woensdag 30 april 2014

Pecica

Het is nu woensdagochtend. Ik ben in Pecica  bij Flavius en Lydia. Hier blijf ik enkele dagen voordat ik weer naar Nederland vertrek. Gisteren de zes uur durende reis van Bazna naar hier ondernomen. Het was goed weer en gelukkig niet druk zodat ik de 360 kilometer met een gemiddelde snelheid van 60 km per uur kon afleggen en dat met een flink stuk snelweg. Onderweg weer genoten van het mooie land en gehuiverd van het weggedrag van vele Roemenen. Roemenen hebben een groot geloof in de rem van anderen. Hier een paar foto´s die een indruk van rit geven.

Je rijdt het liefst zo dicht op je voorligger.

De vergane glorie van de arbeidersstaat+ beton.
Dit gebouw is zeker 60 meter hoog. 

Handwerk te koop langs de weg.

De beruchte spoorwegovergangen.

`s Avonds ben ik met Flavius de omgeving van Pecica (of Pecka in het Hongaars) gaan bekijken en hebben we gebeden voor de visie die hij heeft om een kerk te starten voor de jongere generatie die betekenisvol voor hen is. Een kerk die een actieve rol in de samenleving vervult en niet zozeer gericht is op een gebouw zoals nu vele kerken zijn. Een kerk die allerlei activiteiten regelt en organiseert die nuttig zijn voor de gemeenschap. Boven Arad hing een enorme onweersbui wat een prachtige regenboog opleverde die wel een kwartier zichtbaar bleef.

De mooie regenboog

Het gebied waar  Flavius zich op wil richten. Huizen voor
jonge gezinnen.

Eén van de kerken van Pecica, met een tegelgevel.
Vanmiddag ga ik naar Timishoara om Gabi en alle andere vrienden te ontmoeten. Het is al meer dan 2 jaar dat ik hen voor het laatst gezien heb.

maandag 28 april 2014

Levend water (2)

Maandagmorgen, het is nog vroeg. Over een kwartier vertrek ik met Marius vaar Jacodu voor een laatste bezoek daar. Ron was in de kerkdienst en vroeg of ik nog kwam. Ik had al een afspraak staan voor een bezoek aan Janos en Adèla, maar dat kon naar een later moment geschoven worden. Ik hoop ook de mensen van  The Living Well Church uit Dover te ontmoeten. Linda was gisteren al in de kerk, zij heeft naar aanleiding van de dienst in oktober besloten stappen voor de Heer te zetten en haar baan voor een deel op te zeggen en Love Light Romania te helpen. Zij blijft een langere tijd in Igishe. De dienst was een goede dienst. Georghe opende de dienst en wat wil het geval hij opent de dienst met een deel te lezen uit een boek met de titel: "Stromen van levend water". Toevallig? Nee God bevestigde dat Hij opnieuw levend water in de levens van de mensen wil laten stromen. Ik mocht met een flink aantal mensen bidden.

Na de dienst gegeten bij George en Luminita, het was gezellig. Bebe en Getza waren er ook en met alle kinderen was het een volle tafel. Ik kreeg van George en Luminita nog 16 dozen met kleren en schoenen voor het project en Jacodu. Was toch nog van plan om daar vanochtend heen te gaan.

Vlad in 2003
Het tweede deel van de middag was gevuld met het vieren van de verjaardag van Vlad Hiriza, hij werd 22 jaar. Hij deed als kind al mee aan de eerste kinderdag in 2003. Nu is het een boom van een kerel geworden. Door de jaren heen hebben honderden kinderen de kinderdagen bezocht. Ik hoop en bid dat het zaad van het evangelie dat gezaaid is op zal komen in de harten. De rest van de avond was voor een deel gevuld met het regelen van het inchecken voor de vlucht van Andreea naar Nederland in mei. Zij is uitgenodigd om de bruiloft van Ruth en Sean bij te wonen. Daarna ben ik nog een keer bij Jonathan en Diana op bezoek geweest. Jonathan was eindelijk klaar met het in elkaar zetten van het bouwpakket dat we vorige week zaterdag hadden opgehaald met mijn bus. Het was een hele klus en het was niet eens IKEA.
Vlad nu (staand)

Vanmorgen voor de laatste keer naar Jacodu geweest, samen met Marius. We hebben alle ontwikkelingen op het project nog eens doorgenomen. Er ziijn al diverse gewassen gezaaid en gepoot. De broeikas is klaar en er wordt volop gestudeerd hoe er het beste in gewerkt kan worden. We hebben de andere huizen voor het project van binnen bekeken en zijn tenslotte nog even naar de woningen van de kinderen geweest en hebben daar nog kleine Jo gezien. Zij is Tarzan's jongste dochter en tiende kind. Zij is twee maanden oud.

We spraken met elkaar over hoe God alles zo bij elkaar gebracht heeft en dat het leven van zoveel kinderen nu al, na drie-en een half jaar zo veranderd is. Met de mogelijkheden van het dorp; met de goedkope huizen en goedkoop land kan er nog veel meer bereikt worden. Jo vertelde dat ze wel ontdekt heeft dat het onderwijsprogramma aandacht moet blijven krijgen omdat de kinderen van de zigeuners onvoldoende Hongaars spreken om op school goed begeleid te kunnen worden. Daarom zal de Remial Teaching van Dorin nog wel een tijd nodig blijven ook voor de jongste kinderen die nu naar school gaan. Hieronder een aantal foto's voor een indruk. Laten we blijven bidden voor Ron en Jo en al het werk dat zij verzetten in Roemenië en in het bijzonder in Jacodu.

Ron met één van de honden in de boomgaard.

De kleding wordt overgedragen

Een "gerenoveerde"oven waar de meiden
brood gaan leren bakken.

De eerste broeikas is klaar

Driehonderdzeventig witte kolen

Interieur van een van de aangekochte huizen.

Kleine Jo; de jongste spruit van Tarzan en Vilma.
Op bezoek bij de kinderen van het project.









zondag 27 april 2014

Levend water.

Vandaag zondag. Straks preken in de kerk. Vannacht behoorlijk last van mijn maag gehad en een paar keer er uit geweest voor het toilet, maar nu gaat het weer. mag straks spreken over de bronnen van Izaak uit Genesis 26. De Filistijnen stopten deze bronnen, die Abraham gegraven had, dicht. Izaak groef ze weer op en bleef onder de weerstand graven totdat God Hem ruimte had gegeven. Wij mogen door de Heilige Geest ook een bron van Levend Water zijn, dat leven brengt in onze omgeving. Wij kunnen ook ervoor zorgen dat de bron open blijft en het water blijft stromen. Een gezegende zondag.


Lees hier het verhaal van Izaak:

15  Al de putten die de dienaren van zijn vader in de dagen van zijn vader Abraham gegraven hadden, stopten de Filistijnen dicht en vulden ze met aarde.
16  Toen zei Abimelech tegen Izak: Ga van ons weg, want u bent veel machtiger geworden dan wij.
17  Toen ging Izak vandaar weg en hij sloeg zijn kamp op in het dal van Gerar; daar bleef hij wonen.
18  En Izak keerde terug en groef de waterputten weer op die zij in de tijd van zijn vader Abraham gegraven hadden en die de Filistijnen na de dood van Abraham dichtgestopt hadden. Hij gaf ze dezelfde namen als zijn vader ze gegeven had.
19  De dienaren van Izak groeven eens in het dal en vonden daar een put met opborrelend water.
20  De herders van Gerar kregen daarop onenigheid met de herders van Izak en zeiden: Dit water is van ons. Hij gaf die put de naam Esek, omdat zij ruzie met hem gemaakt hadden.
21  Vervolgens groeven ze een andere put, maar zij kregen ook daar onenigheid over; daarom gaf hij hem de naam Sitna.
22  Toen brak hij vandaar op en groef een andere put en daarover kregen zij geen onenigheid. Daarom gaf hij hem de naam Rehoboth, want, zei hij, nu heeft de HEERE ruimte voor ons gemaakt en zullen wij vruchtbaar zijn in dit land.
23  Hij vertrok vandaar naar Berseba.
24  De HEERE verscheen hem in die nacht en zei: Ik ben de God van Abraham, uw vader. Wees niet bevreesd, want Ik ben met u; Ik zal u zegenen en uw nageslacht talrijk maken omwille van Abraham, Mijn dienaar.
25  Toen bouwde hij daar een altaar en riep de Naam van de HEERE aan. Hij zette daar zijn tent op en de dienaren van Izak groeven daar een put.

zaterdag 26 april 2014

Omdat dit mooi is (vind ik).

Ben bezig me voor te bereiden op de preek van morgen gesteund door de schitterende muziek uit de Praise en Worship serie van Hossana Music. Ik had deze serie op cassette toen ik nog naar de Universiteit ging. Toen waren ze al een inspiratiebron en hielpen ze me om in de nabijheid van God te komen. Ze hebben nog niets van hun schoonheid verloren na al die 25 jaar. Vooral het album "Glorify Thy Name" met Kent Henry is mijn favoriet. Geniet mee van de zegen. (mede dankzij Youtube). Gewoon omdat dit mooi is (vind ik).





Op het eerste nummer hebben we op de allereerste kinderdag die we hebben gehouden in Bazna een vlaggenstuk gedaan. Daarom nog maar een paar foto's uit de oude doos.

De eerste kinderdag in 2003.

Vlaggen op "You are exalted".

donderdag 24 april 2014

Prajitura en Cozonak

Koffie, prajitura en cozonack
Het is nu donderdagavond. Ik moest even denken welke dag het was, omdat het levensritme hier zo anders is vergeet je makkelijk
welke dag het is. De afgelopen twee dagen heb ik vooral bezoeken afgelegd aan leden van de kerk. Gisteren begon met een bezoek aan de familie Mereu. Vader en moeder zijn lid van de pinkstergemeente, maar de kinderen gaan bijna allemaal naar de CLF. Het was gisteren schitterend weer, in tegenstelling tot vandaag met de hele dag regen. We hebben genoten van koffie en prajitura. Voor pasen bakt vrijwel iedereen een grote hoeveelheid prajitura, kleine gebakjes vaak uit meer lagen opgebouwd en met diverse smaken (en veel calorieen). Ook maakt men speciaal brood met noten, of geconfijte vruchten; Cozonak.


De tuin
Met Emma, de jongste zoon, heb ik de grote tuin bekeken en gepraat over zijn toekomst. Veel van de jongelui zijn op zoek naar wat God wil voor hun in de toekomst, in Bazna blijven of weggaan? Veel kinderen van de familie woont in Groot Brittanië. We hebben een tijd van gebed mogen hebben en vooral vader en moeder Mereu waren zichtbaar bemoedigd. Het zijn roerige tijden voor hen, maar zij blijven vasthouden aan hun geloof dat God iets bijzonders gaat doen in Bazna. We hebben dan ook veel gepraat over Gods plan en het verhaal uit Ezra en Haggai. We moeten verwachten dat God doet wat Hij gesproken heeft.

's Middag op bezoek geweest bij een echtpaar uit de kerk in Medias. Bebe en Getza Samartinean. Zijn wonen in Medias in één van de vele blocks. Typische Oost-Europese flatgebouwen met de zelfde ingang en betonnen trappenhuis.

Drukte in het park
Ik was te vroeg bij hen en ben daarom het park ingegaan dat vlak bij hun huis ligt. Het was er erg druk. Omdat het mooi weer is, komt iedereen uit zijn of haar appartement en zoekt men elkaar op. Er waren mannen aan het kaarten en schaken, bijna alle bankjes zijn bezet. Kinderen spelen. Echt een plaats van ontmoeting. Ik vond het bijzonder om de mensen zo samen te zien. De Roemeense gemeenschap is toch nog veel meer op gezelschap gebaseerd dan onze.

Het eten was goed, Melania vertaalde ook al probeerden we zoveel mogelijk Roemeens te praten omdat ik dat een goede oefening vind. Ook nu mochten we samen bidden en elkaar bemoedigen. De maaltijd werd natuurlijk afgesloten met koffie en prajitura en cozonak.

Broeder Valer en zuster Ina uit 2009
Vandaag bijna hetzelfde programma na mijn "koude douche". Op bezoek bij broeder Valer. Hij is bijna 85 en hij waardeert het enorm dat je de moeite neemt om hem te bezoeken en met hem te bidden en uit de bijbel te lezen. Nu al bijna 10 jaar is het een vast item in mijn bezoeken aan Bazna. Ik zou het niet willen missen. Zijn Gusty woont nu met zijn vrouw bij broeder Valer in. Sinds zuster Ina is overleden heeft hij de zorg voor zijn vader overgenomen. Heel normaal hier in Roemenië, het begrip bejaardentehuis is hier nog vreemd. Daarvoor heb je familie.

Daarna op bezoek geweest bij Mattica en Leontine. Ook hier weer hartelijk ontvangen en Cozonak gegeten. Veel gepraat over de kerk en natuurlijk samen gebeden. Het lijkt een patroon te worden, maar de mensen waarderen het enorm.

Ook morgen zal mijn programma uit bezoekjes bestaan. Maar ik doe het met vreugde.

Geen stroom!

Vanochtend weer ervaren wat het is om in Roemenië te zijn. Sta  je net onder de douche, valt de stroom uit. Hoogstwaarschijnlijk omdat er aan het net gewerkt wordt. Er wordt hier niet van tevoren netjes een bericht gedaan aan de bewoners, nee het knalt er gewoon uit. Maar de waterpomp hier in huis dus ook! Gelukkig net genoeg waterdruk om me af te spoelen. Koffie gezet door water op het fornuis te koken.
Na 4 uur was er weer stroom gelukkig anders kon ik nu niet dit bericht schrijven.

woensdag 23 april 2014

Rustige dag.

Gisteren was een rustige dag. Lekker lui gedaan in de morgen, daarna boodschappen gedaan in Medias. Ontdekt dat ik veel te veel betaal voor mijn beltegoed bij een winkeltje dat als goedkoop bekend stond. Het kan dus nog goedkoper. Lekkere broodjes gekocht voor de lunch en ´s middags voorbereid voor de kerkdienst die om zeven uur begon. Ik heb gesproken over de herbouw van de tempel in Ezra. Het volk was gestopt met de herbouw door de tegenstand, hoewel het woord van God nog steeds stond. Voor meer dan 15 jaar lag er alleen een fundament en dachten de mensen dat het toch wel niets zou worden. God roept hen dan via de profeet Haggaï op om niet met hun eigen zaken alleen bezig te zijn maar Zijn huis te bouwen. en Ezra verteld dat het volk dan onder het profetisch woord verder gaat met bouwen. Ik mocht de mensen bemoedigen door vast te houden aan de beloftes voor Bazna, ook lijkt het een lange tijd alsof er weinig gebeurt. God zegt blijft de beloften van de profetie verwachten. Habakuk verwoord dit prachtig in zijn boek:

Voorzeker, het visioen wacht nog op de vastgestelde tijd, 
aan het einde zal Hij het werkelijkheid maken. Hij liegt niet. 
Als Hij uitblijft, verwacht Hem, 
want Hij komt zeker, Hij zal niet wegblijven. (Habakuk 2 : 3)

Een actie selfie.
Na de preek mijn eerste leid in het Roemeens gezongen en gespeeld op de gitaar. Er was geen muzikant aanwezig dus heb ik de stoute schoenen maar eens aangetrokken.

Na de dienst naar Georghe en Lumita geweest om een broodje te eten en verder te praten over alles wat er gaande is in de kerk en hun gezin. Samen de avond afgesloten met gebed.

Vanochtend weer lekker rustig aangedaan, de was afgehaald die er nog hing. Vandaag weer een aantal bezoeken proberen af te leggen. Ik hoop een bemoediging te kunnen zijn, ze hebben het denk ik wel nodig.

dinsdag 22 april 2014

Dicht bij de natuur.

Sammy (l) en Georghe.
Gisteren (maandag) eerst op bezoek geweest bij Georghe en Sammy Boancas. Vader en zoon en beide oudsten in de CLF. We hebben onder een stralende zon gesproken over de plannen van God met Bazna zoals Hij die door de loop van de jaren door verschillende mensen via profetie heeft laten zien. Het was goed om elkaar te bemoedigen en vast te houden aan de beloftes. Als je als kerk dan door moeilijke tijden gaat dan is het juist het Woord van God dat je de kracht geeft om door te gaan. We mochten samen de woorden uit Habakuk 2 : 3 delen:

Voorzeker, het visioen wacht nog op de vastgestelde tijd, 
aan het einde zal Hij het werkelijkheid maken. Hij liegt niet. 
Als Hij uitblijft, verwacht Hem, 
want Hij komt zeker, Hij zal niet wegblijven.

De maaltijd
We hebben samen gebeden. Vandaag tijdens de bidstond gaan we door vanuit deze verwachting te bidden.
De middagmaaltijd mocht ik letterlijk genieten bij Marioara en haar zoon Nicu. In de tuin stond een tafel opgesteld en op barbecue werd vlees geroosterd en brood getoast. Het was een voortreffelijk maaltijd. Deels met producten uit hun eigen tuin. Zij houden als zovele Roemenen op het platteland nog hun eigen dieren; schapen, varkens, geiten en kippen. Uiteindelijk eindigen ze allemaal op het bord. Daarnaast hebben Mariorara en Nicu een grote groentetuin waar net de groenten gepoot zijn. Alleen wat sla en peterselie stond al boven de grond. Veel werk met je handen in de aarde en nu wachten ze weer op regen zodat de gewassen kunnen groeien.
Wat met zo aanspreekt, en dat heb ik al wel eerder geschreven, dat de mensen doordat ze zo dicht bij de natuur leven ook meer besef van Gods aanwezigheid hebben. Zij vertrouwen op Hem voor een goede oogst, ze bidden voor regen en zegen. Heel anders dan onze maatschappij waar bijna voor iedereen het eten uit de supermarkt komt. Hoe het gemaakt wordt dat weten we niet en het geeft ons zeker geen besef meer van de zorg van God. We staan daar niet meer bij stil. Laten we toch dankbaar blijven voor de zegen van God, oom wij in onze zelfvoorzienende maatschappij hebben Gods zegen nodig. Soms kan een simpel bezoek je hier weer bij doen stilstaan. Hieronder een serie foto's van de tuin van Mariaora en Nicu. Ik heb er van genoten. 







 's Avonds een tijd van gebed gehad en weer eens door het oude kuuroord gelopen. Mijn been hield het redelijk goed vol. Dan is Bazna toch een erg mooie plaats.


zondag 20 april 2014

Van transporten en gesprekken...

De kamer wordt ingeladen.
Het is nu paaszondagavond en ik kan terugkijken op een druk weekend. Gisterochtend (zaterdag) heb ik eerst voor transportbedrijf gespeeld. Jonathan en Diana vroegen of ik het interieur van hun nieuwe slaapkamer op kon halen met de bus uit Tirgu Muresh. Dat kon ik wel, was meteen een mooie gelegenheid om Jonathan bij te praten over zijn bediening, hij gaat weer functioneren in de CLF. Het was goed om met elkaar over de dingen te spreken die ons bezighouden. Ik ben blij dat ik een verlangen zag in zijn hart om Gods werk in Bazna te zien uitbreiden. Op de terugweg hebben we nog even een deur voor de nieuwe slaapkamer gehaald bij de Baumaxx en een heerlijke kop koffie gedronken in de mall. Terug in Bazna heerlijk gegegeten met Ionut en Florina. Ook hier weer gesproken over de zaken die in de gemeente spelen. Er is veel te bespreken.
's Avonds weer naar de familie Boancas geweest, daar een hele tijd met Sammy gesproken over de gemeente en hoe ik bepaalde ontwikkelingen zie. Er is veel te bespreken. Ik was wel onder de indruk van Sammy, hij is erg gegroeid en heeft een heldere kijk op de ontwikkeling van de kerk en BHOP. Tijdens het gesprek bij Boancas kwam er weer een transport van Waisenhilfe uit Duitsland met hulpgoederen voor de familie Boancas omdat zij 6 pleegkinderen verzorgen. Het was goed om Wolfgang weer te ontmoeten. Twee jaar terug had ik hem voor het eerst ontmoet. Hij was nu met een groep van ongeveer 7 à 8 personen. Het was een gezellig samenzijn, de Duitsers, George en Luminita en alle kinderen van George die voor Pasen op  bezoek zijn. Ik geniet altijd van de hartelijkheid die er bij de Boancas familie is. We hebben zeker tot na half gepraat en daarna met elkaar gebeden. Zo stond deze dag in het teken van transport en gesprekken.
Wolfgang (l) en Karin (r) van het transport en Luminita
Ik denk dat ik binnenkort eens een apart item maak over alle dingen die ik de afgelopen jaren in de bus heb vervoerd.

Vanochtend Pasen gevierd met de kerk, het was een uitbundige dienst. Sammy leidde de zangdienst en Jonathan sprak. Het was goed.

Om één uur naar Reghin vertrokken op weg naar Fred en Jitske Renkema. Aanvankelijk zou ik daar ook Henk en Ineke ontmoeten, maar door hun autopech kon dat niet doorgaan. Zij zijn rechtstreeks naar Câmpina gereden.

Het weer was schitterend, mooie wolkenluchten en ik heb genoten van de reis. Roemenië is een land waar je niet op uitgekeken raakt.
Het was een plezierig weerzien met Fred en kennismaking met Jitske zijn vrouw. We hebben heerlijk in de tuin gezeten in de zon en elkaar bij gepraat over ons werk in Roemenië. Fred en Jitske werken voornamelijk  voor stichting Immanuël. Hun werk varieert van leiden van homegroepen, meidenprogramma's en verlenen van humanitaire hulp.

We hebben elkaar kunnen bemoedigen door vooral op de grote daden van God te blijven zien en ze te blijven vertellen. Zeker als je een langere tijd betrokken bent bij  werk in Roemenië kun je ontmoedigt raken doordat het soms lijkt alsof er niets gebeurt omdat alles zo langzaam gaat. Vooral in Roemenië heb je een lange adem nodig. Fred en Jitske zijn nu drie jaar in Roemenië.

Na de heerlijk maaltijd mochten we voor elkaar bidden. Het was voor mij  een heerlijk rustmoment. Wij zullen elkaar vast wel weer ontmoeten. Op de terugweg weer genoten van het mooie land, nu in de ondergaande zon.

Morgen weer naar Boancas, om verder te praten over dingen die spelen en eten bij zuster Marioara.

Een stukje van de achtertuin..

Fred en Jitske.

zaterdag 19 april 2014

Paasgroet:

Christ has risen!
Christus is waarlijk opgestaan!
Hristos a înviat!


A blessed Eastern.
Gezegend Pasen.
Ferice de Paște.

vrijdag 18 april 2014

Pasen in Roemenië!

Zondag is het Pasen, ook hier in Roemenië. Meestal is het Orthodoxe Pasen een aantal weken later dan ons Pasen. Traditie in dit land is dat er een echt lam geslacht wordt en bereidt voor de maaltijd. Op de markt dan ook volop lammeren te koop. Een partij van de dieren kennen ze hier (gelukkig?) nog niet.


Wij vieren met Pasen dat ons paaslam is geslacht. Jezus stierf als ons Paaslam. Zijn bloed dat vergoten werd is onze redding en heeft de weg geopend om weer eeuwig verbonden te kunnen zijn met God. 

Ter overdenking op deze Goede Vrijdag Jesaja 53 een beschrijving van Jezus voor Hij stierf. Gezegende Paasdagen voor een ieder.


Jesaja 53:

1 ¶  Wie heeft onze prediking geloofd, 
en aan wie is de arm van de HEERE geopenbaard?
2  Want Hij is als een loot opgeschoten voor Zijn aangezicht, 
als een wortel uit dorre aarde. 
Gestalte of glorie had Hij niet; 
als wij Hem aanzagen, was er geen gedaante dat wij Hem begeerd zouden hebben.
3  Hij was veracht, de onwaardigste onder de mensen, 
een Man van smarten, bekend met ziekte, 
en als iemand voor wie men het gezicht verbergt; 
Hij was veracht en wij hebben Hem niet geacht.
4 ¶  Voorwaar, onze ziekten heeft Híj op Zich genomen, 
ons leed heeft Hij gedragen. 
Wíj hielden Hem echter voor een geplaagde, 
door God geslagen en verdrukt.
5  Maar Hij is om onze overtredingen verwond, 
om onze ongerechtigheden verbrijzeld. 
De straf die ons de vrede aanbrengt, was op Hem, 
en door Zijn striemen is er voor ons genezing gekomen.
6  Wij dwaalden allen als schapen, 
wij keerden ons ieder naar zijn eigen weg. 
Maar de HEERE heeft de ongerechtigheid van ons allen 
op Hem doen neerkomen.
7  Toen betaling geëist werd, werd Híj verdrukt, 
maar Hij deed Zijn mond niet open. 
Als een lam werd Hij ter slachting geleid; 
als een schaap dat stom is voor zijn scheerders, 
zo deed Hij Zijn mond niet open.
8  Hij is uit de angst en uit het gericht weggenomen, 
en wie zal Zijn leeftijd uitspreken? 
Want Hij is afgesneden uit het land van de levenden. 
Om de overtreding van mijn volk is de plaag op Hem geweest.
9  Men heeft Zijn graf bij de goddelozen gesteld, 
en Hij is bij de rijke in Zijn dood geweest, 
omdat Hij geen onrecht gedaan heeft 
en geen bedrog in Zijn mond geweest is.
10 ¶  Maar het behaagde de HEERE Hem te verbrijzelen, Hij heeft Hem ziek gemaakt. 
Als Zijn ziel Zich tot een schuldoffer gesteld zal hebben, 
zal Hij nageslacht zien, Hij zal de dagen verlengen; 
het welbehagen van de HEERE zal door Zijn hand voorspoedig zijn.
11  Om de moeitevolle inspanning van Zijn ziel zal Hij het zien, 
Hij zal verzadigd worden. 
Door de kennis van Hem zal de Rechtvaardige, Mijn Knecht, velen rechtvaardig maken, 
want Hij zal hun ongerechtigheden dragen.
12  Daarom zal Ik Hem veel toedelen, 
en machtigen zal Hij verdelen als buit, 
omdat Hij Zijn ziel heeft uitgestort in de dood, 
onder de overtreders is geteld, 
 omdat Hij de zonden van velen gedragen heeft 
en voor de overtreders gebeden heeft.

donderdag 17 april 2014

Gewoon maar een dag in Jacodu.

Donderdag 17 april alweer. Hoogste tijd om weer een update te geven van mijn activiteiten hier. Dinsdag heb ik vooral bezoekjes afgelegd. Bij Nellu en Hilda koffie gedronken en bijgepraat over hun familie. Hun oudste zoon Ionut blijkt getrouwd te zijn vorige maand en is nu weer in Duitsland. s Avonds gegeten bij Gietze en Danielle Mereu. Goed om de mensen te ontmoeten en te bemoedigen.

Brandon, Murray en Hugh
Gisteren al om half acht vertrokken naar Jacodu. Had met Jo en Ron afgesproken om de voortgang van het
project te bekijken. Het werd een mooie dag. Toen ik aankwam kwam er ook een echtpar uit Engeland aan met hun drie zonen. Mark en Hester, Brandon, Murray en Hugh zijn voor twee over om onder andere een broeikas op te bouwen, waar allerlei gewassen in verbouwd gaan worden. Het is een ontzettend leuk gezin, vrolijk ondanks het feit dat ze net drie dagen gereisd hadden en de nacht in hun kleine camper in Jacodu hadden doorgebracht. Met z'n allen hebben we de huizen bekeken die aangekocht zijn Jacodu om het project te ondersteunen.
Het huis voor de jongeren

Tegenover het activiteitencentrum dat er al is is er een huis aangekocht waar de jongeren die niet meer naar school gaan kunnen gaan wonen. Deze tieners, en Ioni (Tarzan's oudste zoon) zal de eerste zijn. Zijn krijgen werk in het landbouwproject. Het is de bedoeling dat zij op deze manier in hun levensonderhoud gaan voorzien door de verkoop van de landbouwprodukten die verbouwd gaan worden.
Hiervoor zijn al diverse stukken land aangeschaft. In het centrum van Jacodu is een ander huis aangeschaft door Engelse vrienden van Ron en Jo. Hier kunnen vrijwilligers verblijven en op het land bij dit huis zullen de kassen worden gebouwd. Toen het plan van de kassen ter sprake kwam bleek dat Tarzan, terwijl hij in de gevangenis zat, gewerkt heeft in kassen en dus ervaring heeft en zo dit deel van het project kan ondersteunen. Het is fantastisch om te zien hoe hij zich met hart en ziel inzet voor het project  in Jacodu. Mede dankzij hem is er veel bereikt.

Tarzan
Het land voor de broeikassen

 's Middags om twee uur kwam Robert met kleine Alex, Christi, Dana en Carolyn de Amerikaans muzieklerares. Zij kwam om met de kinderen van het Jacodu-project muziek te maken en allerlei leerzame spelletjes te doen. Wij volwassenen deden vrolijk mee en het was hilarisch om te zien. We hebben erg veel lol gehad. Het is bijzonder om te zien dat de kinderen van project rustig anderhalf uur konden mee doen zonder vervelend te worden. Dat vergeleken met 3 jaar geleden is het een wereld van verschil.


Jo wil als volgende fase kinderwerk gaan opstarten voor de kinderen van het project met als doel ze van de liefde van Jezus te vertellen. Hiervoor heeft ze contact gezocht met een kerk in Boiu een aantal kilometers van Jacodu vandaan. Ik krijg al jaren een nieuwsbrief per email van een kerk in Boiu. Ik weet niet hoe zij aan mijn adres gekomen zijn, ik ken de mensen in ieder geval niet. Toen ik een twee jaar terug is ben gaan kijken waar het lag kwam ik tot mijn verbazing erachter dat het zo dicht bij Jacodu ligt. Nu blijkt Tarzan's zuster in die kerk te zitten. Bijzonder dat God van te voren al dit contact via de emails heeft gelegd.

Het was bijzonder om mee te maken, mensen uit vier verschillende landen van over de hele wereld bij elkaar in een dorpje waar de wereld stil heeft lijken te staan, er is geen telefoon, zowel vast als mobiel. Mensen die duizenden kilometers hebben gereisd om zich het lot te bekommeren van een aantal zigeunerkinderen, om ze een betere toekomst te geven. Als je dan de lachende gezichten van de kinderen ziet dan weet je waar je het voor doet en is het de moeite waard.


De hele groep met Jo en Carolyn in het midden.



dinsdag 15 april 2014

Het paasverhaal.

Geniet van het mooie verhaal van Pasen. Het wordt verteld door de kinderen uit Casa Mariana, The Sanctuary en uit Jacodu. Ik ben trots op hen allemaal en op het werk dat God door Ron en Jo in hun levens gedaan heeft. 


maandag 14 april 2014

Zonnige maandag

De kerkdienst.
Het is nu maandagavond zeven uur. Tijd om weer bij te praten. Gisteren een goede zondag gehad, alhoewel ik nog wel kon merken dat ik dagen van bijna 13 uur rijden achter de rug had. Na de dienst en de middagmaaltijd ben ik even op bed gaan liggen en heb ik twee uur geslapen. In de middag bijgepraat met Ionut en Florina en Gaby en Simone. De laatsten zijn de trotse ouders van Eva, hun dochter die eind februari geboren is.
's Avonds op bezoek geweest bij Gheorge en Luminita, ook daar een heleboel om bij te praten.

De dozen gaan uit de  bus......
Vandaag stond een bezoek aan Igishe op het programma. Ik had veel medisch materiaal mee dat Jo en Ron kunnen gebruiken bij de hulp die zij verlenen aan de mensen die met HIV zijn besmet. Ook veel incontinentiemateriaal. Het was een vreugde om elkaar weer te zien en ik kwam naar hun zeggen precies op tijd. Ze hadden gebeden voor een heleboel van de spullen die ik bij me had en ook de mededeling dat er een gift voor het werk van Jacodu was gaf bij een zichtbare reactie van dankbaarheid. We mochten samen bidden voor hun werk in The Sanctuary en Casa Mariana en het project in Jacodu.
Ze gaven aan dat ze wat betreft The Sanctuary in een overgangssituatie
.... in de opslagplaats
zitten. Begon het voor een tehuis voor kinderen, de meesten die er nu nog zitten zijn ondertussen volwassen of bijna volwassen en hebben een verstandelijke beperking. Er is nog capaciteit voor meer mensen en de kosten voor het gebouw zijn dezelfde of er nu een paar mensen zijn of dat het vol zit. Dus ze zijn bezig om het her in te richten voor meer volwassenen. Afgelopen week kregen ze het verzoek of er opvang mogelijk is voor een 24 jarige vrouw met HIV die een lange tijd in coma is geweest en voor het grootste deel verlamd is.
 Zij zien het als een aanwijzing van God om de overgang te maken, ook omdat er amper opvangmogelijkheden zijn met volwassenen in deze situatie. Ik ben altijd onder de indruk van hun praktische instelling en het vermogen om zoveel mensen te helpen. Blijf voor hen bidden, ze kunnen alle steun goed gebruiken.

Imre en zijn 'Lala"
Van Casa Mariana waar Ron Jo nu met Persida, Christy en Alex wonen ben ik naar The Sanctuary geweest, waar ik mijn grote vriend Imre kon verblijden met ballonnen. Ik kreeg een privéconcert van hem op zijn gitaar (ook wel Lala genoemd). Het was een genot om een tijd met hem en de anderen door te kunnen brengen. Persida en Christy waren er ook en we hebben elkaar Roemeense en Nederlandse woorden geleerd. Verbazingwekkend hoe wel opgevoed ze zijn en hoe goed ze het doen op school.
Persida en Christi

Deze week, paasvakantie voor de Roemeense kinderen, is er een Amerikaanse vrouw over in Igishe. Zij is muziekdocente en heeft ervaring met lesgeven aan kinderen met een speciale behoefte.
's Ochtends had ze de jongste kinderen allerlei liedjes geleerd en
's middags zou ze de ouderen lesgeven. Het was een feest om naar te kijken, de kinderen genoten van de "Funny Songs" en de gebaren die er bij waren. Woensdag en donderdag gaat ze aan de slag met de kinderen van Jacodu. Daar hoop woensdag  aanstaande ook naar toe te gaan om de voortgang daar te zien. Het landbouwproject krijgt daar steeds meer vorm.  Hieronder een heel kort filmpje van de muzieklessen.


Van Igishe naar Medias geweest voor wat boodschappen en van daar naar de verjaardag van Marius Hiriza. Gezellig met z'n allen van een heerlijke maaltijd genoten. La multi ani Marius. Morgen bezoekjes brengen aan de mensen in Bazna denk ik.

De jarige.