Dicht bij de natuur.

Sammy (l) en Georghe.

Gisteren (maandag) eerst op bezoek geweest bij Georghe en Sammy Boancas. Vader en zoon en beide oudsten in de CLF. We hebben onder een stralende zon gesproken over de plannen van God met Bazna zoals Hij die door de loop van de jaren door verschillende mensen via profetie heeft laten zien. Het was goed om elkaar te bemoedigen en vast te houden aan de beloftes. Als je als kerk dan door moeilijke tijden gaat dan is het juist het Woord van God dat je de kracht geeft om door te gaan. We mochten samen de woorden uit Habakuk 2 : 3 delen:

Voorzeker, het visioen wacht nog op de vastgestelde tijd, 
aan het einde zal Hij het werkelijkheid maken. Hij liegt niet. 
Als Hij uitblijft, verwacht Hem, 
want Hij komt zeker, Hij zal niet wegblijven.

De maaltijd

We hebben samen gebeden. Vandaag tijdens de bidstond gaan we door vanuit deze verwachting te bidden.

De middagmaaltijd mocht ik letterlijk genieten bij Marioara en haar zoon Nicu. In de tuin stond een tafel opgesteld en op barbecue werd vlees geroosterd en brood getoast. Het was een voortreffelijk maaltijd. Deels met producten uit hun eigen tuin. Zij houden als zovele Roemenen op het platteland nog hun eigen dieren; schapen, varkens, geiten en kippen. Uiteindelijk eindigen ze allemaal op het bord. Daarnaast hebben Mariorara en Nicu een grote groentetuin waar net de groenten gepoot zijn. Alleen wat sla en peterselie stond al boven de grond. Veel werk met je handen in de aarde en nu wachten ze weer op regen zodat de gewassen kunnen groeien.

Wat met zo aanspreekt, en dat heb ik al wel eerder geschreven, dat de mensen doordat ze zo dicht bij de natuur leven ook meer besef van Gods aanwezigheid hebben. Zij vertrouwen op Hem voor een goede oogst, ze bidden voor regen en zegen. Heel anders dan onze maatschappij waar bijna voor iedereen het eten uit de supermarkt komt. Hoe het gemaakt wordt dat weten we niet en het geeft ons zeker geen besef meer van de zorg van God. We staan daar niet meer bij stil. Laten we toch dankbaar blijven voor de zegen van God, oom wij in onze zelfvoorzienende maatschappij hebben Gods zegen nodig. Soms kan een simpel bezoek je hier weer bij doen stilstaan. Hieronder een serie foto's van de tuin van Mariaora en Nicu. Ik heb er van genoten. 

 's Avonds een tijd van gebed gehad en weer eens door het oude kuuroord gelopen. Mijn been hield het redelijk goed vol. Dan is Bazna toch een erg mooie plaats.