Er wordt nu gewerkt aan een podium en de vloer wordt afgewerkt. Jurjen is er ontzettend druk mee, maar heeft prima werk afgeleverd.
Na dit bezoek gingen we meneer Baiceanu ophalen samen met zijn vrouw. Hij moest naar Ploiesti voor een medisch keuring om in aanmerking te komen voor een operatie aan zijn ogen. Hij heeft namelijk staar en is zo goed als blind, verder is hij erg slecht ter been als gevolg van een hersenbloeding. Blijkbaar is een verklaring van een arts in Câmpina niet genoeg en moest hij deze zware reis ondergaan. Bij het bureau zou hij in de auto blijven wachten en zou zijn vrouw de papierwinkel regelen en de controleur ophalen. We hebben bijna anderhalf uur gewacht voordat mevrouw Baiceanu terugkwam met de mededeling dat de verwijzing van de sociale dienst uit december niet meer geldig was en dat ze maar terug moest komen met een nieuwe. Er is geen arts geweest om hem te checken.
En dat is nu typisch Roemeens, alles volgens de regeltjes. Enige menselijk invoelend vermogen ontbreekt. Veel mensen zijn depressief door dit systeem, het straalt uit in alles. De troosteloze blocks, de grauwe wegen. Dit land leeft onder een grauwsluier, gelukkig mogen wij hoop brengen. Laten we voor het land blijven bidden.
Wachtend op de terugkeer van mevrouw Baiceanu verbaasde ik me over een verkeersbord dat ik zag:
Eerst deed het me denken aan een doodshoofd, of een gasmasker, maar ik denk dat het een hoofd met een bril is. Dus ik vermoed dat je hier uit moet kijken voor oude en/of blinden die hier oversteken. Ook dit is typisch Roemeens.
Maar goed, we hebben een hele ochtend gewacht en voor niets 30 kilometer gereden. Volgende week vrijdag is er weer een nieuwe kans.
's Middags een aantal voedselpakketten gemaakt die we morgen gaan rondbrengen. Ondanks alles is het toch dankbaar werk de mensen hier te helpen met wat je kan doen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten