Aangekomen

Het is nu bijna elf 's avonds. Het was weer een intensieve dag. Om 5.00 uur vertrokken uit Hongarije. Veel nagedacht en met God over de situatie van Lenuta gepraat. Je houdt je vragen. De reis verliep ook vandaag weer voorspoedig. In 20 minuten door Boedapest, haast geen verkeer op de snelweg in Hongarije.

Om 11.15 uuur Roemeense tijd was ik in Roemenië. Daar was het wat drukker, vooral in Negreni. Daar was weer een herfstfestival met kermis. In ieder geval staat het hele dorp, toch zeker 1 1/2 kilometer lang vol met auto's.

Om half vijf was ik in Tarnaven, daar heb ik wat boodschappen gedaan voor morgen; brood, beleg melk etc..
Daarna voor de tweede keer getankt. (Ik kan het dus met een keer tanken halen: 1920 kilometer.) Daarna in een restaurant lekker gezeten en gegeten.  Het was een Cordonblue met friet en Mexicaanse groente, al kon ik niet veel mexico aan de groente ontdekken; wortel, bloemkool en broccoli.

Om zes uur kwam ik bij Casa Bucurii aan. De weg was geheel geasfalteerd en de huiskamer fris geel geschilderd.

Eenmaal in Bazna kreeg ik te horen dat er een speciale condoleancedienst werd gehouden om zeven uur in het huis van de familie Boancas. Daar ben ik naar toe geweest. Lenuta lag er mooi en vredig bij, ondanks de groenige kleur vanwege de lever. Er werden een aantal liederen gezongen en Gigi Dobrin, Baptistenvoorganger uit Medias, had een korte preek over het eerste hoofdstuk van Job. Met name de onsterfelijke woorden van Job werden aangehaald: De HEERE heeft gegeven en de HEERE heeft genomen; de Naam van de HEERE zij geloofd! (Job 1 : 21)
De dienst werd rond de kist gehouden. Ik had iets dergelijks nog nooit meegemaakt; bij iemend in de huiskamer. Het was erg indrukwekkend. Morgen om één uur is de begrafenis; ook eerst met een dienst in het huis van Boancas en daarna naar de begraafplaats. Het blijft bizar. Ik ga nu slapen. De vermoeidheid van de reis komt er nu uit.