Bemoedigen(d)

Vandaag was een dag bemoedigende dag, maar ook een dag waarin ik mocht bemoedigen. De dag begon met stille tijd en daarna had ik een afspraak met Jonut om te praten over mijn plannen in Bazna en over het wel en wee van de kerk. Jonut is een jonge man van eind 20 en is één van de oudsten van de kerk geworden. Vooral nu Claudius weg is en Georghe weinig kon doen vanwege de ziekte van zijn vrouw komt er veel op zijn schouders neer. Zo mocht hij de twee diensten rond de begrafenis leiden. Hij deed het voortreffelijk. Jonut is een hele nederige jongeman met een enorm verlangen God te dienen. Het is mooi om te zien dat God op een bijzondere wijze in zijn leven en het leven van zijn vrouw, Florina, werkt. Zo hebben ze twee weken terug na een lange tijd van gebed zomaar een auto gekregen die ze kunnen gebruiken voor het werk van de kerk. Zieken bezoeken, mensen naar en van het ziekenhuis of de kerk vervoeren. Tijdens ons gesprek kwam broeder Valer binnen om geld te brengen voor zuster Ina die weer in het ziekenhuis ligt, Florina was op dat moment in het ziekenhuis omdat Jonut's vader geopereerd werd aan zijn hart. Zij kon het geld voorschieten.


Jonut en ik hebben doorgepraat over de kerk en haar visie nu Claudius en Gaby wegzijn en Lenuta is weggevallen. Het is bemoedigend om te zien dat ze concrete stappen hebben genomen op het gebied van het kinderwerk. Ze hebben regelmatig kinderclub, soms met meer dan 50 kinderen naar ik begrepen heb. Daarnaast zijn ze gestart met zondagsschool in de huiskamer van de Casa tijdens de dienst in de ochtend. De meiden die het leiden hebben hun visie op papier gezet en een programma met plan van aanpak geschreven en aan de oudsten getoond. We hebben dit al regelmatig aan hun voorgelegd, dat het goed zou zijn om een follow-up te hebben na de zomerkampen.
Het kerkschema is ook iets veranderd. In plaats van twee diensten op de zondag hebben ze er nu één en komen ze 's avonds samen in celgroepen om meer fellowship te hebben. Ik was erg onder de indruk van de plannen en ik ben blij dat de kerk doorgaat onder goede leiding. We hebben voor elkaar gebeden tot slot.
Voor deze week mag ik op de dinsdagavond (vanavond dus) en de donderdagavond het woord brengen. Verder hebben we een aantal gezinnen uitgkozen die ik in de tijd dat ik in Bazna ben met hem zal bezoeken om hen te bemoedigen.

Gisteren kon ik al Daniëlle bemoedigen met de fiets waar ze om gevraagd had. Ze was er erg blij mee. Vandaag was ze op de fiets naar de BHOP. Na afloop kon ik mooi een foto maken voor mijn weblog en voor de Ronald en Marianne die de fiets geschonken hebben.

Vanavond mocht ik spreken op de dinsdagavonddienst. Deze was niet in de kerk, maar bij de familie Boancas thuis. Dit om ze te bemoedigen na de moeilijke dagen van het sterven. Het was wel bijzonder omdat de kerk in het begin ook in de huiskamer van Georghe en Lenta is begonnen. Het was goed om een tijd van lofprijs en aanbidding te hebben. Georghe speelde op zijn mondharmonica de liederen mee.  Ik mocht spreken over Kaleb en Jozua. Met name over Kaleb die na 45 jaar alsnog het aan hem beloofde erfdeel op 85 jarige leeftijd in bezit ging nemen. Hij ging niet voor een rustig plekje op zijn oude dag maar hij ging voor Hebron, het gebied waar de reuzen woonden. Hij wist dat God Zijn beloften altijd nakomt. En hij kreeg het gebied. Tijdens de avond realiseerde ik me dat dit ook de eerste preek was die ik ooit in Bazna mocht brengen. Jozua en Kaleb zagen dat het land, ondanks de reuzen, een goed land was en zij kregen het in bezit. Ik heb de mensen van de kerk uitgedaagd om vast te houden aan hetgeen God hen beloofd heeft. Bazna zal God toebehoren. We moeten het net als Kaleb blijven verwachten. Na afloop nog een broodje meegegeten met Georghe. We konden elkaar bemoedigen in gebed. En nu is de dinsdag bijna ten einde. Morgenvroeg naar een leidersbijeenkomst in Medias.