Weer thuis.

Ik ben al weer twee dagen thuis. Donderdag om half 5 uit Timisoara vertrokken. De reis verliep uitermate voorspoedig. Omdat het hemelsvaartdag was in Duitsland was er totaal geen vrachtverkeer. Ik kon dus lekker doorrijden en om acht uur 's avonds kon ik thuis mijn vrouw en kinderen verrassen dat  ik er al was. Zij gingen er vanuit dat ik pas vrijdag zou thuis komen. Ik kon dus de hele verjaardag van Mirjam erbij zijn. Het was schitterend weer en ik heb genoten van de reis.
Nu weer wennen aan het "normale leven".

Nog wat reisfoto's.

Timishoara

Zoals ik al schreef ben ik in Timishoara aangekomen. Gisteren rond een uur of één ben ik aangekomen bij het huis waar Gabi, Claudius, Naomi, Christi en Daniel verblijven. Het is een prachtig huis, van een broer van de voorganger van de kerk waar het huis van gebed gehouden wordt. We hebben bijgepraat en een simpele maaltijd genoten. Om 17.00 uur zijn we naar het huis van gebed geweest, voor een tijd van voorbede. Claudius vroeg of ik kort een aantal punten van gebed kon inleiden zodat ze ook voorbede konden doen voor ons land. Ik vooral gevraagd of ze konden bidden dat er meer gebed zal komen in de kerken. Ik ben altijd onder de indruk van het toegewijde gebed van de Roemenen als ik in het huis van gebed kom. Na afloop mocht ik nog praten en bidden met Daniël. Nou ja praten. Hij was doofstom, dus het “praten” ging via papier. Hij kon wat Engels. Een bijzondere ervaring.

De nacht heb ik doorgebracht in een hotel vlakbij. Het is een goed hotel, eigenlijk meer een hostel. Het hotel in Balauseri was toch iets luxer, voor minder geld. Maar het ontbijt was hier beter.

Vanochtend weer naar het Timishoara house of Prayer geweest (TM-HOP).
Ik geniet er altijd van om tijd te nemen om in tegenwoordigheid van God te komen. Christi leidde de aanbidding, en ik moest denken aan de allereerste keer dat we in Roemenië waren en dat God over Christi sprak dat hij de aanbidding zou leiden voor grote groepen. Bijzonder om te zien dat het 9 jaar later ook werkelijk zo is.

De lunch hebben Gabi en ik bij de Mac doorgebracht. Een Cappucino met een McChicken in het centrum van Timisoara. Het is een mooie stad met mooie oude gebouwen. We hebben de Kathedraal bezocht. Er hangt altijd een aparte sfeer in dit soort kerken.

Ons viel een jongen op die een hele lange tijd vooraan bij het altaar geknield zat. Toen hij naar buiten ging heb ik hem één van mijn Roemeense kaartjes gegeven om hem te bemoedigen en we raakten aan de praat. Hij was op zoek naar de wegen van God. Hij voelde zich schuldig. Daarom was hij de kerk binnen gegaan om te bidden. We konden hem vertellen dat God hem lief heeft. Gabi heeft hem zijn oude bijbel gegeven. We mochten voor hem bidden, hij gaf aan dat hij de kracht van God voelde. Het was een hele bijzondere ervaring.

De laatste middag in Roemenië. Morgen op weg naar huis. Gemengde gevoelens. Het is goed om hier te zijn, maar bij mijn gezin te zijn is toch wel weer beter. In het centrum van Gods wil te zijn het best.

Jacodu Refurbishment update

Veilig aangekomen in Timisoara. Ontving net een link naar een filmpje dat Richard over de werkzaamheden in Jacodu heeft gemaakt.
Het commentaar wordt geleverd door onze eigen Rob.

Kleur in Jacodu

De laatste bouwdag. Het afronden van de benedenkamer. Het plafond in de badkamer. Schilderwerk. Dat waren de voornaamste werkzamheden. Voor mij was het weer een rijd-dagje. Weer een buslading bouwmaterialen uit Targa Muresh. Tempex isolatieplaten deze keer. 13 pakken van 10 platen van 1m bij 0,5m bij 5 cm. Verder nog speciale lijm, schroeven en gipsplaten. Terug heb ik nog een kozijn kunnen schilderen. David en Helen waren er ook. Zij gaan volgende week klussen met Geoff. Zij hebben dezelfde kamers als die van Mannes en jenny en die van mij. Na het klussen zijn we naar de huisjes van de zigeunergezinnen geweest, waar alles om draait. Wat me direct opviel was dat een aantal huisjes in vrolijke kleuren geschilderd waren. Dit terwijl de huisjes de eerste keer dat ik kwam veelal grijs en grauw waren. Dit betekent dat die gezinnen hun huis meer waarderen, ze willen er iets moois van maken, ook al is het naar onze maatstaven nog steeds niet veel. Ook in de huizen was het veel schoner. De meeste bedden waren voorzien van kleurige spreien. Er is al veel verandert. We hebben voor we weggingen nog "I've got joy" met een aantal kinderen gedaan. Het was een mooi gezicht om vrolijke kinderen te zien genieten.

Ik houd het verder kort vandaag, want om 4.00 uur gaat de wekker om Mannes, Jenny, Henk en Rob naar het vliegveld te brengen. Roel en Ina houden nog twee dagen vakantie.

Hotel perikelen

 Het is nu zondagavond kwart over 11 Roemeense tijd. (Eén uur later dan in Nederland). Gisteren en vandaag was een Bazna-dag. Gisteren eerst Rob en Henk naar Jacodu gebracht en vandaaruit naar Bazna en Igishe geweest. In Bazna heb ik Jenny afgezet die met de kerkleiders de plannen voor kinderactiviteiten tijdens de zomeractie ging doorspreken. Ik ging bij  The Sanctuary nog een partij hout ophalen voor de bouw. In Bazna zijn ondertussen David en Helen uit Engeland aangekomen, Geoff komt later. Zij zijn ook betrokken bij  het Jacodu-project. Zijn gaan de aanleg van een put bij de huisjes van de zigeunergezinnen sponsoren. We hebben lekker bijgepraat. Terug in Jacodu was er veel werk verzet. De poort is opgeknapt. De kamer is afgetimmerd, de badkamer vordert gestaag. Er is weer veel geschilderd.   Na het klussen hebben we in de tuin een tijd van gebed gehouden. dit was het verlangen van Jo. Onder leiding van Rob hebben we een aantal liederen gezongen. We hebben gebeden en Psalm 27 gelezen. Het was een heerlijke tijd. In de tuin, schitterend weer en tijd nemen om bij God de Vader te zijn.

Terug in het hotel kwamen we erachter dat er een feestavond was georganiseerd, voor vermoedelijk een gezelschap van een busreis. Tijdens het eten werd er een muziekinstallatie opgebouwd. Tijdens het ijs barstte het los. Snoeiharde muziek tot ca. half 4 in de morgen. Mijn balkon grenst aan de achterdeur van het restaurant. Elke keer als er iemand een sigaretje ging roken dan schalde de muziek mijn kamer in. Toch wel redelijk kunnen slapen.

Hier volgt een korte videoimpressie. De kwaliteit is minder omdat het redelijk donker in het restaurant was. Het geluid van de muziek was nog zacht.

Het ontbijt is ook elke keer weer een belevenis. Je moet alles apart kopen en betalen. Per sneetje brood (de helft van een plak brood) betalen we 50 bani ( ongeveer 11 cent.)

Vandaag ook weer naar Bazna geweest voor de kerkdienst. We hebben als groep twee liederen gezongen en Roel heeft de groeten overgebracht namens Beth-Shalom. Florin Mitra bracht het woord over eenheid.

Met David en Helen gegeten en daarna naar het huis van Georghe geweest waar we koffie hebben gedronken en door hebben gepraat over mogelijk bouwplannen voor zondagsschoollokalen. Een project dat waarschijnlijk voor 2013 gepland gaat worden.

Om 5 uur zijn we teruggereden naar het hotel waar we na wat rust nog koffie met gebak, pizza en ijs hebben gegeten. Er was weer life-muziek. "We hebben weer vreselijk genoten". We waren dan ook erg blij dat de stroom enkele keren uitviel en we rust hadden. Het weer is enorm omgeslagen, gisteren was het nog 30 graden Celsius, vandaag kwam het kwik niet hoger dan 12,5 graad Celsius. Het is stevig gaan regenen en vermoedelijk ook onweren. Bij onweer valt de stroom bijna elke keer uit.

Nu is het bijna 12 uur. Tijd om te gaan slapen. Morgen weer om 6.20 uur op voor de laatste klusdag in Jacodu. Mijn dagbestedeing zal voor een groot deel bestaan uit het ophalen van bouwmaterialen uit Targa Muresh.

Jacodu-ritme

Dag 3 al weer van het "Jacodu-project". De dag begint voor mij om kwart over zes met opstaan, douchen en aankleden. Om 7 uur ontbijt met aansluitend een tijd van gebed. Om 8.15 vertrekken we naar Jacodu om daar na een kwartier aan te komen. Ook vandaag de gebruikelijke activiteiten. Het aftimmeren, van de benedenkamer, waar de kinderclub en andere activiteiten gehouden gaan worden. Aftimmeren van de badkamer en het schilderwerk. Vandaag voor mij weer een rijklusje. Ik moest naar Targa Muresh om schrootjes op te halen. De paketten werden opgehaald in drive-inn bouwmarkt van Baumaxx. Dat ging een stuk sneller dan gisteren bij de praktiker, al moesten we er wel bijna 20 km voor verder rijden. De pakketten waren langer dan de bus, dus lieten we de bus maar open. Het werk is lekker opgeschoten. Het plafond van de kamer zit er al deels in. Het schilderwerk vordert gestaag. Er kwam vandaag 240 schrootje bij die voor een deel geschilder moesten worden. Electra is aangelegd. Ondertussen heeft Tarzan met zijn zoon Johan een muur gemetseld. Ook Persida en Christy waren er en droegen hun planje bij.
Tussen neus en lippen door kwamen er nog een paar Roemenen, uit Boekarest die wilden bijdragen. Love Light Romania kreeg van één van hen voor drie jaar een gebouw in Medias aangeboden met 10 kamers. Er hoeft niets voor betaald te worden. Jo zit er allerlei mogelijkheden in. Het werk wordt bijzonder gezegend.

Doel is om 1 juni open te gaan met de kinderclub. Daarvoor moet de beneden kamer klaar zijn. Uit Engeland komt Bethany, de dochter van Geoff over om mee te werken.

Hiernaast weer een aantal foto's. Hieronder een kort filmpje met de kamer zoals die nu is.

Om 18.30 zijn we gestopt en naar het hotel gereden, waar we na het douchen weer heerlijk gegeten hebben.

.

Eten, werken, slapen....

 Het werk gaat door. De zelfde klusjen als gisteren. Vandaag was Imre erbij en hij zorgde voor leven. Hij wou perse met de kachel op de foto en de bezem was zijn beste vriend. Hij v eegde regelmatigf de kamer waar Mannes, Roel, Rob en Henk bezig waren. Het was er lekker stoffig. Vanavond met de bus in Targa Muresh gipsplaten gehaald. Dit gaat op zijn Roemeens. Eerst naar de afdeling een bon halen voor het juiste aantal platen en afrekenen, dan met de bon weer terug naar de afdeling. Daar moet je wachtend tot de bewaking komt om te checken of het wel klopt. Dan naar buiten om de bus bij  zij-ingang te zetten en dan inladen. HEt kost zo meer dan een uur om een paar platen te halen. Aansluitend in het hotel gedouchet en daarna heerlijk pizza gegeten. Hier weer wat foto's.

Aan de slag.

We zijn begonnen. Vanmorgen na het ontbijt om 8.00 uur vertrokken naar Jacodu. Het was een apart ontbijt met omelet. Je moet in het hotel voor elk (half) broodje apart betalen; 50 bani oftewel zo'n 12 cent. Ook voor de melk in de koffie moet je apart betalen. Een aparte ervaring. In Jacodu direct aan de slag gegaan met diverse werkzaamheden. Zo moest er gemetseld worden door Henk (Soepenberg),  regelwerk voor aftimmering aangebracht worden door Mannes. De toekomstige badkamer voor een deel van pleisterwerk ontdaan worden door Rob en Roel. Verder moesten er deuren afgescheurd worden door Ina en mij. Jenny was er voor de broodnodige ondersteuning met koffie, thee, lunch etc.
De lunch voelde net als vakantie. Met ze allen buiten in een prachtige omgeving, waar je alleen een koekoek hoorde. Er is veel gedaan. Ron was er niet vanuit gegaan dat er zoveel gedaan kon worden en het werk werd rond 5 uur gestopt omdat er eerst materiaal gekocht moest worden. Hieronder volgen wat foto's van de werkzaamheden. Morgen  weer een werkdag, vermoedelijk met spierpijn.

Later volgt een filmverslag(je) waarop meer van het werk te zien is.

Targu Muresh Airport

Vandaag stond in het teken van het vliegveld van Targu Muresh. De rest van de groep uit Holland die mee gaan helpen in Jacodu zouden vandaag aankomen.
De dag begon vroeg, om 6.00 uur was ik wakker en ik kon niet meer slapen dus ben ik er op tijd uitgegaan.
Nadat de kinderen naar school zijn gegaan hebben Georghe en ik weer samen ontbeten. Tijdens het ontbijt kwam Nellu binnen om aan te geven dat er een probleem met de zorgverzekering van Hilda was. Om het op te lossen moesten ze eerst naar Tarnavin om een document, dat Hilda mee had naar het ziekenhuis, op te halen om vervolgens naar Sibiu te reizen naar het verzekeringskantoor. Ze vertrokken om iets na negenen en Georghe was pas half drie weer terug. Het was druk op de weg. Ik vind het erg bijzonder hoe de gemeenschap van de christenen in de kerk van Bazna zoveel voor elkaar betekent. Ondertussen dat Georghe met Nellu weg was zorgde Leontina voor het eten voor de kinderen en maakte zij het huis schoon. Een werk dat normaal door Hilda wordt gedaan, maar zij ligt in het ziekenhuis. Het is bewonderenswaardig hoe iedereen voor elkaar inspringt en helpt. Ik kan daar veel van leren.

Ik ben ondertussen bij de familie Mereu op bezoek geweest.Ik was blij dat mijn bezoek hen mocht bemoedigen. Papa Theo (of Todder zoals de mensen uit Bazna hem noemen) heeft al enige tijd last van zijn been. Hij vroeg of ik voor hem kon bidden hetgeen ik uiteraard heb gedaan. De Mereu's zijn al jarenlang één van de pilaren van de Biserica Pentecostale (Pinkstergemeente) en hebben groot geloof dat God Zijn werk in Bazna zal gaan doen.

Om 15.00 uur vertrokken naar het vliegveld waar Mannes, JEnny, Rob en Henk om vier uur zouden aankomen, maar het vliegtuig had een "lekke band"; er moest een band verwisseld worden. Deze werd ingevlogen uit Polen en met een vertraging van vijf en een half uur kwamen ze pas om 21.30 aan. Vandaar direct naar Balausuri vertrokken waar het hotel staat waar we de komende tijd verblijven als we gaan werken in Jacodu.

Ik heb heerlijk een éénpersoonskamer met prima douche, ruim(e) bed(den) en een gedesinfecteerd toilet.
Het is nu bijna 12.00 uur en ik ben best wel moe. Morgen aan de slag.

Fellowship

Het is nu maandagmiddag. Hoogste tijd om een update te geven van mijn activiteiten. Zaterdagmiddag heb ik, met Mitica, een bezoek gebracht aan broeder Valèr. Het oudste gemeentelida van de kerk van Bazna. Hij wordt 83. Zijn vrouw Ina is in oktober overleden. Hij heeft het moeilijk, maar het is een sterke man. Ondanks zijn slechte knieeen heeft hij toch weer de moestuin volgeplant met uien, wortelen, aardappelen en tomaten. We mochten hem bemoedigen en voor hem bidden. We hopen dat zijn familie ook God mag leren kennen. Helaas zijn een aantal kleinzonen aan de alcohol verslaafd en dat geeft hem en zijn dochter Téuta veel verdriet.

Zaterdagavond stond weer in het teken van schaken met Georghe en zijn zonen en het voorbereiden van mijn preek tijdens de zondagochtenddienst.

Zondagmorgen was een goede dienst, al zeg ik het zelf. Vooral de zangdienst was goed. Het was bemoedigend te zien dat, ondanks dat de hele muziekgroep naar Timishoara is gegaan om daar een huis van gebed te ondersteunen, er een nieuwe groep met veel tieners is opgestaan. Verbazingwekkend dat sommigen in een half jaar een muziekinstrument kunnen leren spelen. Zo speelt Timea, een dochter van Georghe, sinds een half jaar drums.
Ik mocht spreken over Lukas 15. Wij mogen het hart van God de Vader leren kennen en het moet voor ons de inspisratie en motivatie zijn om anderen over de liefde Van God te vertellen.

's Middags was ik behoorlijk moe en heb een poos geslapen. Om 6 uur had Georghe verschillende echtparen van de kerk en uit de vriendenkring uitgenodigd voor een gezellig samenzijn. Fellowship noemen de Engelsen dat. Het kwam er op neer dat de mannen spelletjes hebben gespeeld en de dames lekker gekletst hebben. Nadruk op het familieleven is één van de waardes waar de kerk in Roemenië zich op richt. Goed contact in het gezin en tussen vrienden weten de Roemenen zeer te waarderen.

Na afloop nog een poos met Adèla gepraat en gebeden. Zij moet morgen weer naar het ziekenhuis omdat haar suiker niet op regel is, daarnaast, of daardoor,  heeft ze weer last van depresssiviteit.
Ook Hilda moet voor onderzoek naar het ziekenhuis. Beide dames zijn behoorlijk van slag. Er heerst veel angst om naar een ziekenhuis te moeten gaan. Het is daar geen pretje en veel moet zelf betaald worden.

Vanochtend was het dus vroeg op. Om 7.30 uur vertrokken we naar het ziekenhuis van Târnavin. Beide dames werden meteen opgenomen. Terug in Bazna ben ik naar BHOP geweest. Zij hebben deze week het programma verschoven naar de ochtend. Eén van de onderdelen deze keer was voorbede voor Roemenië, dat het land zal optreden tegen mensenhandel. Het is het grootste (doorvoer)land van Europa als het over mensenhandel gaat.

Vanmiddag naar Medias geweest; wat kado's gekocht voor diverse jarigen.

Morgen komen de rest van de Nederlanders aan. Roel en Ina touren al weer een paar dagen in en rond Câmpina. Morgen zijn we compleet om woensdag aan de slag te gaan in Jacodu.

Servië gaat niet door deze keer. Ik kreeg bericht van Mirjam Klop dat het niet in hun schema past en dat we het opschuiven naar een later moment. In plaats daar van zal ik de tijd in Timisoara doorbrengen bij de jongenlui uit Bazna die daar naar toe zijn getrokken. Hieronder een filmpje uit het "House of Prayer-Timisoara" (IHOP-Tm).

Contacten

De dag begon al vroeg vandaag. Om half vier opgestaan om Geert (Pastink) naar het vliegveld van Targa Muresh te brengen. Zijn vliegtuig ging om 6.10 uur Roemeense tijd, dus we wilden er om 5.00 uur zijn. Als ik dit schrijf ben ik dus nog een beetje duf. Ik heb nog wel weer geslapen nadat ik om zes uur terug in Bazna was.

The Sanctuary

Gisteren ben ik met Geert op stap geweest. Allereerst naar The Sanctuary, waar we Jo hebben gesproken. Ze heeft veel verteld over alles wat er gaande is. Zo is Erika weer terug naar het huis bij de spoorlijn. De invloed van haar partner heeft haar doen besluiten weer weg te gaan uit Jacodu. Soms snap je niet waarom deze keuzes gemaakt worden. Ze had een zorgzame gemeenschap met goed onderkomen in Jacodu, maar verkiest toch de kapotte vuile woning waar ze eerder heeft gewoond. Haar partner moet terecht staan voor het stelen van 25 meter spoorrails!!!!! Wellicht als hij  naar de gevangenis moet kan Erika een tijdje vrij zijn van de (verkeerde) invloed van hem. 

Erika's jongste dochter Ursula is in The Sanctuary gebleven en Jo en Ron hopen zij mag en kan blijven en wellicht naar school zou kunnen gaan.

Jo met de kinderen uit Jacodu in de dierentuin

Met Persida en Christy gaat het heel goed, zij kunnen prima meekomen op school. Persida mag haar school vertegenwoordig bij een sporttoernooi in Medias. Samen met Christy gaan ze naar dansles. Jo en Ron hebben hiervoor gekozen om ze een iets te geven waar in ze zich kunnen uiten.

Wat betreft het Jacoduproject gaat alles ook voorspoedig. Er is de toezegging van het schoolhoofd van Jacodu dat de kinderen uit de zigeunergezinnen een vorm van educatie kunnen krijgen. Na schooltijd kan er gebruikt worden gemaakt van een schoollokaal en zullen,  met name de oudere kinderen, les krijgen waarmee ze een soort diploma kunnen bemachtigen waarmee ze meer kans op de arbeidmarkt hebben. Er is veel sponsorgeld binnengekomen voor renovatie van het gemeenschapshuis. En volgende week gaan we met een groep Hollanders helpen het huis klaar te maken voor de opening op 1 juni. Eén van de activiteiten zal een kinderclub zijn: "The new life Kidsclub". Deze naam is bedacht door de kinderen van de Shalomkidzz, de zondagsschool van Beth-Sshalom. Zij nu ook aan het sparen voor bijbels met platen voor de club.
In het filmpje hieronder is mooi te zien hoe er langzaam maar zeker vooruitgang is in Jacodu. Ik heb er zin om volgende week aan de slag te gaan met Mannes, Jenny, Roel, Ina en Rob.

Jo heeft een aantal kinderen meegenomen naar de dierentuin van Targa Muresh. Het was een groot succes. De kinderen hebben zich prima gedragen. Het is de bedoeling dat alle kinderen in verschillende groepen een bezoek aan de dierentuin brengen.

Jeugd met een Opdracht

's Middags ben ik met Geert naar de basis van Jeugd met een Opdracht geweest. Hier bijgepraat met Florin en Laura Mihaly. Voor Geert was een leuke ervaring om te zien hoe jongeren betrokken kunnen zijn bij zending. Ik hoop dat meer jongeren uit de kerk in Nederland eens voor korter of langere tijd deel gaan nemen aan activiteiten zoals die van Jeugd met een Opdracht of onze eigen activiteiten in Roemenië. We hebben het bezoek afgesloten met een internationaal potje tafeltennis. Nederland vs. Roemenië. Ik kan natuurlijk zeggen dat Geert en ik jarenlang niet geoefend hebben en de Roemenen elke dag spelen, maar dat zou een excuus zijn. Helaas hebben we dik verloren.

Terug in Bazna, waar het gelukkig geregend had, hebben Geert en ik heerlijk gegeten bij Nellu en Hilda. Vlees van de bbq, heerlijke salades en fantastische gekookte aardappels. Hulde aan Hilda, alleen om haar kookkunst zou je willen blijven.
's Avonds was de jeugd van de BHOP bij elkaar in het huis van Georghe en Lenuta. Het was erg gezellig. Allerlei spelletjes kwamen op tafel en iedereen genoot van het samenzijn.

Vandaag, zaterdag, wellicht een bezoek aan een aantal gemeenteleden.

Gesprekken..

Het is nu donderdagavond. Ik ben nu twee hele dagen in Bazna geweest. Gisteren was een volle dag.
Samen met Georghe naar de bijbelstudie/bidstond van de kerkleiders in Medias geweest. Het was een goede tijd van fellowship, zoals de engelsen zeggen. We mochten samen studeren in de bijbel, over de verantwoordelijkheid van de kerk om om te zien naar de weduwen en wezen. We konden voor elkaar bidden. Daarna ben ik op bezoek geweest bij Florin en Laura Mihaly om een afspraak te maken elkaar te ontmoeten op de basis van Jeugd met een Opdracht.
's Middags heb ik een aantal potjes schaak gespeeld met Georghe en Daniel, een van de pleegkinderen. Het is goed bij Georghe in huis te zijn in plaats van in Casa Bucurii. Het is bijzonder om te zien hoe Georghe zich redt nu Lenuta er niet meer is.

's Middags naar BHOP geweest en meegedraaid in het programma.

De avond bestond vooral uit een kort bezoek aan Nellu en Hilda. Het is nog maar een 4-tal maanden na het ongeluk van hun zoon Marius waarbij hij om  het leven kwam. Dan weet je soms niet wat je moet zeggen en kun je er alleen maar zijn. Toch zijn ze sterk.

Het is een zware winter geweest voor de kerk in Bazna met alle sterfgevallen. Het is dan fijn om te zien dat je aanwezigheid wordt ervaren als een bemoediging.

Vanochtend er ook met Jonutz over gesproken, hoe de kerk de winter door is gekomen. Ik heb bewondering voor deze jonge man die in het leiderschap van de kerk is gestapt en meteen zo'n zware tijd heeft moeten doormaken.

De kerk blijft geloven in de beloftes die God hen gegeven heeft. Het wordt mooi weergegeven in de tekst uit Habbakuk 2 : 3.


Voorzeker, het visioen wacht nog op de vastgestelde tijd, aan het einde zal Hij het werkelijkheid maken. Hij liegt niet. Als Hij uitblijft, verwacht Hem, want Hij komt zeker, Hij zal niet wegblijven.

Morgen naar The Sanctuary en daarna naar de basis van Jeugd met een Opdracht. Daarna uitgenodigd voor een maaltijd bij Nellu en Hilda. Een drukke dag.

Gura Diham

Het terrein van mogelijk de nieuwe kerk

Gisteren een halve reisdag. 's Morgens nog doorgebracht bij Henk en Ineke. Henk heeft me een mogelijke locatie laten zien waar de Nehemia gemeente een nieuw gebouw zou willen plaatsen. Het is nog steeds niet zeker waar het gaat komen, maar er is hoop op een terrein waar ze een nieuw gebouw willen plaatsen. Als de buren die aangrenzend aan het terrein wonen hun toestemming geven dan zou het gerealisserd kunnen worden.

Rond het middaguur ben ik vertrokken naar Gura Diham, een soort dagcamping bij Busteni, dat ligt tussen Câmpina en Brasov. Jurjen en Dana en de kinderen hadden daar de caravan neergezet voor twee daagjes er op uit. Ze hadden me uitgenodigd om op de terugweg langs te komen om nog een en ander te kunnen doorpraten. HEt was een schitterende locatie aan de voet van de bergen, midden in de bossen en aan een stroompje. De kinderen, vooral de jongens Jason en Tim, waren zich heerlijk aan het vermaken met salamanders.

Het was 1 mei en dan is het een nationale feestdag, dus het was erg druk. Belangrijkste bezigheid van de Roemenen is dan barbequen. Ook wij, er stond heerlijk kip op het menu.
Rond een uur of vier ben ik vetrokken naar Bazna. Het was druk vanwege de feestdag. Bij Rupea kwam ik vast te zitten voor bijna een uur. Een vrachtwagen was op een brug, vermoedelijk tijdens het inhalen, tegen de zijkant aangereden en blokkeerde de hele brug. De Roemeense wegen zijn zo dat je dan niet eventjes om kunt rijden want er is maar 1 fatsoenlijk doorgaande weg.

In de avond kwam ik in Bazna aan. Ik slaap in het huis van Georghe (en Lenuta). Ik blijf het zeggen Georghe en Lenuta, terwijl Lenuta bij de Heer is. Toch raar dat ze er niet meer is. Het was zo normaal. Bazna was Georghe en Lenuta. Nu is het alleen Georghe. Op dit moment zijn Sammy en Alina, de oudste zoon met z'n vrouw  weg dus moet Georghe alleen voor de kinderen zorgen. Hij en ik zijn op dit de enige volwassenen in het huis. De kinderen zijn naar school. De kinderen helpen allemaal mee met taken om het huishouden lichter te maken. Zo was Julia gisteravond nog een poos bezig om het brood voor de kinderen voor vandaag te smeren. Bijzonder om dat te zien.

Georghe met de twee chauffeurs

Toen ik gisteravond aankwam was er net een hulptransport uit Duitsland van Hilfstransport und Waisenhilfe. Ze kregen een hele voorraad voedsel. Ik kwam in contact met de twee chauffeurs. Het was meteen een hartelijke contact.

Het was meteen duidelijk dat ze dit deden van uit de Liefde van Christus voor de weuwen en de wezen.  Op de site van deze stichting is meer info te vinden . Waisenhilfe.