In memoriam Lenuta Boancas

Het is nu zondag 9 oktober om 23.00 uur.Vandaag was de begrafenis van Lenuta Boancas. Een aparte dag, op zondag, zeker voor ons Hollanders. Er was 's ochtends geen kerkdienst maar om 13.00 uur een uitvaartsdienst in het huis van de familie Boancas. Het was druk, de straat stond al vol met auto's toen ik aankwam.

Lang niet iedereen kon in het huis. Buiten was de dienst te volgen via een geluidsinstallatie. Er waren al met al wel zo'n 150 à 200 mensen. En overal vandaan, van Arad, Brasov tot en met Oradea. Het was duidelijk dat Lenuta een geliefd persoon was. De hartelijkheid en gastvrijheid was een van de factoren waarom je altijd terug wilde komen naar Bazna. Iedereen kende de warmte van het gezin Boancas.
Indrukwekkend was te zien dat de hele familie een wit shirt droeg, terwijl de meeste van de gasten in het zwart gekleed gingen.

Tijdens de dienst spraken diverse sprekers en werden er traditionele liederen gezongen. Om half drie werd de kist door een paar mannen van de kerk naar een kar, gedragen. Getrokken door een paard ging de stoet lopend naar het kerkhof. De regen gaf een sombere stemming.

Bij het graf werd er nog een lied gezongen en enkele gebeden uitgesproken. Hierna werd het graf dichtgegooid. Dat was een aparte ervaring, vooral de holle klanken van de eerste scheppen aarde op de kist. Ik vind het wel mooier dan de Hollandse gewoonte waar het graf pas dichtgegooid wordt als iedereen weg is.

Ik vanavond de foto's van de afgelopen 8 jaar bekeken en een compilatie gemaakt van foto's van Lenuta. Het geeft een beeld van wie ze was en wat ze deed. Ik zal haar met heel veel bijzondere herinneringen blijven herdenken. De muziek is van een pelgrimslied en werd gezongen tijdens de uitvaartdienst. Ik vond het erg mooi. We zijn pelgrims op deze aarde, op weg naar het hiernamaals, waar we eens God zullen zien. Lenuta heeft dat voorecht nu al.