de nieuwe Orthodoxe kerk achter Casa Bucurii. De dienst was ook de inwijdingsceremonie van de kerk. Onder luid gezang van priesters en nonnen trok iedereen in een optocht rond de kerk met kaarsen en lichtjes. Indrukwekkend om te zien.
's Ochtends kerk. Iedereen begroet elkaar met "Hristos a inviat". Waarop iedereen antwoord met "Adevarat a inviat". (De Heer is opgestaan, Waarlijk Hij is opgestaan).
De dienst was uitbundig. Er werd werkelijk gevierd dat Jezus opgestaan is, met luid applaus en gejuich. Dan zijn wij Hollanders toch wel erg rustig, dat mag best uitbundiger.
De maaltijden zijn ook extra feestelijk. Sarmale (traditionele koolrolletjes met gehakt en rijst) en heel veel taart. Wat is die lekker.
De hele familie komt bij elkaar om het feest te vieren. Ik mocht mee-eten bij de familie Boancas.
In de avonddienst mocht ik spreken. Ik bracht een boodschap over David die ondanks zijn beroerde gezinssituatie en de dreigingen in zijn leven zijn identiteit in zijn relatie met God zijn Vader vond. Wij zijn ook door God als kinderen van Hem aangenomen en vinden daar onze identiteit. Gods Liefde voor ons zijn dan onze levenssappen omdat wij daar onze wortels in hebben.
Efeze 1 : 3-7:
Geloofd zij de God en Vader, van onze Here Jezus Christus, die ons gezegend heeft met alle geestelijke zegen in hemelse goederen in Christus, gelijk Hij ons verkoren heeft in Hem, eer de grond der wereld gelegd was, opdat wij heilig en onberispelijk voor Hem zouden zijn in liefde; en Hij heeft ons te voren verordend om zijn kinderen te zijn, door Jezus Christus, naar het welbehagen van zijn wil, tot lof van zijn heerlijke genade, door welke Hij ons heeft aangenaam gemaakt in de Geliefde, in wie wij de verlossing hebben door zijn bloed, de vergeving van zonden, naar de rijkdom van zijn genade.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten