Het huis van Hiriza.

Goed nieuws uit Bazna. Ik kreeg vanmiddag het bericht dat het hout voor het nieuwe dak van het huis van de familie Hiriza er is en dat er maandag begonnen wordt met het vernieuwen van het dak. De familie Hiriza is erg blij en dankbaar. Hieronder de eerste foto's. Ik hoop de komende tijd meer beelden te tonen als ik deze uit Bazna krijg. Het weer voor volgende week is goed. laten we bidden dat het huis gereed komt voor de winter invalt.

Just be held....

Ben alweer drie dagen thuis volop in de hectiek van het leven. Wat is het dan mooi dat er prachtige liederen zijn die je er aan herinneren dat je gewoon bij God moet zijn en je door Hem moet laten omarmen. Geniet van dit nummer van Casting Crowns.

Naar huis...

Het is nu dinsdagmorgen net over half negen en over drie kwartier vertrek ik naar het vliegveld. gisteren ben ik naar THOP geweest waar we gelezen hebben in een boek van Corey Russell over gebed. (Prayer; Why our words to God matter). Wat ik er van gelezen heb raakte me en ik ga het boek aanschaffen. Voor hen die goed in Engels zijn geeft het volgende filmpje een goed indruk van de inhoud.

Na de THOP-tijd een tijd met Claudius gesproken over hoe het met ons gaat. Het was een lange tijd terug dat we elkaar gezien hadden en echt tijd hadden te praten. Het was goed.

Gistermiddag in het pension gebleven om te rusten en over veel dingen na te denken en te bidden. Ook kon ik me voor bereiden op de korte spreekbeurt bij de jeugd van de Agape-kerk 's avonds. Die dienst was fantastisch er was een fijne tijd van aanbidding waarin Gods hart echt te voelen was en dat sloot aan op het woord dat ik mocht brengen. Na afloop mocht ik nog met enkele jongeren praten en bidden.

Claudia mijn gastvrouw.

Dit is voorlopig weer het laatste item van deze reis. Heb net het pension betaald en met Claudia de eigenares gebeden. Ze is christen al gaf ze wel aan dat het met ups en downs gaat. Ik bid dat God haar zegent. De koffers zij gepakt en staan al in de auto. Over een klein half uur het laatste ritje door Timisoara naar het vliegveld en dan naar huis. Zoals altijd gemengde gevoelens; hier is het goed, maar ik wil ook wel weer graag bij mijn geliefden zijn.

Het was een goede tijd. Heb Gods werk zien groeien en ik blijf geloven en vertrouwen dat er iets bijzonders gaat gebeuren in dit bijzondere land. 

Roemeense bruiloft!

He t stralende bruidspaar

Zondagmiddag, hoogste tijd om weer wat te schrijven want ik heb wel weer genoeg beleefd.
Gisteren was de bruiloft van Gabi en Roxanne, de voornaamste reden waarom ik naar Timisoara ben gegaan. De dienst begon om drie uur en was anders dan wij gewend waren. Er waren veel muzikale en gesproken bijdrages van vrienden, Claudius deelde een korte Bijbelboodschap, waarna het bruidspaar elkaar de touwbeloften gaven. Daarna werd het huwelijk ingezegend.

De receptie stond zoals gewoon in Roemenië in het teken van eten. Maar liefst zes verschillende gangen en gerechten kwamen op tafel. Een hoeveelheid waar we in Nederland denk ik wel twee bruiloften mee kunnen voorzien. Ik had heel bewust 's middags niet gegeten en er zit gelukkig veel tijd tussen de verschillende gangen. Het geheel begon om vijf uur en net na elfen werd de bruidstaart aangesneden. Natuurlijk was er ook Sarmale met mamaliga. Een aantal gangen zijn hieronder te bewonderen.

Er was veel live-muziek en leuke bijdrages over het echtpaar. Het was een mooie avond, maar best wel vermoeiend. Om twaalf uur was ik bij mijn hotel, gelukkig heb ik een eigen sleutel en kan ik binnenkomen wanneer ik maar wil.

Vanochtend naar de kerk geweest, Agape. Claudius is daar sinds kort de Senior-pastor, hoofd voorganger. Het was een fijne kerkdienst, waarin Claudius sprak. Wat ik  bijzonder vond was dat de kerk elke maandag in het teken heeft staan van elkaar bemoedigen. De gemeenteleden worden gestimuleerd om elkaar op maandag te bemoedigen om de liefde voor elkaar te laten blijken.

Na afloop ben ik met David, Kirsten, Patrick (uit Amerika) met Ionut, Claudius en Naomi en enkele andere van THOP (Timisoara House of Prayer) naar Iulius Mall geweest om iets te eten. Het is daar echt waanzinnig groot. De derde etage bestaat alleen uit Fastfood restaurants variërend van KFC, Subway, Thaise restaurants tot en met plaatsen waar traditioneel Roemeens eten wordt verkocht. In het midden zijn er allemaal plaatsen waar je met elkaar kunt zitten. We aten dus van verschillende restaurants.

Vanmiddag heb ik middag in het en om het pension doorgebracht. Even bijgeslapen en daarna eindje gewandeld om de omgeving te zien. Het pension ligt vlak bij een riviertje, waar veel gevist wordt. Het is een rustige omgeving zeker met het mooie weer van vanmiddag.

Morgen op bezoek bij THOP en bijpraten met Claudius. De laatste dag alweer. Verlang er wel weer naar om naar huis te gaan.

Timisoara

Het pension Vladut

Ben nu in Timisoara in Pension Vladut. Morgen is de bruiloft van Gabi.
Ben vandaag met Gietze, Danielle, Naomi en Emma Mereu naar Timisoara gereden. Ongeveer de trip van 6 uur rijden. Heb hen afgezet bij hun verblijfplaats en toen naar het hotel gereden. Wat is het fijn dat er GPS is ook al helpt dien niet tegen automobilisten die midden op een kruispunt blijven staan en het hele verkeer ophouden. Het is een belevenis rijden in de grote steden in Roemenië. Bij het hotel aangekomen was alles gesloten, maar gelukkig kwam er iemand nadat ik aangebeld had. Zij was wel verrast dat ik een Hollander was, terwijl Gabi als Roemeen had gereserveerd. Zij belde meteen Gabi en alles werd duidelijk.

De maaltijd.

Ze was erg behulpzaam en was zelfs bereid nog een maaltijd voor me te maken. De kamer is erg goed, het sanitair schoon.

Het internet zou beter kunnen maar het lukt. Als ik dit schrijf is er de film de Storm op de Roemeense tv. In het Nederlands met Roemeense ondertiteling. Goed voor mijn Roemeense kennis.

Ik ben verbaasd dat ik me toch als redelijk in het Roemeens kan redden, want de eigenaar van het hotel spreekt geen Engels.

Ondertussen zijn er ook andere gasten gekomen. Ik ga vroeg slapen, want de reis was wel vermoeiend. Het heeft onderweg veel geregend. Ook in Bazna gelukkig daar was het hard nodig. Nu maar hopen dat het morgen mooi weer is voor de bruiloft. Om drie uur begint het feest. Lekker uitslapen dus.

Verjaardagen in Bazna.

De jarige Getza.

Vandaag mijn laatste volle dag in Bazna. Morgen vertrek ik met Gietze en Danielle en Naomi en Emma naar Timisoara. Een reis van een 6-tal uren. Gezellig in een volgepakte auto. Vandaag een dag vol verjaardagen. Getza Samartinean, Claudius moeder is zestig jaar geworden en vader Todder Mereu zeventig. Twee kroonjaren. Al zou je ze allebei jonger schatten. Na vanmorgen de financiën rondgemaakt te hebben. Het geld voor de verbouw van het huis van Hiriza is er nu volledig en overgedragen aan de broeders van de kerk. Hopelijk wordt er snel begonnen en is het klaar voor de winter inzet.

De lunch hebben we, Ionut, Florina en de kinderen, David en Kirsten bij Getza genuttigd. Voor haar is het haar lust en haar leven om voor anderen te kunnen koken. Ze was er al om zes uur mee begonnen. Erg lekker en erg veel eten. Maar dat is de Roemeense gastvrijheid. De rest van de dag hoef je echt geen eten meer.

De mannen

Om zes uur was er een mannenavond en tegelijkertijd een vrouwenavond in de kerk. Ik mocht spreken over onze identiteit vinden. Het was gezellig en ontspannen. Na het woord en de tijd van gebed hebben nog een mime-spel gedaan, vergelijkbaar met het moord-spel. Roemeense mannen kennen in het acteren minder schaamte dan wij, het was dan ook hilarisch van tijd tot tijd.

Broeder Valer vertelde me tijdens de mannenavond stralend dat hij vandaag vier naar de bijbel heeft geluisterd. Prachtig.

Na de bijeenkomsten heb ik Getza en Bebe, haar man, terug naar Medias gebracht om daarna nog een kort bezoek te brengen aan de andere jarige, vader Mereu. Er was een mooie taart van biscuit en pudding voor hem gemaakt. We mochten voor hem bidden. Ik geniet van de toewijding van deze mensen.

Nu zo slapen en morgen pakken en om 10.15 vertrekken voor een lange reis.

En nog meer bezoekjes.

Volop zonneschijn

Het is nu woensdagavond. Ben net terug van een dag vol bezoeken die ongeveer 10 uur geleden begon. Maar eerst nog even over gisteren. Gisteren, dinsdag, begon de dag heerlijk relaxed. In de ochtend heerlijk in de zon gezeten, gelezen, stille tijd gehouden en muziek geluisterd. Het was even echt vakantie. Het weer is nog steeds schitterend, rond de 25 graden en volop zon.
Om één uur heb ik mijn eerste bezoek afgelegd bij Samy en Alina. Zij zijn na driekwart jaar werken in Arad weer terug in Bazna. Samy is samen met drie anderen oudste in de kerk. Hij leidt regelmatig de zangdiensten en heeft daar een speciale zalving voor. Natuurlijk hebben we gesproken over de kerk, hoe het meer dan tien jaar geleden begon. De beloftes die God via verschillende personen heeft gegeven over Bazna. De moeites die er zijn geweest en de vrijheid die er op dit moment weer in de kerk is. De diensten van de afgelopen week doen me heel sterk denken aan de eerste jaren. Er is een groot verlangen dat God de beloftes gaat vervullen, Ik moet steeds denken aan het woord van God in Habakuk 2 : 3

Voorzeker, het visioen wacht nog op de vastgestelde tijd, 

aan het einde zal Hij het werkelijkheid maken. Hij liegt niet. 

Als Hij uitblijft, verwacht Hem, 

want Hij komt zeker, Hij zal niet wegblijven.

Broeder Valer en de speler

We hebben samen gebeden en het was weer een bijzondere tijd.

Om half vier ben ik met Marius naar broeder Valer geweest om hem de CD-speler te geven en de CD's met de audio-bijbel (nieuwe testament). Hij was er erg blij mee. Nu kan hij in de winter luisteren naar muziek, de bijbel en preken.

Hierna meteen doorgegaan voor een bezoek aan de de familie Raducan, De familie van Matica en Leontine, speciaal om de moeder van Leontine te bezoeken. Zij is onlangs gedoopt en komt nu in de kerk. Haar kleinkinderen Sandra en Dennis waren er ook.

Bij de familie Raducan

's Avonds was er weer een kerkdienst met bidstond en Bijbelstudie. Ik vond het een hele fijne tijd, met name de zangdienst.

Vandaag gingen de bezoekjes gewoon door. Ik probeer altijd zoveel mogelijk mensen van de kerk te bezoeken, voor het contact maar ook om met ze te bidden en te  bemoedigen. Het wordt elke keer enorm op prijs gesteld.

Als eerste bij Nicu en Dana geweest en Marius. Het was er lekker warm, de kachel was al opgestookt, maar ook het contact  was warm. Natuurlijk hebben we weer gebeden en samen bijbel gelezen.

Nellu en Hilda

Ik merk wel dat er meer verwachting bij de mensen is. Het gemeenteweekend in Sovata van vorige week heeft bij bijna iedereen iets losgemaakt.

Het tweede bezoek vandaag was bij Nellu en Hilda, heerlijk in de tuin gezeten. 

Daarna naar Ionatan en Diana geweest om daar te eten. Heerlijke broodjes hamburger met eigen gebakken brood. Ionatan is ook één van de oudsten van de kerk. Hij heeft een duidelijke visie voor de kerk en verzorgt de meeste predikingen in de kerk. Zijn hart is voor Bazna. Ook met hem veel teruggekeken naar het begin. 

Roemeense hamburgers

Er is bij hem en Diana een groot verlangen naar het bereiken van Bazna met Gods liefde. 

Hij gaat naast het werk in Bazna ook voor in een kleine zigeuner kerk in Blajel. Vanmiddag was er weer dienst en ik mocht een kort woord delen. Het zijn zulke mooie mensen, maar vaak zo arm en verguisd door de samenleving.  De groep was niet groot omdat verscheidene moesten werken op het land. Ik mocht spreken over Psalm 8. God die het oneindige Universum heeft geschapen ziet naar ons mensen om. 

Als laatste vandaag nog een bezoek aan zuster Teuta en haar familie gebracht. 

De bezoekers van de kerk in Blajel;
rechts Ionatan

Vooral voor Cosmin gebeden, haar kleinzoon die al weer acht jaar is geworden.  Hij is groot geworden maar hij loopt moeilijk als gevolg van het te vroeg geboren zijn. Op zich is het een wonder dat hij gezien de medische zorg in Roemenië het heeft gered als prematuur.

Het was een lange dag, veel bezoeken gebracht de afgelopen dagen, maar het geeft wel voldoening. Morgen een aantal verjaardagen en de mannenavond en dan klaar maken voor de reis naar Timisoara vrijdag.

Maandag....bezoekdag!

Op bezoek bij Viorica en Florin.

Gisteren een dag van diverse bezoeken. Met name de oudere leden van de kerk bezocht. Om te beginnen met zuster Viorica. Ze heeft een bewogen leven en de laatste tijd is er best veel gebeurd. Ze leefde samen met twee zonen. De oudste die al jaren alcoholist was en haar van tijd tot tijd slecht behandelde. De andere zoon bleef bij haar met zijn twee zonen, zijn vrouw was bij hem weg gegaan na een aantal jaren in de gevangenis te hebben gezeten. Hij en zijn zonen gingen altijd mee naar de kerk. De oudste zoon is onlangs tot bekering gekomen en radicaal veranderd, hij is bevrijd van de alcohol nadat hij gedoopt is in water en in de Heilige Geest. Helaas is de andere zoon er nu met een vrouw vandoor gegaan naar Schotland waar zij werkt in de seksindustrie. De twee jongens heeft hij aan de zorg van oma overgelaten. Ondanks deze tegenslag blijft ze God vertrouwen. Maar ze vindt het wel zwaar om de twee jongens op te voeden. We mochten samen bidden. Ze krijgt praktisch hulp van Florin. Hij is onlangs ook spontaan tot geloof gekomen en komt weer naar de kerk. In de eerste jaren van onze komst naar Bazna bezocht hij de kerk, maar hij is een groot aantal jaren weggeweest.

Broeder Valer

Het tweede bezoek was het haast traditionele bezoek aan broeder Valer. Het oudste lid van de kerk. in november wordt hij 85 jaar. Helaas doen zijn knieën het minder goed, maar hij is nog steeds een zeer krachtige man, die wat hij zelf kan doen ook doet. Zo werkt hij nog regelmatig in de groentetuin. na het overlijden van zijn tweede vrouw, drie jaar geleden, is zijn zoon Gusti met zijn vrouw bij hem ingetrokken en zij zorgen nu voor hem. Broeder Valer waardeert het altijd enorm als je hem bezoekt en als we samen bidden dan bidt hij altijd voor mijn gezin en onze kerk. Helaas kan hij niet lezen of schrijven. Als jonge jongen moest hij werken voor het gezin en is hij niet naar school geweest. Daarom heb ik een CD-speler gekocht en ben op het internet op zoek geweest naar een audio-bijbel. Het nieuwe-testament heb ik gevonden en deze heb ik verschillende CD's gezet en die ga ik hem geven zodat hij Gods woord ook elke dag kan horen.

In de tuin bij Nicu en Mariora (foto van april)

's Middags met Marius, mijn trouwe vertaler, naar Maiora en haar zoon Nicu geweest. Het is ongeveer een jaar geleden dat haar man overleed. Ik was bij haar op de avond dat ze het bericht kreeg dat hij was gestorven (zie oktober 2013). Ze is krachtig en vol geloof. We hebben heerlijk pannenkoeken met eigengemaakte rozenbotteljam gegeten. We hebben veel over de bijbel gepraat en we hebben zeker een half uur samen voor elkaar gebeden. Zuster Marioara stelde voor oom ook voor Mannes te bidden en   het was een krachtig gebed. Ik heb genoten van dit samenzijn en ik moest onwillkeurig denken dat Paulus dit waarschijnlijk bedoelde met de tekst uit 1 Corinthe 14: 26:  "Elke keer als jullie samenkomen heeft een ieder iets." Dit was kerk-zijn. Ook doordeweeks met christenen bidden en bijbel lezen.

Tenslotte naar Medias geweest om een CD-speler te kopen voor broeder Valer en dat is gelukt. Ik hoop hem vandaag te kunnen brengen. Vandaag nog een paar bezoeken op het programma.

Het is en blijft (mooi) Roemenië..

Hier gewoon wat foto's van het mooi en bijzondere land Roemenië. De schoonheid van het land blijft me elke keer verbazen. Hieronder de heuvels rond Igishe met een kudde schapen.

Ben je onderweg naar Sighisoara steekt er een kudde schapen over. Kun je je in Nederland niet voorstellen. Dat er bij Raalte ineens een kudde schapen de N35 oversteekt.

Niet even later rijdt er in eens een paard en wagen de weg op zonder bestuurder. Doet me denken aan een karretje op de zandweg reed, 

Ook heel normaal koeien die aan het eind van de dag na een lange  dag grazen gewoon zelf naar huis lopen. 'k Wed dat ie zelf zijn weg wel vind...

Het is een mooi land, zowel in het natuurlijke als het geestelijke. Vooral nu in de herfst met het schitterende nazomerweer en de kleurende natuur mag ik er graag wezen en heb ik maar één gebed in mijn hart dat het land mag opbloeien en dat het Jezus mag leren kennen.

Volmaakte liefde!

Mag vanmorgen preken in Bazna over 1 Johannes 4 : 17-19. Gods liefde voor ons.

 

17 Hierin is de liefde bij ons volmaakt geworden, dat wij vrijmoedigheid mogen hebben op de dag van het oordeel. Want zoals Hij is, zijn ook wij in deze wereld.
18  Er is in de liefde geen vrees, maar de volmaakte liefde drijft de vrees uit. De vrees houdt immers straf in, en wie vreest, is niet volmaakt in de liefde.
19  Wij hebben Hem lief, omdat Hij ons eerst liefhad.

Allemaal een gezegende zondag toegewenst!!

Bijzondere mensen

Samy, Ruth en Nathan

Het is nu zaterdagmorgen en ik heb een beetje tijd om mijn blog bij te werken. Donderdag heb ik een aantal bezoeken afgelegd. Zo mocht ik eten bij de familie Mereu. Altijd een hartelijk welkom, Benny één van hun zonen is over uit Engeland. Ik had hem ongeveer zeven jaar geleden voor het laatst gezien dus we hadden veel om bij te praten. Na de maaltijfd ben ik op bezoek gegaan bij Samy en Ruth, een jong echtpaar die, met hun zoontje, voor een week wonen in het huis van Gaby en Simona. Ze zijn een zendingsechtpaar en staan op het punt naar klein achteraf plaatsje te gaan tussen Agnitha en Sibiu. Ze gaven aan op zoek te zijn naar Gods wil omdat er nog wat twijfels waren over de keuze. We mochten samen lang praten over het verstaan van Gods stem. Na afloop hebben we samen mogen bidden. Ze hebben ondertussen de stap gezet. Ik ben van plan om hun op te zoeken om hun te ondersteunen in de bediening die ze gaan op pakken. Dus waarschijnlijk in mijn mei-reis heb ik een nieuwe plaats om te bezoeken. Ik ervaar dit als een bevestiging van wat God sprak tijdens de laatste bidstond dat ik nieuwe wegen moest opgaan. Ik geloof dat dit één van de wegen is. De mannenavond ging niet door en is een week uitgesteld omdat te veel mannen werk hadden liggen en dus niet konden komen. Gelukkig had ik zo veel tijd voor het gesprek met Samy en Ruth.

Bezoek uit Blajel

Gisteren (vrijdag) naar Jacodu geweest om het project daar te bekijken samen met Hans en Wilma, de eigenaars van de camping in Blajel. Het was een goede tijd. Ron en Jo hebben hun alle aspecten van het project laten zien en er zijn contacten gelegd voor mogelijk samenwerking in de zomer van 2015.

Er wordt op dit moment door een groep gewerkt aan één van de huizen die Ron en Jo hebben kunnen kopen. Dit huis is bedoeld voor de oudere tieners die in het project zitten. Als zij straks op zichzelf gaan wonen dan kan dat in dit huis. Johny, de zoon van Tarzan is vermoedelijk één van de eerste die hier voor in aanmerking zal komen. Hij is nu al in dienst van de stichting LoveLight Romania. Hij is echt veranderd sinds ik hem voor het eerst ontmoette in 2010. Hij is vol zelfvertrouwen en een harde werker. Voor hem is het project zeker een succes.

Tarzan aan het werk
met een nieuwe vloer.

Ik heb 's middags ook nog een klein steentje mogen bijdrage in de bouw. hierna ben ik teruggegaan naar Bazna en heb Steven, één van de Engelsen, meegenomen naar Bazna om contact te maken met de jongenlui daar.

Ik mocht 's avonds spreken bij de tieners. Er waren zo'n 15 tieners en jongeren. Ik mocht  spreken over dat we wortels mogen hebben in de Liefde van God, naar aanleiding van Efeze 3:17.

We mogen dan als levenssap de liefde van God opdrinken en ons elke dag realiseren dat God ons liefheeft. Dit doet ons groeien en geeft ons stevigheid in ons leven.

Een aantal kinderen van project
komen uit school

Na de tienerclub was er een maaltijd met kampvuur bij Gietze en Daniëlle Mereu.

Samen Steven en de jeugs van de BHOP en de vrienden uit Amerika hebben we genoten van in het vuur gepofte aardappels en een mix van groente en vlees. Een bijzondere ervaring in de vrije natuur die alleen in Roemenië mogelijk is. Ik heb genoten van de fellowship die er was.

Om tien uur heb ik Steven naar Medias gebracht en afgezet  bij zijn hotel. Daar zaten de andere Engelsen nog aan de maaltijd. Ik heb nog wat met hen gedronken en nagepraat over de tijd in Jacodu en Albesti. Ik vind het zo bijzonder dat het altijd meteen voelt alsof je elkaar al jaren kent. Al met al waren de afgelopen dagen een goede tijd, Heb bijzondere mensen ontmoet en ik ben er zeker van dat de contacten zullen blijven.

De tieners

Een echt Roemeens kampvuur

De Engelsen, Helemaal links zit Steven

Veel te melden... (2)

In mijn vorige item liet ik beelden zien van Albesti en de kinderen die daar in absolute armoede leven. Het weer was gisteren goed dus het zag er best redelijk uit. Hieronder een filmpje die Richard James Feaver, de fotograaf/filmer van LoveLight Romania, heeft gemaakt op een dag dat het niet zo mooi was. Een kijkje in sommige van de huizen waarin de kinderen van Albesti moeten leven. Schokkend dat dit kan in een land van Europese Unie. Als je dan de blijde gezichten van de kinderen ziet die nog kunnen lachen en spelen dan breekt je hart wel een beetje. Op de gezichten van de tieners en ouderen zie je de wanhoop om te overleven. Je voelt je soms zo machteloos.

Veel te melden...

Woensdagavond en moe van een lange dag in Albesti en Jacodu. Maar eerst gisteravond. Zoals gewoonlijk op dinsdagavond is er een kerkdienst gepland. Normaal is het een bidstond in combinatie met Bijbelstudie. Het was erg goed bezocht beter dan anders. We begonnen met een erg fijne zangdienst van Sammie. Daarna gaf  Maria Hiriza een getuigenis dat ze tijdens het gemeenteweekend een bijzondere aanraking van God gehad. Ze is gedoopt in de Geest en ervaart een blijdschap die ze niet eerder heeft ervaren.

Na een heerlijk intense tijd van aanbidding begon er iets bijzonders. Men ging voor elkaar bidden, onder andere ouders voor de kinderen. Sommigen vielen elkaar huilend in de armen. Onder tranen werd God gezocht en werd er een nieuwe toewijding gemaakt door velen. Veel kinderen en tieners waren tot tranen toe bewogen. Het programma werd aan de kant gezet en Gods Geest krijg vrijuit de ruimte om te werken. Ook de oudsten waren diep bewogen. Er is een enorm verlangen naar vrijheid en het werk van de Heilige Geest.

Het was alsof er vuil uit de bronnen werd gespoeld, Het levend water borrelde op en veel pijn en verdriet werd weggespoeld. Men kon met vreugde uit de bronnen van het heil putten. Het was een hele speciale ervaring. Ik verlang ernaar dat dit meer.

Vandaag was ook een bijzondere dag. Naar Albesti om voedselpakketten uit te delen aan 160 kinderen van zigeunergezinnen die daar wonen in de meest vreselijke omstandigheden. De pakketten werden gemaakt op de parkeerplaats van Kaufland in Sighisoara. We waren een bezienswaardigheid, veel mensen kwamen vragen wat er aan dehand was en of het ook voor hen was. Totaal volgepakt gingen we met drie auto's en een taxi naar Albesti, een plaatsje tegen Sighsoara aan. Robert de zoon van Jo had zaterdag van alle ca. 50 gezinnen de kinderen geteld via de geboortecertificaten en dat waren er 160. Elk kind kreeg een pakket. Per gezin werd het materiaal uitgedeeld, waarbij de certificaten moesten laten zien, zodat er geen gezinnen waren die teveel zouden krijgen. We deden het met een groep Engelsen die ook over zijn om te helpen met het Jacoduproject. Albesti is de volgende stap in de visie van Ron en Jo. Hier volgt een korte fotoimpressie van het uitdelen. Later zal ik nog een film delen die Richard heeft gemaakt over de leefomstandigheden. De rest van de dag hebben we in Jacodu doorgebracht. Over Jacodu zal ik later meer vertellen.

Aan de slag.

De maten van het huis worden bepaald.

Het is nu dinsdagochtend. Gistermiddag met Sammie en Ionatan naar het huis geweest waar een en ander opgeknapt moet worden. Sammie heeft de staat van het huis bekeken en een schatting gemaakt van wat de kosten zullen zijn om in ieder geval het dak te vervangen. Als het past binnen het budget dat er is, dan kan er snel begonnen worden met de reparatie en daar lijkt het wel op.
Gisteravond met de leiders van de kerk gesproken en afgesproken wat het programma voor mij zal zijn. Op de donderdag zal er een mannenavond zijn waarop ik mag spreken. Vrijdag probeer ik bij de jeugd te zijn.

Er moet nog wel een en ander
gedaan worden

Verder is er de bijdrage op zondag en zal ik de ouderen in de kerk thuis bezoeken om ze te bemoedigen.

Verder ga ik woensdag zoals het er nu naar uitziet naar Albest een plaats waar een zigeunergemeenschap is die in slechte omstandigheden leven. Ron en Jo van LoveLight Romania willen ook in deze plaats aan de slag. Vrijdag hoop ik Jacodu te bezoeken om te zien hoe het daar gaat.

Zwarte rijst met sla en kip.

Gisteravond ook nog een bijzondere ervaring gehad. Ik heb voor het eerst zwarte rijst gegeten. Nooit geweten dat dat bestond, maar het schijnt een erg gezonde rijstsoort te zijn. In Nederland volgens mij alleen in speciale winkels te koop, maar hier gewoon bij Kaufland. Het smaakte overigens erg lekker.

Nieuwe contacten

Op weg naar Igish

Het is nu maandagmorgen en het is tijd om kort een update te geven van wat er gebeurd is de laatste dagen. Gisteren was er geen kerk omdat  de meeste volwassenen mee waren met het gemeenteweekend. Voor mij een goede gelegenheid uit te slapen en op bezoek te gaan bij Ron en Jo in Igise. We hebben een heerlijke tijd gehad tijdens de lunch waarin ze vrijuit verteld hebben over goede en moelijke dingen in hun werk in The Sanctuary en Jacodu. Het gaat goed met het project in Jacodu. Een groep Engelsen komt deze week werken aan het opknappen van het huis dat gekocht is om te dienen als huisvesting voor de ouderen tieners, als ze op zichzelf gaan wonen. Johny de oudste zoon van Tarzan zal eerste hiervoor in aanmerking komen. Hij werkt nu voor de stichting Love Light Romania in het landbouwproject en helpt bij de verbouw van de verschillende gebouwen. Ron en Jo hebben enorme visie. Zo hopen ze op (korte) termijn nog een gebouw aan te kopen om een "Learning Centre" te starten. Waar kinderen na school bij les kunnen krijgen, waar de jongste kinderen naar een creche kunnen en waar de oudere tienermeisjes eventueel aan het werk kunnen als klassehulp. Het is en blijft verbazingwekkend te zien dat er zoveel bereikt is in zo'n korte tijd. God heeft duidelijk het werk gezegend en de werken voorbereid waar Ron en Jo in mogen wandelen. Maar is ook tegenstand, zij werken als het ware in de frontlinie en de tegenstander van God zal zoveel mogelijk tegenwerken. Laten we voor hen blijven bidden. Ze gaven aan dat ze erg blij zijn met de aandacht en de support die ze krijgen vanuit Beth-Shalom.

Camping Doua Lumii.

Op de terugweg naar Bazna even bij Hans en Wilma aangegaan op de camping in Blajel. We hebben daar verscheidene keren met de Hollanders verbleven en het contact is nog steeds hartelijk. Tijdens de koffie kwamen er nog meer gasten. De familie Runneboom uit Medias (en Burculo). We kwamen aan de praat en het bleek dat de vrouw hetzelfde boek als ik aan het lezen is: Wake Up. Ze is christen en gaat naar de Baptistengemeente in Medias. Dit was een bijzondere ontmoeting en wellicht ga ik ze een keer opzoeken, ze hebben me uitgenodig langs te komen.

Vanochtend eerst een tijd meegedraaid met de BHOP en daarna korte bezoekjes gepleegd bij Gerghe en Luminita en bij Ionatan om te horen wat voor plannen er zijn voor deze week. Daarover later meer.

De internationale tafel.

Terug in de Casa waren ondertussen Sammie en Ruth met hun zoontje Nathan aangekomen. Zij zijn vrienden van Ionut en Florina en ze zijn een paar dagen op bezoek in Bazna. Zij zijn betrokken geweest bij zendingswerk in o.a. India en Turkije. We hebben met ons allen lekkere Spaghetti gegeten en ondertussen bijgepraat over ons werk. Het blijft bijzonder dat we met zoveel mensen aan tafel zaten uit verschillende landen. God heeft een plan met het dorp Bazna en dat laat Hij voor mij op deze manier weer zien. Vanmiddag gaan we zien wat er gedaan moet worden aan het huis van de familie Hiriza. Het moet nodig opgeknapt worden, als het kan nog voor de winter. Ik ga met Sammie Boancas en Ionatan.

Veilig aangekomen.

Tirga Mures Airport

Vanmorgen om 4.00 uur opgestaan en om 4.45 uur met Theo naar Dortmund vertrokken. Daar vertrok mijn vlucht om 7.40 uur. De reis verliep zeer voorspoedig.

Op het vliegveld in Tirgu Mures was een zeer vriendelijke en behulpzame medewerkster van Autonom, de verhuurmaatschappij waar ik een auto heb gehuurd. In plaats van een Fiat Panda die ik aangevraagd had kreeg ik een Volkswagen Polo. Vind ik niet erg, alleen maar groter en comfortabeler. Ben van het vliegveld direct doorgereden naar Medias, waar ik voor sluitingstijd (winkels gaan op zaterdag om één uur dicht) nog geld heb kunnen wisselen en beltegoed voor mijn Roemeense telefoon heb kunnen kopen. Om half twee ben ik in Bazna aangekomen waar David Rickman en zijn vrouw Kirsten en een vriend Patrick inmiddels uit de VS waren aangekomen. Ook Ionut en Florina waren er natuurlijk.
Het was goed hen allen (weer) te ontmoeten. Na de maaltijd heb ik twee uur geslapen, ik was toch blijkbaar wel moe. Morgen is er geen kerkdienst omdat de gezinnen een weekend in Sovata verblijven voor een gemeenteweekend. Maandag hoop ik iedereen weer te ontmoeten. Morgen maar genieten van een dag rust.

David en Kirsten

De komende weken staan in ieder geval een aantal mannenavonden gepland. Ik wil Jacodu bezoeken en Jo en Ron om te zien hoe dat project groeit en welke nieuwe plannen er zijn. Hierover volgt later meer.

Vlucht W6 3712

De tijd vliegt. En ik morgen hopelijk ook. Opnieuw naar Roemenië. Voor een bezoek van twee en een halve week aan Bazna, Jacodu, Timishoara en de andere plaatsen waar ik naar toe ga. Het lijkt maar een paar dagen geleden dat we er met de jeugd waren, maar is toch al weer twee maanden terug.
Om 7.40 uur vertrekt vlucht W6 3712 van Dortmund naar Tîrga Muresh. Op 21 oktober hoop ik weer terug te zijn. Natuurlijk zal ik op deze blog weer verslag doen van mijn activiteiten.