Weer in Nijverdal

Alex en ik.

Ik ben weer thuis. Wel een gekke gewaarwording, vanochtend nog in Boekarest, nu al weer op de bank met een kopje Hollandse koffie. De terugreis was voorspoedig, een vliegtuig vol met teleurgestelde Ajax-fans, die duidelijk nog het verlies van gisteren tegen Steaua Boekarest aan het verwerken waren.
Heb wel gemengde gevoelens, ben blij dat ik weer bij Mirjam en de kids ben, maar mijn gedachten zijn nog wel bij de mensen in Roemenië. Ik kreeg gisteren te horen dat Pista en Alex, weggelopen zijn uit Victory Outreach en weer op de straat leven. Ik blijf voor ze bidden dat ze er helemaal door zullen komen.

Daniël

Ik denk ook aan Daniël, een jongen die aan Aids lijdt, hij was laatst opgenomen in het ziekenhuis en ze hebben hem daar gewoon laten liggen in de veronderstelling dat hij toch snel zal overlijden. Gevolg 17 vreselijke doorligplekken. Hij wordt nu door Lisa en Mihai verzorgt. Ik mocht voor hem bidden. Het ging de laatste dag dat ik in Victory Outreach was aanmerkelijk beter. Hij kwam zelfs naar de kerkzaal om mee te doen met de bijbelstudies. Als het kan bid dan voor deze jongen dat de kracht van God in zijn leven zichtbaar zal worden.
Ik zal nog wel een paar dagen nodig hebben om alle indrukken te verwerken en een plaatsje te geven.
Het was voor mij wel een zeer geslaagde reis. In weken voorafgaand heb ik wel eens getwijfeld over alles. Moet ik wel doorgaan. God gaf me via verscheidene mensen door dat ik niet moest twijvelen maar door moest gaan. God heeft het bevestigd. Ik ben blij dat ik tot een zegen kon zijn voor de mensen die ik heb ontmoet. In mei hoop ik weer te gaan en dan concentreer ik me meer op Bazna, Jacodu en hopelijk ook Reghin.