Moderne media

Het gaat zo snel met onze moderne mediamiddelen. Voor je het weet kom je jezelf tegen op het internet. Duikt er opeens een fimpje over het zomerkamp in Câmpina op. Let vooral niet op de volslanke man die de kinderen probeert te vermaken tijdens de ochtendgymnastiek. Met dank aan de Nehemia gemeente in Câmpina.

The Sanctuary

Het laatse officiele onderdeel van de reis naar Roemenië, deze zomer, was een bezoek aan de The Sanctuary. Het opvanghuis van Ron en Jo Lowitt, van Love Light Romania. Het huis waar zij jongeren opvangen die HIV-geinfecteerd zijn.

We mochten Persida en Christy weer zien. Ze worden groot. Jo wilde met ons een speciale boom planten in de tuin van  het nieuwe huis "Casa Mariana". Dit is het huis waar de niet geinfecteerde jonge kinderen, zoals Persida en Christy en Alex gaan wonen. Zij mogen van de overheid niet in the Sanctuary blijven. Van het verblijf zijn alleen nog maar de fundamenten gelegd. Het doel is voor de winter de boel onder dak te hebben. Zij hebben echter nog wel dringend behoefte aan werkers, lieden die kunnen helpen het gebouw neer te zetten.

De boom was een herdenkingsboom, ter ere van Collin, de voormalige leider van de stichting in Engeland. Het was die precies twee jaar gelden dat hij aan kanker overleed. Hij is van enorme betekenis geweest voor het werk in Roemenië, met name op het gebied van fondsenwerving.

De boom was al geplant samen met de sokkel voor een plakette. De ceremonie besond uit een tijd van gebed voor het werk. Jo ging ons voor in het gebed. Het ontroerend om te zien hoe Sergius en Imre, twee van de jongeren met een verstandelijke beperking, emotioneel meedeelden in de gebeden.

We mochten tijdens de kindermiddag in Jacodu al bidden voor het werk van Ron en Jo. Ik ben altijd onder de indruk vanhet werk wat zij doen. Soms zo zwaar, soms zoveel verdriet, als er weer een geliefde aan Aids is overleden. Maar zijn gaan door in de kracht van Gods Liefde.
Een speciale plaats in onze harten (en mijn hart) heeft Imre, een verstandelijk beperkte jongen die de eerste jaren van zijn leven weggestopt is geweest vanwege zijn ziekte en handycap. Hieronder volgt een speciale fotoreportage over Imre's leven. Het is in het Engels en is gemaakt door Jo en Richard, een Engelse fotograaf, die al jaren het werk van Love Light Romania verslaat. Het geeft een heel mooi beeld van het werk dat Love Light Romania deed en doet voor kansarmen in Roemenië.

De kinderdag in Bazna

Hier weer een bericht over de reis naar Roemenië. Nu een verslag van de kinderdag op dinsdag 9 augustus. Helemaal chronologisch is het niet, maar ik heb gisteren de beschikking over foto's van de dag gekregen. Ik moest op deze dag namelijk Adela uit het ziekenhuis halen, nadat zij door de artsen ontslagen was. Ik heb dus een deel van de dag gemist. Maar het is gelukt er een fimpje van te maken met alle onderdelen erin. Het thema van de dag was: "Iedereen is nodig, niemand kan gemist worden. Het ging over het lichaam van Christus, waarin iedereen een taak heeft en niemand overbodig is.

In alles kwam dit thema terug. In het verhaal dat Robin vertelde. Het knutselwerkje; een grote tekening waarvan alle kinderen een klein stukje hadden gekleurd. Na afloop werden alle stukjes samen een groete mooie bonte tekening. Zelfs tijdens de spellen moesten de kinderen lichaamsdelen verzamelen, bij de a verschillende posten in het dorp, om uiteindelijk één grote pop te maken.

Totaal kwamen er om 10.00uur zo'n 150 kinderen. Honderdtwintig oudere kinderen en ca. 30 kleinere kinderen. Voor hen was er een kort programma, na de lunch werden zij weer naar huis gebracht.

De kinderen kregen een simpele lunch. Na afloop kregen alle kinderen een tasje (door VIF Rijssen gesponsord) met tandenborstel, tandpasta, shampoo en een kleine kadootje mee naar huis. Om iets over 4 uur was het programma afgelopen. Het weer was fantastisch. De dag ervoor was het nog 35 graden en hoger geweest. Deze dag was het met ca. 25 graden ideaal kinderdagweer. Hieronder volgt nog een korte video-impressie.

Kinderdag Jacodu

Hier de post van onze kinder(mid)dag in Jacodu. Op donderdag 12 augustus reden we met ons allen naar Jacodu. Samen met Jo, Ron en Robert van Love Light Romania. We zouden een kindermiddag organiseren met de kinderen uit het Jacodu project. In dit project worden 15 gezinnen geholpen met het verbeteren van hun leefomstandigheden, met als uiteindelijke doel dat de kinderen naar school kunnen gaan. Zo hopen we dat ze een betere toekomst zullen krijgen. De meeste huizen zijn ondertussen voorzien van een beter dak, een betonnen vloer en zover mogelijk ramen en deuren. Ook hebben bijna alle huizen een houten buitentoilet gekregen. Hier doemt dan ook meteen een probleem op: twee gezinnen hebben hun toiletten verkocht voor een korte termijn nood. Jo en Ron hebben, in samenspraak met ons Hollanders, besloten deze gezinnen voorlopig uit het hulpproject te zetten. Om ze te laten zien dat deze handelswijze niet  kan en als voorbeeld voor anderen. Werken met zigeuners is een erge lange termijn gebeuren.
We kwamen ruim op tijd aan, nadat we door een vreselijk stukje weg moesten rijden waar eigenlijk alleen een 4x4 terreinwagen kan rijden. De gewone auto's van Roel en Rob hebben dan ook regelmatig met bodem over de weg geschuurd.
We hadden ter ondersteuning 10 jongeren van de BHOP meegenomen om ons te ondersteunen. Het was een hele ervaring. Sommige kinderen kwamen alleen met een t-shirt, sommige met vieze armen, benen en zeker voeten. Sommige kinderen konden niet eens vertellen wat hun naam was. De jongelui uit Bazna waren daardoor het meest geschokt. Ze hadden armoede meegemaakt, maar zo erg nog niet. De meeste kinderen kregen kleding aan het begin van het programma, zodat ze er redelijk uitzagen.
We hadden een programma met zang, verhaal, werkje en spelletjes. Het was een hele tour om de kinderen bij de les te houden. Vooral de kleinsten vlogen van hot naar her. Het was een prachtig gezicht om te zien: een rennend kind met daarachter een leiding die probeerde het kind weer bij de groep te brengen. Het leek alsof er een nieuw spel was bedacht: "kindvangen". De kinderen hebben bijna helemaal geen sociale vaardigheden meegekregen en leven om te overleven. Dat is in hun gedrag duidelijk te merken.

Het programma liep ca. anderhalf uur redelijk goed totdat de kinderen de kans kregen de ballonnen te pakken. Toen was het alsof er een bijenkorf losbarstte. Kinderen vlogen alle kanten op met ballonnen, soms met leiding erachter aan. We hebben besloten toen het programma te stoppen en de kinderen een tas met shampoo en tandenpoetsspullen mee te geven.

Het was een geslaagde, maar vermoeiende middag geweest. Veel kinderen hebben van de Roemeense en Nederlandse leiding erg veel kuffels en liefde gehad. We geloven dat dit waarde heeft en iets in de levens van de kinderen zal doen.

Hieronder volgt een filmpresentatie.

Ziekenhuisleed

We zijn ondertussen alweer in Nederland. Er moet nog erg veel aan mijn blog toegevoegd worden. Ik zal proberen dat de komende dagen te doen.
Tijdens mijn bezoek ben ik 3 maal naar het ziekenhuis van Tirnaveni geweest. Reden was dat Lenuta en Adela er lagen. Twee vrouwen van de Christian Life Fellowship in Bazna. Lenatu voor leverkanker en Adela voor een zenuwinzinking.

Toen we de eerste keer aankwamen moesten we ongeveer een half uur wachten. Het ziekenhuis was hermetisch gesloten. Alleen via een poortje, na contact met een portier kon je binnengelaten worden. Op het ziekenhuisterrein liepen al patiënten rond. Bijna allemaal in Pyjama. Sommige vroegen door het hek heen om een lei voor een sigaret. Het leek eerder op een dierenverblijf dan een ziekenhuis. Toen het bezoekuur begon en het hek openging konden we naar binnen. Van alle kanten vroegen de buitenlopende patiënten ons om geld voor sigaretten. Op zaal was het niet veel beter. Een oud gebouw met oude voorzieningen. Wat hebben we het in Nederland dan goed.

Tijdens mijn tweede bezoek, ik reed Janosh met wat familieleden naar het ziekenhuis om Adela te bezoeken, maakte ik kennis met Clara. Haar verhaal was hartverscheurend. Zij zat al zes! jaar op de pschiatrische afdeling van het ziekenhuis. Zij was in het begin opgenomen met een verbrijzelde voet, veroorzaakt door haar dronken man. Ze is ondertussen gescheiden, haar familie woont in het buitenland en zorgt niet meer voor haar. Zij heeft geen inkomen en zit daardoor `vast` in het ziekenhuis. Ze hoopt volgend jaar een pensioentje te krijgen en dan uit het ziekenhuis weg te kunnen. Toen ik haar verhaal hoorde moest ik onwillekeurig denken aan de man in Bethesda die daar al vele jaren lag en die Jezus opzocht.
We hebben aan de ziekenhuisleiding gevraagd of Clara met ons mee mocht naar de vrouwenbijeenkomst op zaterdag 13 augustus. Helaas mocht dit niet. Ik kon nog wel met haar bidden.
Ik hoop dat de kerk in Roemenië wat voor deze mensen  gaat betekenen.

Weer een bericht.

Hier weer een post. De logische volgorde ontbreekt enigszins. De kinderdagen zijn nog niet verwerkt en berichten daarover komen nog. Eerst de mannenbijeenkomst. Op zaterdagavond was er een bijeenkomst met de  mannen gepland op het terrein waar ook het kinderkamp werd gehouden. In de heuvels aan de rand van Bazna.

Er stond een bbq op het programma met een korte geestelijk deel en daarnaast sport en spel.
Er waren ongeveer 30 mannen gekomen. Iets minder dan we gehoopt hadden. We waren in Nederland uitgegaan van 40 mannen. Maar het was goed. De groep bestond uit mannen van de kerk en mannen die door hen waren uitgenodigd. We begonnen met het eten. Doordat er minder mannen waren dan gepland was er ruimschoots genoeg vlees. Kip en michi, een typisch Roemeens gehaktrolletje dat altijd gebruikt wordt bij een bbq.
Tijdens het geestelijke gedeelte deden de jongeren van ons team een dramastuk, genaamd "Eten, werken, slapen." De essentie is dat als het eten bestaat uit eten , werken en slapen en soms wat ontspanning, er zeker iets mist. Je mist dan het doel dat God aan je leven wil geven. Na dit programma stond de spellen op het programma. Mat name A-lopen en touwtrekken was erg populair. In de film meer hierover.
De avond werd met samenzang afgesloten. Voor iedereen was er een kado: een toilettas met inhoud en het boek "Man en Vader" van Dereck Prince. Natuurlijk in het Roemeens.

Kinderkamp Bazna

Het is nu vrijdag 12 augustus. Eindelijk tijd om deze blog weer bij te werken. Ik loop ondertussen een kleine week achter. We hebben een zeer intensief programma achter de rug. Dinsdag was de kinderdag in Bazna met meer dan 150 kinderen. Gisteren de kindermiddag met ca. 30 kinderen in Jacodu. Een zeer indrukwekkende belevenis. Over deze gebeurtenissen komen nog aparte verslagen.

Hier volgt een korte presentatie van het kinderkamp van Bazna. Het was geen overnachtingskamp, maar een dagkamp. Op aanraden van de oudsten van de kerk werd op het laatste moment besloten het programma alleen overdag te laten plaats vinden. De plek bleek te gevaarlijk door slangen en honden. Ouders zouden de kinderen hierdoor niet laten gaan naar het kamp. Overdag alleen was geen probleem.

Het programma was hetzelfde als in Câmpina. Het team was groter, hierdoor was er meer mogelijk. Met name het drama was mooi, omdat de Roemenen dit verzorgden. Bekijk de beelden.

De kinderen beleefden een goede tijd. Er waren mooie tijden van aanbidding. Alle kinderen gingen met de zegen van de Heer naar huis.

Kamp Câmpina

Zoals beloofd een wat langer verslag van het kamp in Câmpina. Het was een erg goed en rustig kamp. 17 meiden en 3 jongens hadden zich opgegeven. Drie meisjes konden helaas niet mee. We, 5 Nederlandse en 7 Roemeense leiding begonnen op maandag met het opbouwen van het kamp. Wij bleven er slapen, nou ja slapen we werden een groot deel wakker gehouden door een blaffende zwerfhond.

Dinsdagochtend werden de kinderen opgehaald. De meeste kinderen komen uit armoedige buurten. Zij komen naar de kerk terwijl hun ouders niet komen. Totaal waren er 4 diensten rondom het thema "TimeQuest". De eerste avond ging over beloftes. Het programma werd wel door de war geschopt doordat er hoofdluis geconstateerd werd. Alle kinderen slapen bij elkaar in tenten dus geen prettige situatie. Alle kinderen en leiding werden gecontroleerd door de "luizenmoeders". De nodige maatregelen werden genomen. De volgende dag werden alle "patienten" met shampoo behandeld. Het was vervelend, maar het gaf wel een enorme saamhorigheid. Er waren nauwelijks incidentjes tijdens het kamp. Geen ruzies, 1 pleister werd er maar geplakt voor een klein schaafwondje.
Alle kinderen deden enorm goed mee met de programma's. We mochten de kinderen het lied "I've got joy" aanleren. Het was een groot succes.
Op de laatste avond mochten we alle kinderen zegenen en voor hen bidden. Dit was speciaal omdat sommige van hen weer teruggaan naar een plek waar het niet normaal is om te geloven. Toch zijn er door de kinderen ook verscheidene ouders al tot geloof gekomen omdat ze van hen de verhalen van de zondagsschool hoorden.
Al nmet al was het een bijzonder kamp. Hier volgt een kort filmpje dat Roel heeft gemaakt.

Câmpina weer online

Hallo, hier een bericht van het kampteam uit Câmpina. We zijn weer in de bewoonde wereld. Het wordt een kort berichtje, een langer verslag volgt spoedig.
Het was erg goed, een echt kamp, 7 tenten en een caravan, een samenkomst tent, keukententen, 21 kinderen, 12 man en vrouw leiding. Een echt kampvuur, een gat in de grond als toilet, een kamplied. Kortom alle ingrediënten voor een geslaagd kamp. Hier de eerste beelden. Meer volgt

Tweede & Derde kampdag in Bazna

Het zit er alweer bijna op morgen hebben we de laatste ochtend. We hebben er weer 2 top dagen op zitten! Gisteren kwamen rond half 10 de kinderen op het kamp, ze kregen een heerlijke roemeense boterham. Toen hadden we een dienste Met heel veel leuke grappige maar ook mooie dingen er in. 's Middags kregen we een heerlijke maaltijd, die onze super cockie's hadden gemaakt. De rest van de middag was gevuld met spelletjes en oefenen voor de bonte avond. 's Avonds was er een broodmaaltijd, wat de gewoonte is in Roemenië. Na het eten mochten iedereen nog even oefenen voor de bonte avond. Op de bonte avond komt de creativiteit van de roemenen helemaal tot leven, er zaten geweldige stukjes tussen, zowel van
de roemenen als van de nederlanders.






De volgende morgen was iedereen er weer om half 10. De dag begon weer met een broodje, daarna gingen de kinderen in de groepjes uit een voor de stilletijd en het maken van opdrachten. tijds dit werden alle maten van de kinderen op geschreven voor de kledingsetjes. de dienst was erg bijzonderen. zo als gewoonlijk kregen  wij een heerlijke maaltijd van de cockie's! smiddags werden er T-shirts geschilderd er spelletjes gespeeld. de later die dag werd ook de kledingsetjes uitgedeeld. Dat was echt een groot succes! Deze avond was wel de meest bijzondere avond van heel het kamp want er waren kinderen die hun hart aan de Heer hebben gegeven. En later mochten we ze ook nog zegenen en voor ze bidden, wat ook super gaaf was want je kon zo goed zien en merken dat God aan het werk was met de kinderen en dat ze werden aan geraakt.


Het waren echt 2 super leuke gave en bijzondere dagen, jammer dat het er bijna opzit.

Eerste dag kinderkamp Bazna

Vandaag hebben we de eerste dag Kinderkamp in Bazna gehouden. Het begon met regen maar toen kinderen er aankwamen werd het droog en kon het feest beginnen! De kinderen werden in groepen verdeeld en kregen een tasje met een  programma map en een toilettas. Alles voor en over het kamp het Jenny aan ze uit gelegt, We hebben de kinderen ook "I've Got Joy" aangeleerd, prachten om te zien hoe leuk de kinderen maar ook de Roemeense leiding mee doet.

Hierna konden we aanschuiven  aan een heerlijke maaltijd gemaakt door onze "Cockies" maar niet voor dat we onze hadden hadden gewassen. Na het eten moesten allemaal de tanden poetsen. 's Middags hadden we een spel-programma voor de kinderen gemaakt en ze hebben er van genoten.
 De Roemenen zijn erg fanatiek, ze doen alles om te winnen.

's Avonds hebben we lekker brood gegeten. na die tijd was er nog ruimte om te oefenen voor de bonte avond. Later was er nog een dienst met een leuk stukje van Robin en Geert, gevolgd door Jenny die het bijbelverhaal aankondigde welke de Roemenen uitspeelden.

Het was echt een super dag zo met iederen bij elkaar. Op naar de volgende Top dag!

(Geschreven door Tamara en Eline)