zondag 20 april 2014

Van transporten en gesprekken...

De kamer wordt ingeladen.
Het is nu paaszondagavond en ik kan terugkijken op een druk weekend. Gisterochtend (zaterdag) heb ik eerst voor transportbedrijf gespeeld. Jonathan en Diana vroegen of ik het interieur van hun nieuwe slaapkamer op kon halen met de bus uit Tirgu Muresh. Dat kon ik wel, was meteen een mooie gelegenheid om Jonathan bij te praten over zijn bediening, hij gaat weer functioneren in de CLF. Het was goed om met elkaar over de dingen te spreken die ons bezighouden. Ik ben blij dat ik een verlangen zag in zijn hart om Gods werk in Bazna te zien uitbreiden. Op de terugweg hebben we nog even een deur voor de nieuwe slaapkamer gehaald bij de Baumaxx en een heerlijke kop koffie gedronken in de mall. Terug in Bazna heerlijk gegegeten met Ionut en Florina. Ook hier weer gesproken over de zaken die in de gemeente spelen. Er is veel te bespreken.
's Avonds weer naar de familie Boancas geweest, daar een hele tijd met Sammy gesproken over de gemeente en hoe ik bepaalde ontwikkelingen zie. Er is veel te bespreken. Ik was wel onder de indruk van Sammy, hij is erg gegroeid en heeft een heldere kijk op de ontwikkeling van de kerk en BHOP. Tijdens het gesprek bij Boancas kwam er weer een transport van Waisenhilfe uit Duitsland met hulpgoederen voor de familie Boancas omdat zij 6 pleegkinderen verzorgen. Het was goed om Wolfgang weer te ontmoeten. Twee jaar terug had ik hem voor het eerst ontmoet. Hij was nu met een groep van ongeveer 7 à 8 personen. Het was een gezellig samenzijn, de Duitsers, George en Luminita en alle kinderen van George die voor Pasen op  bezoek zijn. Ik geniet altijd van de hartelijkheid die er bij de Boancas familie is. We hebben zeker tot na half gepraat en daarna met elkaar gebeden. Zo stond deze dag in het teken van transport en gesprekken.
Wolfgang (l) en Karin (r) van het transport en Luminita
Ik denk dat ik binnenkort eens een apart item maak over alle dingen die ik de afgelopen jaren in de bus heb vervoerd.

Vanochtend Pasen gevierd met de kerk, het was een uitbundige dienst. Sammy leidde de zangdienst en Jonathan sprak. Het was goed.

Om één uur naar Reghin vertrokken op weg naar Fred en Jitske Renkema. Aanvankelijk zou ik daar ook Henk en Ineke ontmoeten, maar door hun autopech kon dat niet doorgaan. Zij zijn rechtstreeks naar Câmpina gereden.

Het weer was schitterend, mooie wolkenluchten en ik heb genoten van de reis. Roemenië is een land waar je niet op uitgekeken raakt.
Het was een plezierig weerzien met Fred en kennismaking met Jitske zijn vrouw. We hebben heerlijk in de tuin gezeten in de zon en elkaar bij gepraat over ons werk in Roemenië. Fred en Jitske werken voornamelijk  voor stichting Immanuël. Hun werk varieert van leiden van homegroepen, meidenprogramma's en verlenen van humanitaire hulp.

We hebben elkaar kunnen bemoedigen door vooral op de grote daden van God te blijven zien en ze te blijven vertellen. Zeker als je een langere tijd betrokken bent bij  werk in Roemenië kun je ontmoedigt raken doordat het soms lijkt alsof er niets gebeurt omdat alles zo langzaam gaat. Vooral in Roemenië heb je een lange adem nodig. Fred en Jitske zijn nu drie jaar in Roemenië.

Na de heerlijk maaltijd mochten we voor elkaar bidden. Het was voor mij  een heerlijk rustmoment. Wij zullen elkaar vast wel weer ontmoeten. Op de terugweg weer genoten van het mooie land, nu in de ondergaande zon.

Morgen weer naar Boancas, om verder te praten over dingen die spelen en eten bij zuster Marioara.

Een stukje van de achtertuin..

Fred en Jitske.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten