Back in Bazna

HEt is nu maandagmorgen 24 oktober. Gisteren om 18.00 uur ben ik weer in Bazna aangekomen. Onderweg genoten van het schitterende landschap van Roemenië, een landschap waar je echt verliefd op kunt worden.
Nu eerst een korte update van de rest van mijn tijd in Brasov. Er is veel gebeurd in afgelopen 3 dagen (vrijdag tot en met zaterdag).
Vrijdagochtend ben ik eerst met Dragos naar de kerk geweest om samen te bidden. Daarna heb ik een bezoek gebracht aan Sorin en zijn familie. Normaal zou ik in zijn huis verblijven, maar Alexandra is in Bazna en Sorin moet erg veel werken omdat in Roemenië iedereen op 1 november op winterbanden moet rijden. Aangezien hij bij een bandenbedrijf werkt is het dus extra druk. In de avond ben ik naar een jonge kerk geweest: Punctulzero. Het is een kerk in een voormalige bar. Erg sfeervol
De kinderen van Mircea en zijn vrouw waren allen betrokken in de praiseband. Ik heb ontdekt dat de dienst in zijn geheel op youtube staat. De tijd van lofprijs was erg goed.

Zaterdagmiddag ben ik met Mircea naar Valerica geweest. Een zuster uit de kerk die erg aan haar huis gekluisterd is. Er moest een lamp vervangen worden. We mochten voor haar bidden. Mircea bezoekt haar elke week zodat ze wat aanspraak heeft. Ze woont in één van de vele flats. De volgende stop was bij een voormalige fitnesss-studio. Een aantal leden van de kerk willen hier een nieuwe gemeente stichten.

Valerica

Het gebouw van de nieuwe gemeente

Hierna gingen we op weg naar Bran. Eén toeristisch dorp bij uitstek, vanwege het kasteel waar Vlad Dracul heeft gewoond. Onderweg stopten we bij een groot huis, gebouwd door een invloedrijke ondernemer in Brasov. Een enorm groot huis voor alleen zijn gezin (3 personen). Hij heeft het huis afgestaan aan een stichting die kansarmen helpt en het is nu een huis voor bejaarde vrouwen. Meer dan 20 dames leven in dit huis, met 3 personen in een slaapkamer en ontvangen gratis, onderdak en medische zorg. Het was voor mij de mooiste ervaring van de dag deze dankbare vrouwen te zien. Sommige gedroegen zich nog als jonge meiden, dor grapjes te maken. Mircea bezoekt ze ongeveer één keer per maand en verzorgt dan een korte kerkdienst voor ze. Eén vrouw van 91 droeg een gedicht voor me voor, ze kende het nog helemaal uit haar hoofd.

Elke vrouw heeft een eigen postbus

Mircea met een paar van de dames

In Bran heb ik even de toerist uitgehangen en een aantal kadootjes voor de familie gekocht en koffie gedronken met Mircea.

De rest van de middag werd gevuld met een verjaardag van één van de leden van de jeugd van de kerk. In de kerk was er lekker eten en drinken en werden er spelletjes gespeeld.

Zondagmorgen mocht ik preken in de kerk over het kennen van God. God wil zich laten kennen, maar wel op Zijn manier. Job mocht dat ontdekken.

Nu is het maandag en zit ik dit item te typen. Ik heb mijn was gedaan, de financieen van de Roemenië-rekening bijgewerkt en veel met Geoff, David, Helen en Sandra gepraat. Zijn over uit Engeland om de kerk en met name Georghe te ondersteunen na het overlijden van Lenuta.

Straks moet ik weer een uur online zijn voor mijn leerlingen. Ik stop nu.