Onderweg

Drukte rondom Wenen

Het is nu kwart over acht en ik zit op het balkon van mijn hotelkamer in Levèl in Hongarije. De reis  was zeer voorspoedig. Ik heb rustig aangedaan en ik was in 13 uur over. Alleen bij Wenen een beetje filevorming, voor de rest was het heerlijk rijden. Wat wel raar is dat het hier vandag boven de 28 graden Celsius is geweest. Ik ben vanochtend weg gegaan met toch nog wel redelijk winterse kleding. Zo mooi was het niet in Nederland.


Onderweg heb ik heerlijk genoten van muziek en een aantal preken. Ik had op een cd een preek van Jaap Dieleman over weduwen en wezen meegenomen. Ik was erg onder de indruk. Jaap verteld van zijn bewogenheid met weduwen in Kosovo die door de oorlag daar enorm hebben geleden. Hij vertelde dat een zigeunervrouw, die in een droom Jezus ontmoette die zich verdrietig verontschuldigde dat Hij niemand had gevonden om voor haar een fatsoenlijk huis te bouwen. Dit raakte Jaap, maar ook mij.

Zonsondergang op mijn balkon.

Ware godsdienst zegt de bijbel is omzien naar weduwen en wezen in hun moeilijkheden. Te weten dat er ca. 150 miljoen wezen op de wereld zijn die veelal nog geen hulp hebben. Hier ligt voor ons als kerk dan nog een taak die wij zouden moeten uitvoeren. Het raakte me omdat ik in Roemenië zelf ook veel schrijnende gevallen van armoede heb gezien. Het lijken druppels op een gloeiende plaat, maar ik ben blij dat ik wat kan doen. Ik zie uit naar het bouwen in Jacodu. De preek is te beluisteren op de website van Beth-Shalom: in het archief.


De zon is ondertussen ondergegaan. Ik ga zo slapen want morgen wil ik om half vijf alweer rijden, Het wordt dan nog een lange dag naar Câmpina.

Dit was trouwens mijn 150ste post sinds 2009. Best wel een heugelijk moment.