Gewoon omdat het mooi is.

Deze post heeft niet veel met Roemenië te maken, maar ik vind het lied zo mooi. Ik heb de video gemaakt als ondersteuning voor mijn preek over Job gisteren in de Christengemeente Hebron in Heerde. Ik wil jullie er ook van laten genieten. Niets kan ons scheiden van de liefde van Jezus Christus.

Vrijwilligers gezocht

Jo, van Love Light Romania waar we mee samenwerken in Jacodu, stuurde mij een verzoek om vrijwilligers voor de afwerking van Casa Mariana. Dit is een huis in Igishe dat op dit moment  gebouwd wordt voor Persida en Christi en kleine Alex. Zij wonen nu in "The Sanctuary", maar mogen daar niet blijven omdat zij niet HIV-geïnfecteerd zijn, en de andere jongeren in "The Sanctuary" veelal wel. Het huis moet af, maar is door het werk in Jacodu wat achterop geraakt. Jo en Ron zoeken nu vrijwillers die hen kunnen helpen bij dit werk. Ervaring is niet persé noodzakelijk. Het verblijf wordt helemaal verzorgd.
In de video hieronder doet Ron een oproep en zie je beelden van hoever het nu is.

Weer terug...in het rijke Nederland

Iernut Tarnaveni; 15 kilometer zeer slecht wegdek.

We zijn nu al weer twee dagen thuis. Het was een intensieve terugreis. Allereerst weer het stukje weg tussen Tarnaveni en Iernut. Het is het stukje weg waar op de heenweg de vering kapot knapte. Dan zit je niet echt gemakkelijk.
Het schoot redelijk goed op. De hele weg was het niet druk. Maar het blijft een lang eind. De eerste dag rijden we door tot Velburg in Zuid-Duitsland.
Daar hebben we een mooi hotel, waar we heerlijk kunnen slapen en genieten van een voortreffelijk ontbijtbuffet.

Afslag 93: Velburg

Tijdens de reis ging mijn stuur steeds meer trillen tijdens het remmen. Een euvel wat de laatste tijd al vaker voorgekomen was en de bij de garage gerepareerd was tijdens de laatste beurt. Je rijdt dan niet echt ontspannen. Je moet dan extra opletten op de Duitse autobahn, waar de snelheidsverschillen erg groot zijn. Gelukkig bleef de auto goed functioneren. Ik ben dan ook wel een beetje verwend doordat ik laatste reizen naar Roemenië steeds met een goed Volkswagenbusje heb gereden. Mijn auto is al 12 jaar oud en heeft veel kilometers achter de rug.

En dan kom je jezelf tegen.....

Onderweg "kwamen we onszelf tegen". Precies zo'n auto als ik heb met net zo'n dakkoffer als wij op het dak hadden. Apart gezicht als je jezelf ziet rijden.

We kunnen terugkijken op een goede reis. Alle activiteiten verliepen goed en waren voor de deelnemers een succes. We hadden de hele tijd mooi weer, we hebben geen jas aangeraakt. De kerk in Bazna was dankbaar voor alles wat we mochten doen voor hen; ze waren bemoedigd.

Wat me bij blijft van deze reis is dat Roemenië een mooi maar nog op veel punten achterblijft in Europa. Zo is er het probleem van het
 water. Dorpjes als Bazna die geen waterleiding hebben. In droge tijden zoals deze zomer dreigt er echt een schaarste aan water. Zo leek het erop dat we het aafgelopen weekend zonder water zouden zitten, maar gelukkig kon iemand nog water leveren. Je wordt er dan  wel weer bij  bepaald hoe makkelijk we het hier in Nederland hebben.

Het toilet buiten

Vele gewassen in de tuinen in Bazna groeien niet door het tekort aan water en dit betekent dat veel mensen minder te eten zullen hebben in de winter. Ook werk is voor velen nog niet weggelegd. Werkgevers buiten de schaarste soms op schandelijke wijze uit. Zo was er Vlad Hiriza, hij is 18 jaar en wil werken. Hij kon bij twee werkgevers aan de slag maar moest dan wel eerst 600 respectievelijk 1000 euro betalen. Om aan het werk te komen!!! Zijn moeder Maria werkt bij een schoenenfabriek en verdient 700 RON (ca. 160 euro) hiervan houdt zij na aftrek van belastingen en reiskosten maar 300 RON over, vijfenzestig euro om van te leven. De kosten zijn in Roemenië niet veel lager dan in Nederland. Zo kwam ik er vanochtend na een bezoek aan mijn garage er achter dat mijn Roemeense schokbrekers toch veel duurder waren vergeleken met Nederland. Voor Roemenen is het dan nog veel duurder. Gas is net zo duur als in Nederland, maar het salaris ligt zo'n 6 à 7 keer lager dan in Nederland.

Wel idyllisch: paard en wagen.

Het lijkt idyllisch; een houten toilet buiten, of paar en wagen, maar als het de realiteit van elke dag is dan is het toch wel een groot verschil met de luxe die wij hier in het westen hebben. Nee als Europees land ligt Roemenië nog ver achter vergeleken bij landen als Nederland en Duitsland, zeker voor de mensen op het platteland. Het is een land dat onze steun nodig zal blijven hebben voor de komende jaren.

Jubileum

Vandaag hebben we in de kerk aandacht gegeven aan het feit dat we dit jaar voor het tiende jaar kinderwerk hebben vericht in Bazna. Het begon in 2003 met de eerste kinderdag op het voetbalveld  en het park van Bazna. Via de Maranatha-kerk, Casa Bucurii en de Camin zijn we nu in het tiende jaar. Er zijn kampen geweest en dit jaar voor het eerst een bijbelklas voor kinderen. Leiders van nu waren nog kinderen in het eerste jaar. Het is mooi ze zo te zien ontwikkelen.
Ter gelegenheid van dit heugelijke feit heb ik een fotocollage gemaakt van 10 jaar kinderwerk in Bazna. Deze hebben we getoond in de kerk.
We zijn God dankbaar voor alle mooie en moeilijke momenten en we geloven en bidden dat de harten van al die kinderen eens Hem zullen toebehoren. Hieronder is de fotocollage te zien.

Vrouwendag in Jacodu

Gisteren, was een unieke dag. De allereerste vrouwenbijeenkomst in Jacodu is een feit. Jo, van Love Light Romania, wilde dat wij deze zouden organiseren met de vrouwen van de zigeunergemeenschap. De bedoeling was een programma van ongeveer anderhalf uur met zang, twee verhalen die werden uitgespeeld, een werkje en verder veel lekkers. Het ging zoals vanouds op z'n Roemeens. Wij hadden het gepland van elfeuur tot ongeveer half één. Maar om twaalf uur kwamen de eerste vrouwen. Er waren veel kinderen mee, maar die deden gewoon mee. Het leek haast net zoveel op een kinderdag als op een vrouwendag. Bij het werkje, een versierde spiegel maken, plakten sommige vrouwen en kinderen zo snel stickers dat er na een paar minuten al geen stickers meer over waren. Ook bij het uitdelen van de kleinigheidjes kwam de zigeunermentaliteit weer duidelijk naar voren. Iedereen wou alles. Moeders wilden bellenblaas voor hun 6 maanden oude baby, of plastic bloemen. Het kind kreeg trouwens gewoon cola! in haar fles.
Het was goed om te zien dat de kinderen netjes gekleed waren en zich rustiger gedroegen dan bijvoorbeeld een jaar geleden bij de kindermiddag.
We mochten ook hier een schilderij van Beth-Shalom achterlaten. Hieronder volgt een korte video-impressie.

Mannen, vrouwen en kinderen

Het is nu woensdagavond en we hebben drie dagen volop activiteiten achter de rug. Het begon maandag met   de kinderdag voor de jongste kinderen. Omdat er minder menskracht beschikbaar was is er dit jaar voor gekozen de kinderdagen op een wat kleinere schaal te organiseren. Eén dag voor jongere kinderen, tot en met 8 jaar, op de maandag en één voor de oudere kinderen tot ongeveer 13 jaar vandaag (woensdag).

 
Op beide dagen was het aantal kinderen ongeveer 45 à 50. Het programma duurde van tien tot één uur en bestond uit een tijd van gezellig zingen, een Bijbelverhaal, een spelletjes-vijfkamp en een lunch. Ruth had de dagen samen met Nina en Andrea georganiseerd en het liep erg goed. Hulde voor de dames.


Op de dinsdag tussen de kinderdagen waren er de vrouwen- en mannenbijeenkomsten in de kerk. Zo'n 25 vrouwen, meest uit de kerk en zo'n 17 mannen kwamen bij  elkaar voor een programma van zo'n twee en een half uur. De dames aan het einde van de middag en de mannen in de avond. Bij de mannen was het thema: 'Lessen van de adelaar'. Aan de hand van een verhaal over een jonge adelaar, die uit het nest was gevallen en tussen de kippen opgroeide. Hij ging zich als kip gedragen en hij vergat dat hij geschapen is naar grote hoogtes te zweven. Wij worden uitgedaagd om als arenden op te stijgen en te bewegen op de adem van Gods Geest.

Groeten uit Nijverdal

Onze kerk Beth-Shalom heeft de kerk in Bazna, Câmpina en Jo en Ron van Love Light Romania een groet gestuurd middels een eigen gemaakt schilderij. Alle leden jong en oud hebben hun vingerafdruk in rode verf op een blauw geschilderd papier gezet en zo een hart gevormd. Hiermee willen we de verbondenheid met de broeders en zusters in Roemenië uitdrukken. Van het maken van deze harten is een filmpje gemaakt en dat is hieronder te zien.

K(C)amp(ina)....

Je zou ze haast vergeten, maar een deel van het Roemenië-team heeft een hele goede tijd gehad in Câmpina. Tim en Selena hebben Beth-Shalom vertegenwoordigd de afgelopen twee weken. Ze hebben meegeholpen met het kinderkamp en allerlei andere activiteiten. Ook daar mocht er een "hart aangeboden worden". Een kado dat door alle leden van Beth-Shalom is gemaakt door met hun vingerafdruk in rode verf een hart te maken. Vorige week is een vergelijkbaar kado in Bazna aangeboden.
Voor ieder die het nog niet op Facebook heeft gezien volgt hieronder een impressie van het kinderkamp in Câmpina. Tim en Selena hebben een fantastisch werk geleverd tijdens het kamp dat op de eerste dag in het water leek te vallen vanweg de regen, maar het is een goede tijd geweest.

 

Stromend water.....???

De watertanks van Casa Bucurii

Roemenië is een mooi land, maar op sommige punten blijft het nog erg achter voor een land uit de Europese Unie. Eén van die punten is de watervoorziening op het platte land. Dus ook in Bazna. Het is al een hele tijd droog en veel putten staan droog. Ook de put bij de Casa levert weinig water, te weinig om iedereen die gebruik maakt wat te voor zien. Er is ook geen waterleiding. Speciaal zijn er daarom in de kelder van de Casa drie tanks van 1000 liter water geplaatst als voorraadbuffer. Als de put voldoende water levert wordt dit in de tanks gepompt om later gebruikt te worden. Als er zoals nu niet genoeg water is, dan wordt er water ingekocht.

Water per paard en wagen geleverd.

Normaal gebeurde dat bij Allin, onze waterman. deze kwam dan met een oude wagen waarop een tank van 1000 liter bevestigd is.

Het water werd dan via de zwaartekracht overgepompt in de kelder. Meestal reed Allin dan 2 of 3 keer en was er weer voor een aantal dagen water. Het probleem is echter dat Allin voor een aantal maanden in Duitsland zit om te werken. Omdat er nu zoveel activiteiten in de Casa zijn; meer bewoners, de bijbelclub is er extra veel water nodig. Haast om de dag moet er water aangeleverd worden. We doen al extra zuinig met water. Douchen wordt tot een minimum beperkt, wat bij 32 graden wel lastig voor ons Hollanders is.

Roemeense watereleiding anno 2012?

Vandaag leek het er even op dat we zonder zouden komen te zitten, maar gelukkig kon Georghe nog een kennis vinden die voor 30 Lei
(6 euro 70) twee tanks water kon leveren. Het moest uit de tanks geheveld worden. Daarvoor moet het eerst door een 10 meter lange slang aangezogen worden!!!

Het water wordt dan ook niet voor consumptie gebruikt, daarvoor gebruiken we flessenwater.

De herkomst van het water is ook interessant. In Bazna is voor de helft van het dorp een rioleringssysteem aangelegd,

Het water wordt opgepompt.

alleen wordt het na 3 jaar nog steeds wordt gebruikt.
In dit systeem zitten bezinkputten waar het water uit het riool in de grond kan bezinken.
Om dat het niet gebruikt wordt gebeurt het omgekeerde. Het water komt in deze putten omhoog en staat er soms drie meter hoog in. Dit wordt in de tank gepompt en weggebracht.

Het maakt je wel dankbaar voor wat we thuis hebben. wij staan er niet meer bij stil dat we elke dag stromend water hebben.

Roemenië is en blijft een land van uitersten. Ik publiceer deze weblog via het streaming internet dat we in de Casa hebben, maar stromend water is nog ver weg.

Volop activiteiten

Het is gezellig druk in Casa Bucurii. 's Ochtends de Bijbelklas voor de kinderen. Lies en Jenny geven de bijbellessen. Er zijn zo'n 25 kinderen. Het thema is de hele week: "Het woord van God". In 13 lessen worden allerlei facetten van het Woord van God belicht, met filmpjes, lessen, spelletjes. Kortom veel afwisseling. Elke dag wordt begonnen met een lekkere tijd van zingen, waarna de lessen begonnen. Het programma duurt van 9.00 tot 13.00 uur. Ondertussen is er ook al begonnen met de voorbereidingen van de kindermiddagen en de vrouwenbijeenkomst van  volgende week (Mirjam, Ruth en Tim). Verder heb ik nog wat kleine klusjes gedaan. Mannes is zoals vanouds bij diversen mensen aan het helpen bij kluskarweien.

Ontmoetingen

Dinsdag 1 augustus. Er is veel gebeurd de laatste dagen. Zondag was echt een rustdag. De kerkdienst was mede om ons van de ochtend verplaatst naar de avond. Het was een heerlijke dienst, niet alleen om de airco die aanstond, ook om de vreugde die er was. We mochten een kado namens Beth-Shalom aanbieden, een hart gemaakt met vingerafdrukken in rode verf van de gemeenteleden. Het maken van het schilderij was gefilmd en dit hebben we laten zien. Men was erg blij met het geschenk. Hieronder een korte impressie, de kwaliteit is matig.

Maandagochtend met het materiaal voor het kinderkamp in Câmpina naar Brasov gereden. Ik durfde het niet aan om met mijn kapotte auto het hele eind naar Câmpina te rijden dus had ik met Jurjen afgesproken elkaar in Brasov te ontmoeten. Het kon meteen toe ik aankwam op de parkeerplaats van een benzinestation. Helaas kon ik nu niet Henk en Ineke en Tim en Selena ontmoeten. Maar soms leidt God de wegen naar andere ontmoetingen. Na het afgeven van de materialen ben ik naar Sorn gereden om mijn auto te laten reparen en dat bleek ook wel nodig. De schokbrekers waren compleet leeg en het was dus best wel genade dat ik nog zo ver gekomen was. De schokbrekers zouden dinsdag geleverd worden dus ik zou de nacht bij Sorin en Alexandra doorbrengen. Daar ontmoette ik een aantal lieve en interessante mensen. Twee broers van de moeder van Sorin; Dani en Minu. Ik heb hele byzondere gesprekken met Minu gehad, hij woont sinds 1984 in Duitsland. Het was een internationaal gezelschap, want ook Emma en David waren aanwezig. Zij wonen in Melbourne, Australië. Zij zijn van origine Roemeens. Ik heb met David tijdens de avondmaaltijd op maandag een hele tijd gesproken over zijn toekomst. Hij staat op een kruispunt in zijn leven en heeft het verlangen meer voor God te gaan werken. God gaf me een woord voor hem en ik mocht voor hem en zijn vrouw bidden. Achteraf zij hij dat hij God had gevraagd tot hem te spreken tijdens deze vakantie in Roemenië en hij ervoer dat God had gesproken door wat ik mocht delen. Als mijn auto niet kapot gegaan was had ik hem niet ontmoet.

Dinsdag stond de hele dag in het teken van de reparatie van de auto. Sorin heeft goed werk afgeleverd. al was het nog wel even spannend. De beschermhoezen waren ook slecht en moesten vervangen worden, maar waren niet op voorraad. Even zag het ernaar uit dat ze pas later deze week beschikbaar waren, maar we vonden een automaterialenzaak die universele hoezen kon leveren die prima pasten. Om zes uur kon ik weer op weg naar Bazna. Het was erg slecht weer en de weg was op sommige stukken erg slecht. Ik was dus blij dat ik weer in Bazna was. 

Het maakt wel verschil of je met een personenauto, of een Transporter door Roemenië rijdt. In de laatse voel ik me toch wel zekerder. In Bazna was de kerkdienst net afgelopen met Marian en Rodica Volintiru, een Roemeens echtpaar dat op dit moment in Canada woont en regelmatig naar Roemenië komt. Zij heeft een bediening om te spreken  en te bidden voor Roemenië. We mochten tijdens de maaltijd samen spreken over de opwekking die we verwachten in dit land, maar ook over de vreselijke omstandigheden rondom mensenhandel. Er zijn gebieden in Roemenië waar elke dag één kind verdwijnt! Meer informatie is er te vinden in het Nefarious-project. Een situatie waar de kerk voor moet gaan bidden. http://wwww.nefariousdocumentary.com/