Vandaag is het een feestdag. De eerste mei wordt hier nog steeds gevierd als de dag van de arbeid, een gewoonte die nog afstamt uit de tijd van het communisme. Veel mensen gaan de natuur in om te ontspannen en vooral om te picknicken met een echte barbecue (gratar in het Roemeens). Ook de jeugd ging en ik was uitgenodigd om mee te gaan samen met het bezoek uit Engeland; David en Helen, Marry en Linda. Het was schitterend weer, haast te warm. Het is wel wennen de overgang van het Hollands weer naar volop zomerse temperaturen in Bazna. Gelukkig was er veel schaduw. De jongelui hebben heerlijk gesport. Wij (ouderen) hebben lekker gezeten en met elkaar gepraat. Ik had een lichte hoofdpijn, dus ik heb me rustig gehouden. Teveel in de zon maakte het alleen maar erger. Het eten was heerlijk, bijzonder hoe de Roemenen boven een houtvuur kunnen barbecueƫn. Na het eten mocht ik een korte boodschap brengen aan de jeugd. De helft van jeugd kwam uit de kerk, de rest kwam uit het dorp. Ik deelde een boodschap over David, die God als vader had leren kennen. Zijn ouders hadden hem dan niet geaccepteerd, God was de schuilplaats van zijn leven. Hij wist dat hij als zoon aangenomen was in Gods gezin.
Na het eten een poosje gerust en kreeg daarbij bezoek op het kleed waar ik op lag. Het was een soort rupsje met een cocon van bladeren.
Hieronder een filmpje van het bijzondere fenomeen.
De avond weer doorgebracht bij de familie Boancas. Georghe heeft een deel van het gras gemaaid met de zeis. Ik heb het ook even geprobeerd, maar dat is een slag die je moet hebben. Het is wel zwaar werken. Het blijft mooi dat ouderwetse handwerk.
Morgen met Ionut tickets boeken en de reis van de BHOP naar Nederland doorspreken. Morgen ook weer slapen in Casa Bucurii. Marry en Linda gaan terug naar Engeland. Dus er is weer ruimte voor mij,
Na het eten een poosje gerust en kreeg daarbij bezoek op het kleed waar ik op lag. Het was een soort rupsje met een cocon van bladeren.
Hieronder een filmpje van het bijzondere fenomeen.
De avond weer doorgebracht bij de familie Boancas. Georghe heeft een deel van het gras gemaaid met de zeis. Ik heb het ook even geprobeerd, maar dat is een slag die je moet hebben. Het is wel zwaar werken. Het blijft mooi dat ouderwetse handwerk.
Morgen met Ionut tickets boeken en de reis van de BHOP naar Nederland doorspreken. Morgen ook weer slapen in Casa Bucurii. Marry en Linda gaan terug naar Engeland. Dus er is weer ruimte voor mij,
Geen opmerkingen:
Een reactie posten