Om vijf uur ben ik naar Jonathan gegaan om de slaapzakken en dekens weer op te halen om ze naar de zigeunerkerk in Blajel te brengen. Jonathan en Diana hadden de goederen verdeeld in paketten en ze toebedeeld aan de families die de samenkomsten bezoeken. Ik had van Jonathan begrepen dat de wijk waaar we naar toe zouden gaan best wel een gevaarlijke buurt in Blajel is waar zelfs de politie niet echt graag komt vanwege het gevaar dat ze belaagd worden. Dus dt beloofde wat. Jonathan had geregeld dat ik mijn bus bij de familie vanValer kon parkeren in hun tuin, achter een gesloten hek. Dat was al een hele zorg minder. Ik mocht preken die avond.We gingen naar een huis in aanbouw en in de nog kale kamer stonden een paar banken en daar hielden we de dienst. Jonathan had een keyboard meegenomen en leidde de zangdienst. Mijn boodschap ging over het leven van David die door zijn ouders verworpen was, maar toch had ontdekt dat God een Vader voor hem wilde zijn.
Ik mocht met bijna alle mensen van de kerk bidden. Er waren enorm veel kinderen en ook zij kwamen naar voren gerend om gezegend te worden.
Ik had veel bewogenheid voor deze groep mensen en ik hoop en bid dat ze gaanontdekken dat God hen wil gebruiken om een gezinte zijn voor veel eenzamen, zoals in Psalm 68 staat. Het is een mooie groep mensen, ook al zie je dat vele de pijn van het harde levenmet zich mee dragen.
Na afloop van de dienst hebben we vanuit de achterbak van de bus de paketten uitgedeeld aan de verschillende familes. In tegenstelling tot wat ik eerder meemaakte ging het heel ordelijk en ontstond er geen ruzie. Iedereen was erg blij met wat ze kregen. Dank voor iedereen die in Nederland meegeholpen heeft de spullen bij elkaar te brengen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten