Het gebruikelijke ritueel...

Het gebruikelijke ritueel is weer geweest. De bus ophalen, volladen met dozen voor Bazna, Campina, en Jacodu. Kleding in de bus laden. Automaterialen, zoals de brandblusser, de autokaarten, GPS etc over zetten voor de reis. Kortom alles wat ik op de avond voor de reis doe. En nu een laatste bericht posten en straks slapen om morgen om 4.30 uur op te staan voor de reis.

Gisteren bij de familie Enserink een aantal dozen opgehaald. Er was sprake van 6 à 7 bananendozen. Ik dacht dat past wel in de Cinquecento. Dus daarmee naar Holten gereden, bleken het 11 dozen te zijn en een grote koffer. Maar je staat verbaasd wat er allemaal in koekblik past.

Het is nu donderdag kwart voor 10. Net nog de laatste boodschappen gedaan. Op de weg terug naar huis een enorme mooie regenboog recht voor. Toen ik thuis kwam stond hij recht boven de bus. Mooi beeld. De regenboog als symbool van Gods trouw boven de bus. Net alsof God zeggen wil dat Zijn trouw met me meegaat.
Ik moest bij de regenboog wel denken aan de boog die ik zag op de dag dat Lenuta.

Ik heb er zin in. Heerlijk de rust van de bus, in mijn eentje. Tijd om met God te praten en me voor te bereiden op alles wat er gaat komen. Maandag al ga ik naar Boekarest naar Victory Outreach waar ik het woord mag delen met de mensen die daar dagelijks komen voor hulp. Maar hierover volgt volgende week meer.