Jacodu: update.

Vandaag, zaterdag 4 mei, ben ik naar Jacodu gereden om te kijken hoe het project ervoor staat. het is net iets meer dan twee en een half jaar geleden dat ik voor het eerst in Jacodu kwam en de erbarmelijk omstandigheden van de zigeunergezinnen daar zag. Er is veel veranderd. De weg naar Jacodu is een prachtige weg door een vredige mooi landschap.

Om twaalf uur had ik afgesproken bij het gemeenschapshuis dat we vorig jaar hebben helpen opknappen. We hebben pakketten gemaakt voor de kinderen en de gezinnen als extra cadeau voor Pasen. Voor de kinderen lekkers en voor de gezinnen, eieren, koffie, suiker en een aantal flessen cola. Na het inpakken hebben we met z'n drieën geluncht en konden we bijpraten over het project. Ik sta elke keer versteld van de visie die Ron en Jo hebben voor Jacodu. Alles wordt in het werk gesteld om de kinderen een betere toekomst te geven. Zo is er het landbouwproject waarin elk gezin een stukje grond heeft gekregen waarop groentes verbouwd worden. De kinderen worden er bij betrokken om het stukje te onderhouden en het water te geven. 's Middags ben ik met de kinderen ernaar toe geweest en het was verbazingwekkend om te zien hoe toegewijd de kinderen aan het werk gingen. Schoffelen, onkruid wieden. Dit zijn dezelfde kinderen die nog geen twee jaar geleden tijdens de kindermiddag ons bijna tot waanzin dreven omdat ze amper konden stil zitten en luisteren.

Pakketten maken

De pakketten

Lunchen met Ron en Jo

Pakketten worden uitgedeeld.

Na het eten hebben we de pakketten voor de gezinnen uitgedeeld in de huizen van de gezinnen. Er zijn toch enkele gezinnen die het fornuis hebben verkocht nu de winter voorbij is, maar de meeste gezinnen zijn blij met de hulp. De kinderen zijn schoon, de huizen worden zo veel mogelijk schoon gehouden. Meer dan de helft van de kinderen doen mee aan het scholingsprogramma, vooral voor die kinderen die al wat ouder zijn en een achterstand hebben met lezen en schrijven. Ik mocht een paar huizen bekijken, eenkamerwoningen waar soms 5 of 6 personen wonen. Het is de bedoeling om na de zomer bij sommige huisjes een kamer aan te bouwen.

Een van huisje in het Jacodu-project

Deze baby is met 32 weken al geboren,
het gaat hem zichtbaar goed.

Na het wegbrengen van de pakketten hebben we de kinderen achter in de Isuzu van Ron geladen en ze meegenomen naar het gemeenschapshuis. Daar heb ik ze "Running over" geleerd. Het was schitterend om te zien hoe zelfs de kleinste kids Engels probeerden te praten en de gebaren meededen. Ik smolt om al die lieve kopjes te zien. Ze bleven de hele tijd rustig zitten. Hierna gingen we zoals ik al schreef naar de groentetuintjes. De kinderen hebben hard gewerkt. Daarna was er voor de meiden breiles. Megan, een van de bestuursleden van Love Light Romania is over uit Engeland en ze leert de meisje hoe ze moeten breien. Mogelijk kunnen ze nuttige spullen maken, maar het is vooral goed voor de motorische ontwikkeling. Over alles wordt goed nagedacht.

Op weg naar het landbouwproject.

Hard aan het werk.

Wilma in de breiklas.

Ik ben, nu ik dit schrijf, nog steeds onder de indruk van wat er allemaal veranderd is in Jacodu. De visie van Ron en Jo, de tijd, geld en energie die zij er insteken. De zegen van het gemeenschapshuis, waar ze kunnen overnachten zodat ze niet elke keer op en neer hoeven te rijden. De vooruitgang van de kinderen. Het geeft mij een blij hart dat ik en onze kerk Beth-Shalom er een klein deel van mochten en mogen uitmaken.
Er is nog veel meer te zeggen, maar ik ga het hierbij laten. Ik ben God dankbaar voor het werk dat Hij via Ron en Jo heeft gedaan. Hier nog een paar foto's van de kinderen van Jacodu waar het allemaal om begonnen is in oktober 2010.