Kerst Jacodu

In het filmpje hieronder een overzicht van wat er het afgelopen jaar is bereikt in Jacodu. Met kerst een mooie gelegenheid om terug te kijken. Fantastich om te zien dat God aan het werk is en dat er al weer nieuwe plannen op stapel staan. Namens Jo en Ron Gods zegen.

 

Zuster Mariora

De laatste uren in Bazna. David en Helen zijn in Bazna aangekomen met hun zoon Christopher en schoondochter Sue en Eve en Mathew hun kleinkinderen. De laatsten zijn voor het eerst in Roemenië.HEtis goed om David en Helen weer te ontmoeten ook al is het maar voor een paar uurtjes.
Aan het begin van de avond vroeg Ionut me mee te gaan naar zuster Marioara om haar wat te brengen wat ze nodig had. Haar man heeft maandag een beroerte gehad en lag sindsdien in coma en de verwachgting was dat hij snel zou sterven. We waren net aangekomen en praatten met haar en haar zoon Nicu toen ze haar telefoon ging. Je zag dat ze schrok en het bleek het ziekenhuis te zijn met de mededeling dat de doktoren haar man officieel dood hadden verklaard. Dan schrik je zelf ook wel even. De relatie met haar man was niet erg goed meer, vanwege zijn leven met de alcohol, maar toch was er een diep verdriet bij haar.
Het was goed dat we bij waren op het moment dat ze het nieuws kreeg. We mochten voor haar bidden. Ik moest denken aan psalm 121:

Een pelgrimslied. 

Ik sla mijn ogen op naar de bergen, 

vanwaar mijn hulp komen zal.

Mijn hulp is van de HEERE, 

Die hemel en aarde gemaakt heeft.

Hij zal uw voet niet laten wankelen, 

uw Bewaarder zal niet sluimeren.

Zie, de Bewaarder van Israël 

zal niet sluimeren of slapen.

De HEERE is uw Bewaarder, 

de HEERE is uw schaduw aan uw rechterhand.

De zon zal u overdag niet steken, 

de maan niet in de nacht.

De HEERE zal u bewaren voor alle kwaad, 

uw ziel zal Hij bewaren.

De HEERE zal uw uitgaan en uw ingaan bewaren, 

van nu aan tot in eeuwigheid.

Ik kreeg ook de indruk van een walnoot die op de grond ligt en langzaam vergaat. Ondanks dat de dood zichtbaar is in het vergaan van de noot, er is een kiem van leven. Na de winter kan er een nieuwe boom uitgroeien. We hebben gebeden dat het leven uiteindelijk zal overwinnen. Dit was een avond die ik niet gauw zal vergeten.

Vanacht om drie uur opstaan. Om ongeveer half vier vertrekken naar het vliegveld om vervolgens om 6.25 uur terug naar Dortmund te vliegen. Roel met zijn nieuwe auto komt me ophalen en alles volgens schema verloop hoop ik om 10.00 uur weer thuis te zijn. Zoals altijd gemengde gevoelens, mijn roeping hier en mijn geliefden thuis. 

Jacodu update

Jacodu

Vandaag stond voor een groot deel in het teken van mijn bezoek aan Jacodu. Jacodu te rijden om me bij te praten over de voortgang het project aldaar. Onderweg hebben we veel gesproken over het werk in the Sanctuary waar HIV geïnfecteerde jongelui worden opgevangen. Onlangs hebben ze weer een meisje moeten begraven waarbij ze vanaf het begin dat Ron en Jo hiermee begonnen waren betrokken zijn geweest. Zij was een van de patiënten die in HIV-unit zaten in het ziekenhuis in Medias, of beter gezegd weggestopt waren. Deze patiënten hebben ze bij de start van Love Light Romania en the Sanctuary in huis genomen om ze een humanere zorg te geven. Het aantal dat nu nog leeft van deze begingroep wordt steeds kleiner. Ik ben altijd onder de indruk dat ze dit werk met zoveel energie kunnen voorzetten terwijl er al velen gestorven zijn.
Jo kwam mij  om kwart over tien ophalen om met mij naar

In Jacodu heeft Jo me bijgepraat over de bouwplannen op het terrein van  het activiteitenhuis waar een aantal leden van Beth-Shalom vorig jaar mei aan hebben gebouwd. De schuur is het volgende project. Hierin zal onder andere een plaats voor aanbidding en gebed komen. Ron en Jo hebben deze wens al een geruime tijd en ze zagen die ruimte voor zich met glas in lood ramen. Hebben ze onlangs een aantal ramen aangeboden gekregen. Als het kan zal er weer gebouwd worden in mei. Wellicht zijn er weer actieve Beth-Shalomers die willen meewerken. In het filmpje hieronder een beeld van hoe het er nu uitziet.

Tegenover het activiteitenhuis gaan Ron en Jo,  een huis kopen dat ze willen verbouwen tot een aantal wooneenheden voor de oudste tieners van het Jacodu-project. Binnen twee jaar komen zij van school en kunnen dan op zichzelf gaan wonen. Hierbij kunnen ze min of meer loskomen van de huisvesting waarin ze nu wonen. Voor deze tieners worden er werkprojecten opgezet, vooral landbouwprojecten, waarbij ze in hun eigen onderhoud kunnen gaan voorzien. Ze komen dan waarschijnlijk in dienst van Love Light Romania zodat het als echt werk gaat gelden. Ron en Jo hebben al stukken land kunnen aankopen en hebben contact met mensen die ervaring hebben met dit soort projecten. Mede door de ondersteuning van Beth-Shalom.
Hieronder een filmpje met het nieuwe huis dat aangekocht gaat worden, waarschijnlijk zullen het twee huizen gaan worden.

Samen kijken in de bijbel.

Na een maaltijd samen te hebben genoten kwamen er een paar kinderen van de zigeunergemeenschap. Ze waren te laat maar veel van deze kinderen hebben totaal geen besef van tijd omdat ze daar niet mee opgegroeid zijn. Ze weten niet hoe oud ze zijn of hoe laat het half twee is. We hebben lekker gepraat, Running over gezongen en platen gekeken in de kinderbijbel die ze gebruiken. Het is super om te zien hoe rustig deze kinderen kunnen. Vergeleken met drie jaar geleden is het een verschil van dag en nacht.

Tarzan's nieuwe put.

Met het geld dat hij verdient heeft met het werk dat hij voor Love Light Romania doet is dit mogelijk geworden. Zijn kinderen zien er verzorgd en schoon uit. Ron en Jo hebben een goede visie gehad door Tarzan en zijn gezin als rolmodel te nemen voor de rest van de gezinnen. De meeste gezinnen hebben dit opgepakt en draaien goed mee. Enkele andere gezinnen proberen toch nog steeds misbruik te maken van de hulp. Het blijft werken met vallen en opstaan.

De geitenkudde.

Op de terugweg genoten van het Roemeense land. Zo kun je zomaar in een kudde schapen of een kudde geiten terecht komen met je auto. Dat vind ik de charme van dit mooie, maar toch ook nog arme land.

bliksem bezoek

George en Tania en hun 4  kinderen

Het is nu woensdagochtend en hoogste tijd om weer een update te geven van mijn activiteiten. En er is best wel weer wat te melden. Zondagmiddag na het middageten ben ik naar Medias gegaan om de familie Angel te ontmoeten. George en Tania had ik in Sovata ontmoet en met beide een heel goed gesprek gehad. Ik had me voorgenomen om ze een keer op te zoeken om ze beter te leren kennen. Verder had ik de indruk dat God wilde dat ik voor hen zou bidden om ze te bemoedigen in het werk dat ze in Medias doen. Ze waren verrast dat ik de moeite nam om ze te bezoeken, maar het was echt een hele goede tijd. Hun visie voor Medias en de regio is gelijk aan die God ons heeft gegeven. Ze zijn al tien jaar in Medias en kwamen in hetzelfde jaar als wij naar de regio. We hebben elkaars visie gedeeld en samen gebeden dat Gods Heerlijkheid gaat komen in de stad. Ik zal daar binnenkort een apart stukje aan wijden. We hebben samen gebeden en elkaar bemoedigd in het geloof dat God iets speciaals gaat doen in de regio. Het was een hele bijzondere ontmoeting, ik zal er vast vaker komen in de toekomst.

Beschermd uitzicht....?

Op de terugweg even gestopt bij een uitkijkpunt tussen Medias en Blajel. De Fagarash-bergen waren erg goed zichtbaar door de regen van de dagen ervoor is de lucht erg schoon. Op het uitkijkpunt waren speciale hekken gepland in het kader van het schoonhouden van de natuur, maar dat gaat natuurlijk weer op z'n Roemeens; fel appelgroene hekken met grote reclamefoto's die oproepen om netjes met natuur om te gaan. Dat het uitzicht met zo'n opzichtig hek wordt verstoord ach.....

Op de terugweg ook even aangeweest bij Hans en Wilma op de camping in Blajel. Even een lekker Hollands bakkie gedaan.

Maar als je even verder kijkt.....!!!

Maandagochtend vroeg opgestaan om naar Câmpina te gaan voor een bliksembezoek aan Henk en Ineke. Maandag heen en dinsdag weer terug. Kort maar kracht. Het was goed om elkaar weer te zien en er was veel te bespreken. Zo hebben we de vorderingen in het nieuwe kerkgebouw bekeken. Er is een hoop werk verricht. Ze hopen deze winter nog gebruik te kunnen maken van het gebouw. Het wordt een multifunctioneel gebouw als kerk, gaarkeuken, opslag en uitdeelpost voor de voedsel- en kledingacties. Het is bijzonder hoe God heeft voorzien in dit gebouw.

Het gebouw van de kerk

's Avonds ben ik met David naar Ruben en Inga geweest. De jeugd kwam daar samen en ik mocht wat delen over dat Gods waardesysteem heel anders is dan dat van ons.  Ik mocht met verscheidene jongeren bidden.

Dinsdagochtend een kort bezoek aan Jurjen en Dana, bijgepraat en elkaar bemoedigd. Het is best een klus om naast het leiden van de kerk ook nog zo´n gebouw neer te zetten. Maar er is een groot geloof.

Na nog even bij Henk en Ineke geweest te zijn ben ik weer teruggereden naar Bazna. Het is zo'n 4 à 5 uur rijden en er was vooral tussen Sighisoara en Medias veel wegwerkzaamheden. Maar het weer was schitterend en het landschap adembenemend dus ik vind het geen straf zolang te moeten rijden. In Medias gestopt voor wat boodschappen en een pizza in Pizzarito. Florin Mihaly van Jeugd met een Opdracht kwam even langs met zijn zonen voor kop koffie. Zijn schoonmoeder had een beroerte gehad en Laura was naar Cluj om bij haar te zijn in het ziekenhuis. Een onzekere tijd voor hen, ze vroegen gebed.

Terug in Bazna, was ik toch wel erg moe van zo'n bliksembezoek en ik ben "even" voor twee uur in slaap gevallen. Ik werd net op tijd wakker voor de bidstond in de kerk. Het was een goede dienst, al was er ook hier slecht nieuws; de man van Marioara had ook een beroerte gehad en ligt halfzijdig verlamd in het ziekenhuis in Medias. Het is nog onduidelijk wat de blijvende schade zal zijn, dat moet de komende dagen uitwijzen. We hebben natuurlijk voor dit gezin gebeden. Ook voor hen is blijvend gebed gevraagd.

Vanochtend lekker rustig aangedaan, heb wat last van mijn maag. Vanmiddag weer op bezoek bij kerkleden en vanavond een gesprek met de oudsten van de kerk over de plannen voor volgend jaar. Het werk gaat door.

Een actieve kerk.

Gisteren (zaterdag) was het 's ochtends kinderclub. Zo'n 25 kinderen, deels uit de kerk en deels van daar buiten kwamen bij elkaar om te leren uit de bijbel, te knutselen en leuke spelletjes te doen. Nina en Daniëlla leiden deze club. Veel van de kinderen zijn van het zomer ook meegeweest op kamp, voor het eerst georganiseerd door de Roemeense vrienden. Jenny Scholman heeft als enige Nederlandse haar steentje bijgedragen. Als follow-up is er nu de kinderclub, soms zijn er wel 40 kinderen, een hele kluif voor de leiding maar het is een manier om als kerk uit te reiken naar de gemeenschap van Bazna en zo de liefde van Jezus ook aan deze kinderen te laten zien. In het filmpje hieronder spelen de kinderen een soort tikkertje.

Aan het eind van de middag is Ionut gaan voetballen met  tienerjongens uit het dorp. Om dezelfde reden als de kinderclub. Er zijn voor de jongens en relatie met ze opbouwen. Voor sommigen is het even uit een soms beroerde thuissituatie kunnen vluchten. Laten we bidden dat ze de Liefde van Jezus zullen ervaren. Ze doen soms stoer maar het zijn stuk voor stuk bijzondere jongens

Ionut met "zijn team"

Vanochtend de zondagse dienst meegemaakt. Het was druk, ook omdat het team van The Living Well Church er was. Ik mocht preken over Kaleb. Na de preek was er nog een fantastische tijd van aanbidding en de dienst werd afgesloten door in groepjes voor elkaar te bidden. God was aanwezig, het was een goede dienst. Het blijft bijzonder dat mensen uit verschillende landen en culturen zo één kunnen zijn. Dat kan alleen door de Heilige Geest. 

Tijd om elkaar in de pauze te begroeten

Het  is nu zondagavond even na negenen. ik ga vroeg slapen, want morgen staat een trip naar Câmpina op de rit.

Dagje Igish

De CV

Gisteren naar Igish geweest om Ron en Jo te ontmoeten. Er wordt hard gewerkt on Casa Mariana af te maken voor de winter. Er is een groep van 8 Engelsen over van "The Living Well Church" uit Dover die Ron en Robert helpen het huis klaar te krijgen. Zij hebben onder andere de centrale verwarming aangelegd en aangesloten. Het was goed om ze te ontmoeten. Hun pastor, Marcus Abbott, had ik vorig jaar al kort ontmoet op mijn laatste avond van mijn oktoberreis. Het was goed om ze nu wat langer te kunnen meemaken tijdens de lunch die we samen mochten hebben.
Ik had een pakje stroopwafels meegenomen voor Ron en Jo en dat werd gevonden en bijna door hen verslonden. Bijzonder dat onze stroopwafels zo geliefd zijn over de hele wereld.
De lunch hadden we in The Sanctuary en het was een grote vreugde om alle jongelui weer te zien, Persida, Christy, kleine Alex, Viorica en natuurlijk Imre. Hij moest en zou met me op de foto.
Er was net de dag ervoor een nieuwe jongen aangekomen in The Sanctuary, hij is HIV-geïnfecteerd en was er erg slecht aantoe. Zo slecht dat Jo, toen we aankwamen voor de lunch, besloot hem direct naar het ziekenhuis te brengen. Hij kon amper op zijn benen staan. Hij had de hele dag al overgegeven. Het is hartverscheurend om te zien wat deze ziekte met mensen doet. Ik kon kort voor hem bidden. Hij ligt in het ziekenhuis en het ziet ernaar uit dat hij snel op zal knappen.

Pastor Marcus aan het werk

Imre en ik op de foto

Christy en kleine Alex

Zoals gezegd hadden we de lunch samen. Interessant is het om te zien dat de Engelsen twee zakken chips wegwerken tijdens de lunch. Sommigen deden ze gewoon op brood. Als toetje was er een mandarijn en een Mars-reep.In The Sanctuary was Diana, zij was aan het naaien achter een naaimachine. Zij was bezig gordijnen te maken voor een oude Campeerbus die naar Jacodu gebracht gaat worden om als klaslokaal te dienen voor het onderwijsproject. Het was leuk om te zien dat ze bezig was met materiaal dat ik in mei mocht meebrengen en dat gesponsord is door het bedrijf van Bart Schalk. Ze was erg te spreken over de kwaliteit van het materiaal. Diana geeft de meiden van The Sanctuary en uit Jacodu ook naailes.

De lunch

Diana achter de naaimachine

 's Zondag komen de Engelsen naar de kerk in Bazna. Fijn om samen bezig te zijn in het koninkrijk van God.
Omdat Jo erg abrupt wegmoest hebben we maar afgesproken om donderdag naar Jacodu te gaan om te zien hoe het daar gaat. Wordt vervolgd dus.....

Herfst

Het weer is de afgelopen dagen herfstachtig. Veel regen, vrij koud en somber. Het wordt winter, dat merk je aan alles. Veel bomen hebben de bladeren al verloren, de rest is al bruin gekleurd. Maar ook de mensen gaan in een soort winterstand. Ze zijn natuurlijk minder op straat, maar ze zijn ook druk bezig zich klaar te maken voor de winter. Hout opslaan en klaarmaken om te stoken. Wat me altijd weer opvalt is dat de mensen ook geestelijk op een soort winterstand gaan. Ze maken zich meer zorgen over de stookkosten en eten voor de winter, verkoudheidjes lijken ineens erger, kortom men is meer teruggetrokken. Het is zo bijzonder om te merken dat de mensen in het najaar anders lijken dan in het voorjaar of de zomer. Natuurlijk gedragen wij ons in Nederland ´s zomers ook  anders dan ´s winters. Maar ik heb toch de indruk dat ons gemoed minder bezwaard is door de komst van de winter dan in Roemenië. Dat heeft misschien ook wel te maken met feit dat onze winters gemiddeld minder bar zijn dan de winters in Roemenië. Maar ik blijf me er elk jaar weer over verbazen.

Meer banden en bezoekjes.

Gaby en Simone met dochter Abigaïl

Het is nu donderdagmiddag. Tijd voor een korte update. Gisteren (woensdag) om 9.00 uur vertrokken om de achterband te laten vervangen bij de Dacia-garage. Ben ik onderweg net voorbij Blajel belt de man van het verhuurbedrijf om te zeggen dat de afspraak verplaatst was naar drie uur 's middags. Typisch Roemeens, een hele andere mentaliteit wat betreft afspraken. Past in hun manier van leven, maar niet in het georganiseerde leven van mij als Hollander. Ik heb besloten gewoon te gaan. Bleek er inderdaad een afspraak om drie uur in de agenda te staan. Gelukkig spraken ze Engels en kon ik duidelijk maken dat er eerst een afspraak om 10.00 uur stond. Het ging blijkbaar over de betaling.

Een van de stoelen van Gaby

 De afspraak was gemaakt met het verhuurbedrijf in ik kwam naar de garage. Toen ik hen duidelijk gemaakt dat ik betaalde was alles in een kwartier geregeld en reed ik precies om 10.00 uur weg naar het centrum van Medias.


's Middags bij George en Luminita gegeten. Ze vroegen me of tijd wou nemen om voor alle kinderen te bidden. Dat heb ik gedaan. Ik heb ook voor George en Lumnita gebeden dat ze wijsheid mogen ontvangen om deze opgroeiende tieners, met alle zorgen vandien, naar volwassenheid te leiden.

's Avonds op bezoek geweest bij Gaby en Simone Mereu. Zij wonen sinds anderhalf jaar in Bazna en hij is vader Theo Mereu komen helpen het timmerbedrijf nieuw leven in te blazen. Hij is echt een vakman, hij kan mooie stoelen maken.
Simone komt oorspronkelijk uit Roemeens Moldavië en

Het vertrouwde bezoek bij broeder Valer

is opgegroeid in Iasi, een grote stad in het noordoosten van Roemenië. Ze geeft aan ze wel moest wennen aan de overstap van de op twee na grootste stad van Roemenië naar een dorpje van 2500 inwoners.
Het was goed om elkaar zo beter te leren kennen. Ik mocht vertellen over hoe wij bij Bazna betrokken zijn geraakt en welke wonderen we met God hebben meegemaakt. Zij gaven aan op zoek te zijn naar het plan van God met hun gezin in Bazna en we hadden allemaal het gevoel na afloop bemoedigd te zijn. Ik vond het een bijzondere ontmoeting. Ik hoop nog veel met hen samen te mogen werken.

Vanochtend naar BHOP geweest en veel gelezen op internet over de hedendaagse muziek.

Vanmiddag op bezoek geweest bij broeder Valer. Hij is het oudste gemeentelid van de kerk en mag hem elke keer bezoeken en hem bemoedigen. Zijn vrouw Ina is bijna twee jaar geleden overleden en gelukkig is één van zijn zoons en schoondochter bij hem ingetrokken en heeft hij goede verzorging. Het zijn simpele  bezoekjes maar je merkt dat broeder Valer het enorm waardeert en ik ook.

Eerste bezoekjes

De bobbel op de band

Het is nu dinsdagochtend. Gisteren en vandaag blijf een beetje noodgedwongen in Bazna omdat morgen mijn band
pas gerepareerd kan worden. Gelukkig kan dat in Medias. De medewerker van het verhuurbedrijf waar ik de auto heb gehuurd heeft dat voor me geregeld, al zijn de kosten voor het vervangen van de band wel voor mijn rekening.

Nieuwe kamer Miriam

Er is behoorlijk wat veranderd aan Casa. Van het zomer heeft Mannes een aantal ramen in het bovenste gedeelte  van het huis vervangen door degelijke in Rijssen gemaakte ramen. Met het dubbele glas zal het zeker schelen in de stookkosten. Sammy is bezig voor in het huis boven de voorste kamer een drietal slaapkamers te maken zodat er in de toekomst meer mensen kunnen verblijven in het huis. De grote kamer waar Ionut en Florina slapen is in tweeen gedeeld en er is een kleine slaapkamer voor hun nieuwe dochter Miriam gemaakt. De middenkamer wordt ook kleiner gemaakt om een trap naar de nieuwe slaapkamers te maken.

Zo is er al heel wat veranderd de afgelopen jaren. We komen nu al weer negen jaar in Casa Bucurii.

De nieuwe ramen; vakwerk Mannes!

Gistermiddag op bezoek geweest bij George en Luminita. George is 7 september opnieuw getrouwd nadat hij twee jaar geleden zijn eerste vrouw Lenuta heeft verloren. Hij had in gesprekken met mij al aangegeven dat hij een vrouw nodig had om de 7 kinderen die nog thuis wonen goed op te voeden en te verzorgen.

Luminita kwam op zijn pad en ervoer het als Gods leiding  om de lege plek in te vullen en zo kwam van het een het ander. Het feit dat zij 20 jaar jonger is gaf hier en daar nog wel wat vragen, maar ze zijn gelukkig getrouwd. George vertelde me vol enthousiasme over de reis die ze samen naar Israël hebben gemaakt. Het is een mooi stel. Ik heb de trouwfoto's en de reisfoto's naar Israel met ze mogen bekijken.

Zelfgemaakte nasi 

Ik ben alleen in de Casa deze dagen. Ionut en Florina zijn een tweetal dagen naar Florina's ouders in Tirgu Mures en komen vanmiddag weer terug. Ik moest dus voor mezelf zorgen en dat deed me weer denken aan de eerste jaren dat ik alleen naar Bazna reisde en bleef in de Casa. Heb gisteren een hele snelle nasi gemaakt en omdat Ionut gek is van Hollandse pindakaas en ketjap kon ik er ook pindasaus bij maken.

Correctiewerk

Vanochtend bezig geweest met schoolwerk. Ik heb een proefwerk 3 HAVO dat ik moet nakijken dus hoef ik me niet te vervelen. Vanmiddag ga ik de BHOP bezoeken en vanavond is er bidstond en daarna nog op bezoek bij leden van de kerk.
Morgen de band laten  vervangen en dan ben ik weer wat mobieler. Donderdag ga ik naar Igishe om Ron en Jo te ontmoeten om te zien hoe het werk in Casa Mariana en the Sanctuary gaat.

Sovata

Het gebouw in Sovata

Mijn eerste bericht uit Roemenië. Gisteren ben ik om kwart over elf geland in Tirgu Mures. De vlucht verliep vlekkeloos, al was het stuiterdruk op het vliegveld van Dortmund. Er stond een rij van een paar honderd man voor de douane, omdat er 5 vliegtuigen tegelijkertijd vertrokken. In de hectiek ben ik mijn riem bij de douane vergeten, omdat ik deze in een apart bakje moest doen voor het röntgenapparaat. Pas toen ik bij de gate kwam merkte ik dat ik wel erg vaak mijn broek moest hijsen. In Tirgu Mures maar een andere gekocht. Op het vliegveld kon ik gelukkig nog een auto huren.

"Gratar"

Tijd voor een spelletje

Als ik dit schrijf ben ik weer terug uit Sovata. De families van de kerk waren daar heen gegaan om een familieweekend te hebben. Alle getrouwde stellen en bijna alle oudere alleenstaanden waren mee. Met elkaar waren er dertig personen inclusief peuters en baby. Het doel was fellowshippen, de band versterken onderling en samen God zoeken. Ze waren vrijdag al aangekomen in de schitterende locatie. Een rustiek houten conferentiecentrum met 10 kamers, eetzaal, overdekte buitenzaal, gelegen in de heuvels net buiten Sovata. Toen ik aankwam waren de mannen bezig het vlees te bereiden op de `gratar´, oftewel de bbq. En dat kunnen ze.

Het was erg gezellig. We hebben veel spelletjes gespeeld of gewoon gepraat.

Uitzicht vanuit het pension

Voor mij was er een kamer gehuurd in een pension dicht bij het gebouw. Er waren niet genoeg kamers voor alle deelnemers, dus zuster Mirioara en Viorika sliepen ook in dat pension.
Dat was op zich wel een belevenis. Er stond een traditionele houtkachel op mijn kamer en die was die middag net opgestookt. Het was dus erg warm op mijn kamer. Deze kachels houden de warmte vast en het duurde dus tot ver in de nacht totdat deze weer was afgekoeld. Ik ben zoveel warmte niet gewend, dus heb ik in de loop van de avond maar de deur naar het balkon opengezet. Het bed lag gelukkig goed, dus ik heb redelijk geslapen. Na het opstaan en douchen heb ik heerlijk op het balkon genoten van het mooie Roemeense land in de ochtend, met de koeien die door de straat komen.

Ik heb op het balkon heerlijk de tijd genomen met God. Ik heb een bijbeltekst gelezen die ik uit Holland mee had gekregen; Jesaja 50:4:

De Heere HEERE gaf Mij een tong van een die onderwijs ontving, 
zodat Ik weet met de vermoeide een woord op de juiste tijd te spreken. 

Stille tijd.

Hij wekt Mij elke morgen, Hij wekt Mij het oor, 
zodat Ik hoor als zij die onderwijs ontvangen.

Deze tekst sprak me erg aan, om ik zaterdagmiddag merkte dat sommigen van de kerk moe zijn en wel een woord van bemoediging kunnen gebruiken en ik hoop dat ik dat woord op de juiste tijd mag brengen.

Het mooie Roemeense land

Om kwart over acht vertrokken de zusters en ik naar de rest van groep. Daar aangekomen hadden we een tijd van gebed en lofprijzen waarna we gingen ontbijten. De hele ochtend hebben we tijd genomen om met elkaar te praten. Ik mocht een nieuw echtpaar leren kennen, Georghe en Tania. Een echtpaar die in 2003 naar Medias zijn verhuisd en hart hebben voor de omgeving van Medias. Zij komen zo nu en dan in de kerk in Bazna, maar ze zijn betrokken bij het Huis van Gebed. Ik voelde meteen een klik met hen en ik heb me voorgenomen hen op te zoeken in deze twee weken.

Ik heb erg genoten van de omgeving, voel me erg op m'n plek, al klinkt dat misschien gek, maar ik heb vandaag toch echt weer ervaren dat God aan het werk is in Bazna en dat hij mij onder andere geroepen heeft hierbij betrokken te zijn. En dan is Roemenië een ontzettend mooi land, zowel in de gewone, als in de geestelijke wereld. Ik ben benieuwd wat er de komende weken allemaal nog gaat gebeuren. Morgen in ieder geval naar een bandenspecialist, want één van de achterbanden heeft een behoorlijk bobbel aan de zijkant. Lijkt mij niet wijs daar lang mee door te rijden.

Weer aanwezig

De Roemeense vrienden met een deel van Beth-Shalom.

Hier is na lange tijd weer eens een bericht van mij. Het heeft een poosje geduurd maar ik heb de draad weer opgepakt. Wij (ik en mijn gezin) zijn deze zomer niet naar Roemenië geweest maar de Roemenen zijn een week bij ons in Nederland geweest. Dat was een gave tijd. Veel leuke dingen gedaan, Het Avonturenpark, dagje strand etc. Hoogtepunten waren voor mij wel de diensten waar de Roemenen in voorgingen. We mochten veel leren over gebed, iets waar zij als Bazna House of Prayer (BHOP) veel over vertellen.

Ionut overhandigt een cadeau aan Beth-Shalom

Morgen vertrek ik weer voor twee weken naar Roemenië. Ik vlieg om 8.05 van Dortmund naar Tirgu Muresh en ik hoop op 26 oktober weer terug te komen.

Ik zal de verschillende projecten bezoeken van Love Light Romania, Jacodu en Igishe. Een kort bezoekje aan Henk en Ineke in Câmpina en natuurlijk de broeders en zusters in Bazna.
Ik ga als ik aankom direct naar Sovata, de gezinnen van de kerk hebben daar een familie-weekend en ze hebben mij gevraagd om daarnaar toe te komen.

Ik zal de komende weken weer meer van me laten horen. Ik moet nog wel omschakelen vanuit de hectiek van mijn werk en activiteiten in Beth-Shalom naar he werk in Roemenië, maar dat gaat wel lukken. Al mis ik wel een beetje het rijden in de volkswagenbus.

Casa Mariana officieel bewoond.

Het is nu definitief. Perisida en Christi zijn verhuisd naar Casa Mariana. Samen met Alex en Ursula wonen zij in het nieuw gebouwde huis. In het filmpje hieronder een mooie impressie van het huis en de bouw. De bureaustoelen, de spiegel en de barkrukken bij de ontbijt-bar zijn een cadeau van de Shalomkidzz. Ze komen mooi in beeld.
Ursula is een dochter van Erica, de oudere zus van Persida en Christi. Zij is uit haar bouwval bij de spoorlijn in Sighisoara gezet en leeft nu op straat. Vandaar dat Ursula (tijdelijk) in Ighise woont.

Nieuwe website LoveLightRomania

De stichting LoveLightRomania, de stichting van Ron en Jo is vernieuwd. Richard de fotograaf is er erg druk mee geweest. Het is een mooie site geworden. Hier is de link: www.lovelightromania.com

Ze hebben nu ook een mooi logo:

Richard heeft ook een mooi filmpje gemaakt over het laatste jaar met wat er allemaal gebeurt is in Roemenië. Erg mooi geworden.

De laatste 1566 km reisverslag.

Voor de derde keer dit jaar kan ik weer zeggen dat  ik veilig thuis ben aangekomen. Gisteren om half vier Nederlandse tijd vertrokken voor de laatste 1566 km van Pecica naar Nijverdal. Pecica ligt op ruim 25 km van de Roemeens-Hongaarse grens en na ongeveer 3 kwartier rijden begint bij Maco al de snelweg. Netjes elke twee uur gestopt. Een schitterde zonsopgang gezien en netjes gereden. Alleen in Duitsland last van inhalende vrachtwagens. Zij gooien zich gewoon voor je en dan duurt het soms wel 20 minuten voordat je ze voorbij bent.

Woensdag ben ik al naar Pecica gereden om de nacht bij Flavius en Lidia door te brengen. Zij hebben in oktober dit huis betrokken. Het is een eigen ontwerp. 

Ik werd gastvrij ontvangen. We hebben een deel Pecica bekeken, onder andere een grote buffelboerderij die met geld van de EU is opgezet als toeristische, educatieve atractie.

Ik kreeg een brood uit Pecica van Lidia mee naar huis. De ouders en broers van Flavius hebben een boerderij waar onder andere graan verbouwd wat zij leveren aan de lokale bakker.  Het brood van Pecica is trouwens beroemd. Het heeft de naam het best brood van het land te zijn. Ceausescu liet elke dag tien broden overvliegen, nadat het getest was door een voorproever om te zien of het niet vergiftig was. Klik hier voor meer info over het brood van Pecica.

Flavius deelde met me dat hij een kerk wil starten in Pecica. Een kerk die haar sociale rol op haar wil nemen. We hebben er veel over gepraat en er voor gebeden.

Ik denk dat ik nog wel vaker in Pecica zal komen.

Dit was de 28ste reis naar Roemenië. De volgende staat weer gepland in oktober. Nu komen de Roemenen eerst naar ons. Eind volgende maand.

Laatste daden.

Maria

De laatste dag in Bazna is al bijna weer voorbij. Morgen vertrekken naar Pecica voor een bezoek aan Flavius en Lidia en vandaaruit naar Nederland. Hopelijk donderdag weer thuis.
Vandaag met David en Helen naar Igishe geweest om bedden te verhuizen van The Sanctuary naar Casa Mariana. Het ging om twee stapelbedden. Verder moesten er in The Sanctuary nog bedden verplaatst worden.

Ursula

In The Sanctuary zijn op het moment de twee dochters van Erica, de zus van Persida en Christy; Maria en Ursula. Zij is uit haar huis langs de spoorlijn gezet en leeft nu ergens op straat. Zij wil niet terug naar Jacodu waar Tarzan een kamer voor haar heeft  gebouwd achter zijn huis. Jo kan op dit moment niet veel meer doen dan hopen dat Erica toch voor Jacodu kiest. Zo niet dan zal waarschijnlijk de kinderbescherming ingeschakeld worden. Er is grote kans dat de partner van Erica haar dwingt tot prostitutie. Er is de hoop dat als haar kinderen van haar weg gehaald worden dat ze er dan toch voor kiest naar Jacodu te gaan.

Meer info: http://www.buildingbazna.blogspot.ro/2011/10/ericas-huis.html

Het verplaatsen van de bedden ging niet zonder slag of stoot. De bedden waren met allerlei soorten schroeven en bouten vastgezet. Uit elkaar halen ging nog wel snel, maar in elkaar zetten niet meer. Ineens leken de bouten en moeren niet meer te passen. Of we hadden een midden verkeerd om gemonteerd, of de nieuwe kamer was zodanig in gericht dat we de trap aan de andere kant moesten monteren. Uiteindelijk is het goed gelukt. Tussen de middag met z'n vieren geluncht en bij gepraat over hoe het hele project zo gelopen is.

Motty aan het werk

Om vier uur waren we klaar en kon ik de laatste boodschappen doen voor de terugreis en daarna naar Bazna vertrekken. Om zes stond de bidstond al weer op de planning. Ook Jo was er samen met Motty. Motty komt uit Tirgu Mures en is sinds kort in The Sanctuary. Hij spreekt een paar woordjes Nederlands (Goed, mooi) omdat in het vorige tehuis waar hij zat Nederlanders kwamen, onder andere ene Aart. Het is een zachte jongen en we mochten voor hem bidden. Hij vond het mooi in de kerk, hij was sinds drie jaar niet meer in een kerk geweest.
Ik denk dat hij op z'n plek is bij Ron en Jo.
Hij vindt het leuk om hard te werken. Vooral gras maaien met de strimmer is z'n specialiteit.

Na de kerk nog een lekkere maaltijd gehad bij Gietze en Danielle Mereu. Een trouw, toegewijd jong stel uit  de kerk. Het was goed om hen te bemoedigen met gebed.

Mijn laatste blog uit Bazna voor deze reis is klaar. Ik ga zo slapen want morgen is het weer vroeg dag.

Het regent!!!!

Eindelijk sinds weken regent het weer in Bazna. Je kunt je niet voorstellen hoe blij de mensen hier zijn met regen. Alle gewassen zijn gepoot en als er deze week geen regen was gekomen waren de oogsten zeker weer mislukt. Het is hier bijna direct overgegaan van winter in zomer. Het voorjaar heeft maar een week geduurd. Normaal is april een maand met redelijk regen, maar nu was het direct meer dan 30 graden. Maar nu regent het en staan er overal tonnen en bakken om het water op te vangen. Laten we blijven bidden dat er nu geregeld regen zal vallen.

Laatste week

Het is nu maandag aan het einde van de morgen. Alweer het begin van de laatste week in Bazna. Tijd om een korte update te geven van mijn activiteiten.
Gisteren begon met de kerkbijeenkomst. Ik mocht preken over Johannes 6. Jezus die de menigte van brood voorziet. God wil de kerk gebruiken om het levende brood uit te delen aan de mensen.

De rest van de dag ben ik voornamelijk bezig geweest met het afleggen van bezoekjes. Eerst op bezoek bij de familie van Maria Hiriza, de moeder van Nina, Andrea, Vlad en Anna. Zij leven in de wijk in hoogste gedeelte van Bazna. Dit ook meteen het armste gedeelte. Het is een rumoerige wijk met veel overlast van muziek, dronken mensen.
We hebben gebeden dat God de situatie zal veranderen.
Verder ben ik op bezoek geweest bij Nellu en zijn familie, Matica en Leontina, Broeder Valer en als laatste Jonathan en Diana.
Al met al intensief maar de moeite waard. Het feit dat je steeds terugkomt waarderen de mensen enorm.

Vanochtend op bezoek geweest bij de basis van Jeugd met een Opdracht. Ik mocht een kort woord delen met de studenten van de Discipelschapstrainingschool (DTS). Het was goed om bij te praten met Florin Mihaly.

Op de terugweg alvast wat inkopen gedaan voor als ik terugreis op woensdag en donderdag.

Vanmiddag aan de slag voor school en de financiële administratie bijwerken.

Morgen gaan we verhuizen. David, Helen en ik gaan Jo helpen om de spullen van de Sanctuary naar Casa Mariana te verhuizen. Ik heb niet voor niets een mooi busje bij me.