zondag 10 februari 2013

Witte wereld

Het is nu zondagmiddag en het sneeuwt weer. Het is niet koud, de sneeuw blijft niet echt liggen, maar het sneeuwt zo hard dat er toch langzaam een aardig laagje ontstaat. Maar dat heeft Nederland ook begreep ik.

Gisteren, zaterdag, ben ik met Henk en Ineke meegeweest naar het kerkgebouw voor de knutselclub. Elke zaterdag komt er een groep kinderen naar de kerk om onder leiding van Henk allerlei leuke werkjes te maken. Het werkje was een "prefab" bouwpakket van allerlei bewaardoosjes dat ze in elkaar konden zetten om het daar te versieren, of te vullen met zelfgemaakte beestjes. Het is goed voor de motoriek van de kinderen omdat dit soort werk op school niet altijd gedaan wordt.
Na de club nemen Henk en Ineke regelmatig één of meer kinderen mee naar huis om gezellig mee te eten (pannenkoeken), een spelletje te spelen en de kinderen veel aandacht te geven. Gisteren waren het twee (half)broers en hun (half)zus. Marco, Vio en Alexander. Hun moeder werkt in Italië en de kinderen groeien op bij opa. In de zomer gaan de kinderen dan voor 3 maanden naar hun moeder. De kinderen komen alleen naar de kerk. Het is goed om te zien hoe de kinderen genieten van de aandacht die ze krijgen van Henk, Ineke en David.

Er werd na het eten gesjoeld op  één van sjoelbakken die Henk mee heeft genomen uit Nederland tijdens de laatste reis van twee weken geleden. Het was erg gezellig. De rest van de dag heb ik niet veel meer gedaan. Bijgekletst met HEnk en Ineke.

Vanochtend ben ik naar de dienst geweest in Nehemia, We hadden een Nederlandse spreker. Richard Wilbrink, één van de oudsten van de Nehemia gemeente Zwijndrecht, sprak over het leven van Mefiboseth. Zijn verhaal is een beeld van hoe God ons ziet en roept uit de leegte van ons leven en ons een plaats geeft aan Zijn tafel als kind van Hem. Na afloop nog meegebeden met een jongen die pas Christus heeft leren kennen.
Lekker om een Nederlandse preek in Roemenië te krijgen
Tijdens de dienst genoten van het liedje dat de twee dochters van Marius en Emilia.


Nu lekker genieten van een rustige zondagmiddag, morgenavond staat er een bezoek aan de jeugd van de Nehemia gemeente op het programma.
Ik mag er spreken.

Het is ondertussen nog harder gaan sneeuwen, een mooie witte wereld.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten