Jacodu: 1 jaar later

Voortuitgang

Gisteren ben ik met Jo, Ron en Richard de Engelse fotograaf weer naar Jacodu geweest. Het is bijna een jaar geleden dat we voor het eerst geconfronteerd werden met de schrijnende situatie in de kleine zigeunergemeenschap an de rand van het dorp. (Een verslag op 24 oktober 2010 is hier te vinden).

Aankomst in Jacodu.

Er is veel veranderd. Alle huizen op één na zijn van een nieuw dak voorzien en zijn waterdicht. Het huis dat nog gerepareerd moet worden is van een vrouw die op dit moment in het ziekenhuis ligt en ze wil niet dat het zonder haar gebeurt. De meeste huizen hebben een betonnen vloer en een houten toilet gekregen. Er wordt door Tarzan nog steeds hard gewerkt om zoveel mogelijk huizen af te krijgen.  Tarzan is sinds kort in dienst bij Jo en Ron en krijgt dus een vast salaris. Hij is verantwoordelijk voor het werk aan de huizen en het gemeenschapshuis dat Jo en Ron aangeschaft hebben. Verderop meer hierover.

Een huis met een vernieuwd dak.

Tarzan en zijn vrouw

Overal staan de herkenbare toiletten.

Sinds een paar weken hebben alle huizen op twee na een fornuis gekregen dat ook als verwarmingsapparaat functioneert. In de huizen waar ik binnen ben geweest was het behaaglijk warm en overal gaven de vrouwen dezelfde reactie: "Het is eten is nu veel sneller klaar!" De twee gezinnen die (nog) geen fornuis hebben gekregen zijn tijdelijk uit het programma gezet omdat zij hun toilet hadden verkocht. Om te laten merken dat dit toch niet gewenst is deze maatregel genomen. Later zullen de gezinnen weer opgenomen worden in het programma.

Een trotse bewoonster met haar nieuwe fornuis.

Er gaan ook meer kinderen naar school dan vorig jaar. Als is het nog wel met vallen en opstaan. Er moet nog meer discipline bij sommige kinderen komen. Ik mocht van Anastasia haar schriften zien. Vol trots gaf ze aan dat ze blij was om naar school te gaan.

Een trotse Anastasia...

... en haar schrift.

Er is nog veel te doen, maar er is een verandering ingezet. Ik ben dankbaar dat wij, als Beth-Shalom, er een bijdrage aan konden en kunnen leveren.

Toekomst

Na het bezoek aan de gemeenschap reden we naar het huis dat Ron en Jo konden kopen in Jacodu om er een basis van te maken voor het werk aan de zigeunergemeenschap van Jacodu. We hadden lunch in de tuin van het huis en we bespraken de toekomst. Het huis moet eerst grondig worden opgeknapt. De muren moeten gerepareed worden, de deuren en ramen vernieuwd, een nieuwe trap moet worden geplaatst en het binnenwerk moet geschilderd worden. Kosten zijn geraamd op vijfentwintighonderd euro.

Het gemeenschapshuis

Er zijn al volop plannen voor het huis. In mei hopen ze het huis zover klaar te hebben dat er gestart kan worden met een kinderclub voor de kinderen van de gemeenschap van Jacodu. Jo wil dat de kinderen de de hoop die Jezus biedt leren kennen. Samen met Marius hoopt ze half mei te starten. Ik kreeg de vraag of de kinderen van de Shalomkidzz (de zondagsschool van Beth-Shalom) een naam voor de club willen bedenken. Een blijk van waardering voor onze betrokkenheid bij het werk van Jo en Ron. Verder was er nog de concrete vraag of er wellicht mensen konden helpen in het begin van mei met het klaar maken van het huis.
Na de lunch hebben Richard en Jo nog een "officieel interview" met me afgenomen voor de website over Jacodu. Deze willen ze binnen kort bijwerken.

Ron

Jo

Richard

Op de terugreis zijn we via Sigishoara teruggereden en hebben we het huis van Erica bezocht. Erica is de zuster van Persida en Christi. Ze woont zu tijdelijk in een tweekamer huisje/bouwval. De omstandigheden zijn vreselijk. Ik wil hier een apart item van maken, ook omdat er plannen zijn van Ron en Jo om voor haar een huis te bouwen in Jacodu.

Tijdens dit korte bezoek ontmoette ik een ander gezin. Vader met 3 zoons. Ze waren bezig om met klei een tweede huisje te maken. Ik mocht voor deze mannen bidden. Ze zijn christenen. Voor de middelste zoon Marcel ervoer ik een aparte bewogenheid. Ik geloof dat God hem speciaal wil gebruiken en ik heb gebeden dat hij in contact mag komen met mensen die hem verder kunnen helpen. Jo zei dat ze Marius met hem in contact wil brengen. Ik mocht alle mannen een hug geven, ook al zat Marcel onder de klei. Ik hoop dat ze Gods liefde mogen ervaren.

Marcel staat in het midden, zijn haar is geblondeerd.