Weer thuis.

Ik ben weer thuis. Vanmiddag om 13.00 uur weer bij mijn familie. Heerlijk. De reis ging voorspoedig. In de vroege ochtend nog genoten van het fantastische Roemeense land.

Het was warm onderweg. Jammer dat je met dat mooie weer binnen moet zitten. Ik was om 20.00 uur in het hotel in Velburg. Goed geslapen en na een goed ontbijt om 7.00 uur vertrokken voor de laatste 640 kilometer.

Thuis aangekomen de bus uitgeruimd, schoongemaakt, gewassen en vervolgens naar Pouw Rijssen gebracht. Daar verteld van de lekke radiatorslang en van de deuk in bumper. Nadat de medewerker de bumper bekeken, kwam hij tot de conclusie dat deze voldoende hersteld was. Hij kon er niks van zeggen.
Ik ervaar dat als een wonder. Geen enkele schade aan de andere auto. Mijn auto gratis hersteld, voldoende in de ogen van de verhuurder.
Nu even bijkomen en alle indrukken verwerken,

Binnenkort komen er wel weer post over de voorbereidingen voor de reis van het zomer.

De laatste dag alweer.

Het is woensdag. De laatste dag in Bazna. Vanochtend vroeg opgestaan. Om 9.00 uur mocht ik een bidstond van leiders in en rond Medias bezoeken. Het zijn leiders van vrije evangelische kerken. De kerk van Brattei, Immanuel, Bazna en de nieuwe kerk Florin Mitra hoopt op te bouwen. Zij komen elke week bij elkaar voor bijbelstudie en gebed voor elkaar en elkaars werk.
Ik mocht wat gedachten delen over leiderschap naar het hart van God naar aanleiding van de tekst uit 1 Samuël 2 : 35.


Ik zal voor Mij een trouwe priester doen opstaan; die zal doen zoals het in Mijn hart en Mijn ziel is. Voor hem zal Ik een blijvend huis bouwen, en hij zal alle dagen voor de ogen van Mijn gezalfde wandelen.

Het was goed om zo samen na te denken over ons verlangen om in contact te zijn met Gods hart. Dit gaat vanuit het principe dat als de leider de intimiteit met God gaat zoeken, God zijn identiteit gaat bevestigen en hem daarna gaat leiden in authoriteit. We zien dit in het leven van David en van de Here Jezus. Wij als leiders kunnen zo makkelijk vervallen in de werkdruk voor de gemeente en wat we doen wordt dan onze identiteit.

De leiders van de gebedsgroep.

Na deze goede tijd op bezoek geweest bij Florin Mihaly van de basis van Jeugd met een Opdracht. We hebben bijgekletst en samen gegeten. Daarna de basis bezocht en bekeken. De bovenafdeling is nu klaar en ze kunnen alle ruimtes nu gebruiken. Alleen de buitenkant en de tuin moet nog worden aangepakt.

De basis van Jeugd met een Opdracht in Medias

Op de terugweg de schitterend besneeuwde bergen achter Sibiu gezien en gefotografeerd. Er is een dik pak sneeuw gevallen. Het weer is nog steeds instabiel. Er was net alweer een onweersbui.

In de achtergrond de besneeuwde bergen.

Ondertussen heb ik een deel van mij spullen al in de bus geladen. Ik heb oliepijl, banden, koelvloeistof gecheckt. Alles ziet er goed uit. De bus heeft geen koelvloeistof meer gelekt.
Vanavond nog een bespreking met de leiders van de kerk over de voorbereidingen van deze zomer.
Dan morgenvroeg om 5.00 uur vertrekken naar Nederland. Gemengde gevoelens. Het is goed om hier te werken en iets te mogen betekenen in de levens van velen, maar bij mijn gezin te zijn en alle andere dierbaren in Nederland is ook iets om naar uit te kijken.

100!!

Mijn honderste weblog item. Wat gaat het snel. Alweer twee jaar sinds de eerste bijdrage. Vandaag begonnen met een tijd van gebed in de kerk. God sprak opnieuw over Jesaja 61. Gebeden dat de beloftes over Bazna snel door God in vervulling zullen gaan.

Jonathan en Diana en hun
jongste zoon Mattei.

Hierna boodschappen gedaan in Medias, alvast de spullen voor de terugweg gehaald. Hoef ik morgen alleen nog maar brood te halen. Hierna een kort bezoekje gebracht aan Jonathan en Diana. Zijn waren jarenlang deel van de Christian Life Fellowship, maar zijn in november jongstleden overgegaan naar Pentecostal Church waar hij nu regelmatig voorgaat. Jonathan was net terug van een trip naar Zweden waar hij naar een voorgangersconferentie is geweest. Hij vertelde dat in dezelfde tijd als wij in Bazna zijn er ook een team van ca 20 Zweden naar Bazna komt om de Pinkstergemeente te dienen met allerlei activiteiten. Bijzonder is dat er geen overlap is met ons programma, dus wellicht kunnen we samenwerken. Het is wel waar Jesaja 61 : 5 en 6 over gaat.


Vreemdelingen zullen u ten dienste staan en uwe kudden weiden, en buitenlanders zullen uwe akkerlieden en wijngaardeniers zijn; maar gij zult priesters des Heren heten, en men zal u dienaren onzes Gods noemen; en gij zult de goederen der volken eten, en op hunne heerlijkheid u beroemen.


Ik moest me op de terugweg haasten want er kwam een enorme donkere lucht aan en het begon te onweren op het moment dat ik terug was in de Casa.

Jo en Marius in de Casa.

Om drie uur kwam Jo met Marius naar Casa Bucurii om te praten over een kindermiddag we hopen te houden in Jacodu op 11 augustus. Ik zie naar uit naar de vreugde die we kunnen brengen voor de kinderen van Jacodu. Jo vertelde van sommige schrijnende situaties die zij tegenkomen in Roemenië waar de officiële instanties eigenlijk niets aan doen. Ook Europa niet. Laten we bidden dat er meer mensen betrokken raken bij de nood van de armen in Roemenië. Want er zijn vele dorpjes zoals Jacodu.

Vanavond naar de bidstond van de kerk. Mag wat delen van mijn ervaringen in Câmpina en Servië en een korte boodschap doorgeven. Ik me daar nu op voorbereiden.

Weer in Bazna

Het is nu maandagavond. Gisteren was een rustige dag. Lekker lang blijven liggen. Naar de kerk. Gabi sprak over Melchizedek en Abraham. Wel knap van hem, want hij zou eigenlijk in de avonddienst spreken en Flavius in de ochtenddienst. Hij was vergeten dat ik 's avonds in Brattei zou spreken en hij mij zou vertalen. Maar het was snel geregeld. Het is goed om te zien dat de kerk verder draait nu Jonathan naar de Pentecostal Church is gegaan en Claudius vaak afwezig is. Een generatie jonge leiders staan op en nemen hun plek met authoriteit in.
Het was een fijne dienst.

Om 13.00 uur was ik uitgenodigd om bij Gabi en zijn ouders te eten. Ze hadden de barbecue opgestookt. Al was dat wat lastig want er stond er veel wind. Maar het vlees was heerlijk.

Opa Georghe en Ruth

Om zes uur mocht ik spreken in Brattei in de kerk van "frater Hansi en frater Robert". Twee Saksische Roemenen die de kerk leiden. Zijn staan open voor de Geest en hebben een grote bewogenheid voor de mensen.
Ik mocht weer spreken over onze identiteit vinden in de liefde van God. Ik mocht ook een profetisch woord doorgeven dat God vele jonge mensen uit deze gemeente wil gaan roepen voor zendingswerk.

Vandaag een dag van bezoekjes. Koffie drinken bij Nellu en Hilda. Kort op bezoek bij Leontina en de kinderen. Leuk gekletst met Sandra. Zij laat zich zondag dopen met Vlad Hirisa en Georghe, de vader van Cosmin. Jammer dat ik dan al weer in Holland ben.

Lenuta en Lydia

Georghe en Lenuta nodigden me uit voor de lunch. Lydia en Flavius met kleine Ruth verblijven ook nog in Bazna en opa Georghe speelde leuk met zijn kleindochter.


's Middags een aantal uren de BHOP bezocht en mails geschreven. Nu is het tijd om naar bed te gaan. Morgen komt Jo van Love Light Romania om te praten over een kinderactiviteit die we hopen te organiseren in augustus voor de kinderen van Jacodu.

Bidden voor Uzice

Uzice

Chris en Mirjam

Vrijdag (6 mei) stond  in het teken van bidden voor Uzice. We begonnen met bidden met de leiding van de Jeugd met een Opdracht basis; Chris en Mirjam, Betha . Verder waren Srdjan en  Daniel aanwezig. Daniel is een Servische jongen, die op dit moment een School for Churchplanting volgt en betrokken is bij het werk van JmeO. Tijdens het bidden kregen we een beeld van een dam die doorbrak. Dit veroorzaakte een vloedgolf. Dit was een vloedgolf van de Liefde van God, een tsunami die alle structuren die Gods liefde tegenhield wegspoelde. Bijzonder was dat dit beeld al een keer door anderen ook was ontvangen. Toen zag men een dam waar een heel klein beetje water uitsijpelde. Uzice ligt in een dal waar een rivier doorheen stroomt en waar vele dammen zijn.
We mochten ook voor elkaar bidden en elkaar bemoedigen.

De Slava.

's Middags stond in het teken van de Slava van Daniel. Een Slava is een orthodox feest dat ter ere van de huisheilige gevierd wordt. Een priester steekt een kaars aan en snijdt dan in een brood een kruis en giet er wijn in. Onder het uitspreken van allerlei gebeden wordt het brood dan gebroken en gegeten. Daarna wordt er een rijke maaltijd genuttigd. Daniel wilde het feest niet ter ere van Sint George (Sint Joris) houden maar als getuigenis van Jezus en de symbolen opdragen aan Hem. Het was fantastisch weer en we hebben heerlijk gebarbecued.

Tijdens de voorbereidingen zijn Chris en ik, samen met Iviza, een jonge christen uit Uzice, naar een heuveltop tegenover de stad gereden en hebben daar gebeden voor de stad. Op deze plaats is pas een meters hoog kruis geplaatst, welke 's nachts verlicht wordt en in heel de stad zichtbaar is. We zijn naar de voet van het kruis gegaan en hebben olie uitgegoten op die plaats om het toe te wijden aan God. We hebben eenheid uitgesproken over de verschillende bevolkingsgroepen die elkaar bevochten hebben in de Balkan oorlog en nog steeds geen verzoening zoeken. Het is een plaats waar veel Gods Liefde nodig is. Ik vond het bijzonder, te meer omdat het een vervulling is van profetieen die ik jaren geleden heb gekregen dat ik op hoogtes zou staan en zou strijden voor anderen.

's Avonds was het filmavond. Met elkaarhebben we de film "PS I love you" gekeken en er over nagepraat.
Hierna ben ik vroeg naar bed gegaan. Heb nog gepraat met mijn kamergenoot Jason uit de VS.

Om 6.00 uur vertrokken voor weer een 13 uur durende reis. Het ging voorspoedig. Alleen was er sneeuw in Sibiu. Het leek wel winter met een maximum van 1,5 graad Celsius. Te bedenken dat het in Nederland op dat moment 28 graden was.

Back online: about cars.

I write this item of my blog in English because I know that there will be viewers from abroad. Out of Serbia perhaps, or may be Romania. I'll start with wednesday. It was the day of leaving Campina early and traveling to Serbia. Up to Sebes the trip went very well. Almost no traffic. But then the problems started. The traffic stopped and didn't move for almost two houres. Then slowly we started to move again but it took al least an hour before we were driving normal again. Only after Deva the road was normal again. Up to the Serbian-border everything went well. At the border the  customs weighed the car and I had to pay five euro's and after that I could go to Uzice. After a trip of 19 houres I arrived safely at the house of Chris and Mirjam. We had a chat and afterwards I went to bed. I was pretty tired.

The next morning I met the team from Youth with a Mission, from Amsterdam, who are on their out outreach inn Serbia. We had breakfast together and afterwards they gave me the opportunity to share about my calling for Romania and Serbia. At one o'clock I had to pick up at a gasstation. While I was parkin a car I didn't notice a car standing behind me. While backing up I bumped into it. A little panicked I got out of the car. The other car didn't show any damage, but my car had a big dent on the corner of the bumper. I consider it a miracle that the other car didn't have any damage. Chris said that he had to pick up his car at the garage and perhaps the guys working there could look after it.
In the meantime we went into the town of Uzice to check a café where Chris and Mirjam probably could have English lessons to get in contact with the youth of Uzice. We went to the cafe called Timemachine. It was a very beautiful decorated cafe with old stuff like radio's, photocamera's. It was like going back in time. Mirjam was able to speak to the owner of the place and she was enthousiastic. They even made an appointment to have a Latin dance evening on sunday.
At five we went to pick up Chris car at the garage: Autoservice Paki. It's run by Marko and his brother. They were able to take the dent out of the bumper. They didn't charge anything, we only had to have a drink with them. They really showed some Serbian hospitallity. I promised to advertise on the web for their garage. They also showed us a rally-team they're working with.

In the evening I visited Srdjan and Betha in their beautiful house. They married in november. We had a meal together and talked a lot. It was good meet each other again. 

At the same time we're the girls from the team having a "sumba dance evening" with about 10 Serbian girls (and one boy). Al to make contact with the youth from Uzice to build up relations and to share Jesus' love for them.

Câmpina

Het is nu dinsdagmiddag. Het is alweer de laatste dag. Morgen op reis naar Servië.
Gisterochtend naar Ploiesti geweest naar de Volkswagendealer. Er zit een gaatje in één van de slangen. Ze hebben het gerepareerd en aangegeven dat het zal houden tot aan Nederland. Daar zal het dan vervangen moeten worden. Er zit nu een rubber sok op. Gistermiddag naar Jurjen en Dana Nagel geweest om te eten. Zij zijn het voorgangersechtpaar van de de Nehemia gemeente in Campina. We hebben over onze visies gesproken. Hoe God ons voor het werk geroepen heeft.
We mochten elkaar ook bemoedigen in onze bedieningen. We hebben samen gebeden.

De gemeente is erg gegroeid en is aan een groter gebouw toe. In het filmpje hieronder kunt de visie van de gemeente zien en hun verlangen naar een groter gebouw.

Vanochtend de leidersbijeenkomst van de gemeente bijgewoond. Er is erg veel vergelijking met het verhaal van Nehemia in de bijbel. Nu heeft de voorganger een bouwbedrijf gehad. De gemeente is een bouwende gemeente. Ze willen bouwen aan de samenleving.
Zo komt er deze week een klas van de bijbelschool van de moedergemeente Nehemia uit Zwijndrecht. Zij gaan naast geestelijke activiteiten als een kindermiddag ook werken aan diverse bouwprojecten. Opknappen van huizen, de oprit van de kerk. Grappig was dat er tijdens de bijeenkomst er een vrachtwagen kwam om straatpuin te storten waarmee de oprit van de kerk wordt verbeterd.
De vergadering leek dan ook erg op een bouwbespreking, met alle bouwplannen die besproken werden.
We konden ook het kinderkamp bespreken. Ik heb een mooie lijstje met zaken welke we kunnen regelen vanuit Holland. Er wordt met verlangen uitgezien naar onze samenwerking voor het kinderkamp in de eerste week van augustus. We gaan met een klein team van ca. 5 personen uit Beth-Shalom de kinderwerkers van Nehemia ondersteunen bij het kamp.

Na de vergadering naar Breaza geweest om Mats en David op te halen. Zij hebben gesport in de sportschool van één van de gemeenteleden. De meiden uit de opvang bij Mana Deschisa gaan er ook heen als een onderdeel van de therapie. Het was leuk om eens een Roemeense sportschool van binnen te zien.

Even bijkletsen 2.

Het is nog steeds zondagavond. Nog genoeg om te vertellen. Vrijdagavond was de tweede evangelisatieavond. Broeder Vincente ging voor. Nadruk lag op gebed voor de zieken. Het was weer een druk bezochte avond met zo'n 150 mensen. Ik mocht met een man die behoorlijk naar alcohol rook. Hij bleef tijdens het bidden maar praten en meebidden. Ik verzocht hem om gewoon te luisteren. Hij werd stil, alhoewel het leek als hij tijdens het bidden in slaap viel. Hij was een standaard voorbeeld van veel Roemeense mannen die zonder hoop hun identiteit vinden in de alcohol. Ik heb hem een dikke hug gegeven. Ik hoop en bid dat zijn leven door veranderd zal worden.
Zaterdag een reisdag. Eerst naar Brasov voor een kort bezoek aan Sorin en zijn familie en Mircea en zijn familie. Mircea is de voorganger van de kerk waar ik regelmatig mocht spreken. Broeder Vincente reed met me mee omdat hij de koop van een terrein in Brasov moest regelen.


Onderweg veel over Roemenië gepraat. Hij stond er op dat ik met hem ging eten in een Italiaans restaurant. Bleek het casino te zijn. Super de luxe. Broeder Vincente bestelde "als voorafje" spaghetti met zeevruchten en daar noog een bord vol met lamskotelet. Ik zat bomvol, maar het was erg lekker. Bij het casino namen we afscheid. Het was een bijzondere ervaring om een aantal dagen met deze bijzondere man op te trekken. Het was heel speciaal dat we elkaar goed konden begrijpen; in het Roemeens, soms met handen en voeten. Het bidden samen zal ik niet gauw vergeten.

Na het eten doorgereden naar Câmpina om de komende dagen Henk en Ineke te bezoeken. Het was goed om ze weer te zien. De bus kon eindelijk leeggemaakt worden. De helft van de goederen die ik deze keer mee heb genomen was voor Henk en Ineke en Mana Deschisa bestemd. De wol die in de dozen zat werd door de meiden met groot genoegen in bezit genomen. In de avond met Henk meegeweest naar het "meidenhuis" van Mana Deschisa. Henk had avonddienst. Het was filmavond en we hebben "Runaway bride" gekeken. Echt een aanrader.

Vandaag begon de dag met de dienst in de Nehemia-gemeente. Ik mocht spreken over het leven David, hoe hij zijn identiteit uit zijn relatie met God haalde. Aan het eind van de dienst mochten we met mensen bidden en we hebben denk ik voor bijna de hele gemeente mogen bidden. Er is veel afwijzing door het harde leven in Roemenië en veel mensen verlangen naar de geborgenheid van de relatie met God onze vader.

's Middags heeft Henk me meegenomen naar de plaats Sotrile waar hij elke twee weken een kinderclub heeft. Gisteren waren er 50 kinderen geweest. Het is een zigeunergemeente en de gemeente had op het veld naast de kerk een feest ter ere van de doop van 7 personen. We werden welkom geheten en hebben een glaasje druivensap met prik gedronken. We mochten, samen met voorganger, de kerk bekijken, waar ook de club gehouden wordt. Ik heb de vrijheid genomen om voor hem te bidden en ik werd uitgenodigd om als ik in de gelegenheid was een keer in een dienst te spreken. Iets wat ik denk ik ga doen.

Na dit bezoek een overheerlijk maaltijd gehad. Henk had de maaltijd bereid en hij kan goed koken. Ook Marius en Emmy, het anderen diakenechtpaar, waren ook uitgenodigd en we hebben een bijzondere goede tijd van "fellowship"gehad.

De rest van de dag ben ik bezige geweest deze blog bij te werken en ik stop nu. Morgen naar Ploiesti om te kijken of de Volkswagendealer het lek van het koelwater kan vinden en dichten.

Even bijkletsen: Love Light Romania en Jacudo

Het is nu zondagavond en het is al weer drie dagen geleden dat ik mijn blog heb bijgewerkt. Er is veel gebeurd.

Vrijdag stond bij de hele dag in het teken van een bezoek aan "the Sanctuary" en Jacodu. Het was goed om Jo en Ron en Robert weer te zien. Ik ben nog altijd onder de indruk van hun inzet voor jongeren met aids. Het is soms moeilijk voor hen omdat er nog ontzettend veel onwetendheid en vooroordelen tegen mensen die besmet zijn met het HIV-virus. Zo vertelden zij het verhaal van een jonge vrouw, besmet met HIV en door hen geholpen wordt, die zwanger was en tijdens het doen van boodschappen merkte dat haar vliezen gebroken waren. Zij was 5 maanden zwanger. In het ziekenhuis werd zij in een aparte kamer gelegd omdat men wist dat zij besmet was. In de twee dagen dat zij er lag is er geen dokter of verpleegster geweest. Ze schijnt vreselijk pijnen te hebben doorgemaakt en ze is uiteindelijk bezweken aan een hartaanval. Er wordt hard gewerkt aan "Casa Mariana".
Dit wordt het nieuwe huis waar Persida en Christie (en Alex) gaan wonen. Zij mogen van de Roemeense overheid niet meer wonen in "The Sanctuary", omdat zij niet geinfecteerd zijn met HIV en de overheid denkt dat zij besmet zullen raken.
Vanuit Igise zijn we naar Jacodu gereden om de voortgang van de reparaties van de daken te zien. Verder werd er een prefab toilet meegenomen. Het werd bij huis van Tarzan geinstalleerd. Hij heeft voor Love Light Romania de daken vervangen en gerepareerd. In het filmpje hieronder is goed te zien dat er al veel daken vervangen zijn. Er moeten nog een paar daken aangepakt worden. Binnenkort worden er ook weer betonvloeren in de huizen gestort. Dit was vanwege de kou in de winter niet mogelijk. Het is de bedoeling dat er de komende week elke week een toilet bij de huizen geplaatst gaat worden.

De kinderen zijn geregistreerd en de ouders ontvangen kinderbijslag. Love Light Romania heeft een huis ter beschikking gekregen in Jacodu, wat nog wel opgeknapt moet worden. Ze willen het gaan gebruiken voor hulp aan de gezinnen van Jacodu. Ze denken aan een soort consultatiebureau waar er cursussen in hygiëne, kinderverzorging gegeven kunnen worden.

De terugreis was heel bijzonder, met 4x4 auto's dwars door de bossen en de heuvels. Ontzettend mooi om Roemenië zo te zien.