De kracht van Liefde.

De huiswerkklas.

Het is nu woensdagavond. Ik ben net terug van een dag Jacodu, maar daarover straks meer. Gisteren een rustige dag gehad overdag. Wat gewassen, mijn blog bijgehouden en nog wat meer kleine klusjes. 's Middags wezen kijken bij de naschoolse huiswerkhulp. De kerk hebben sinds een aantal weken een aantal keer per week een huiswerkklas. Een aantal kinderen worden met het busje van de kerk opgehaald om in de kamers boven de kerk. Diverse leden van de kerk helpen de kinderen per toerbeurt. De kinderen gaan niet naar de kerk, maar hierdoor zijn de ouders wel geïnteresseerd geraakt in de kerk.

Om zes was er weer een kerkdienst gepland, een bidstond- en bijbelstudietijd. Het was een heel bijzondere avond. Het begin was wat somber, er missen duidelijk een boel jongeren. Veel zijn weg uit Bazna om te werken. Tijden de aanbidding gaf Sammie om tijd te nemen en voor elkaar te bidden. Ik ervoer dat gemeenteleden uit mochten stappen in het bidden voor elkaar en het ervaren van Gods liefde voor de persoon waarvoor men bad. Overal vielen mensen elkaar in de armen en bemoedigden ze elkaar. Aan bijbelstudie zijn we niet meer toegekomen, maar na afloop was de sfeer compleet anders. De kracht van de Heilige Geest was voelbaar aanwezig.

Ana en haar spulletjes

Na afloop van de bijeenkomst ben ik naar het huis van Ana gegaan. Voor haar had ik de kofferbak nog vol met babyspullen. Ze verwacht over een maand haar eerste kindje. Helaas heeft de vader van het kind de relatie verbroken. Ana staat er alleen voor. Haar moeder is net geopereerd aan een nier en moet verzorgd worden. Verder is alleen een oudere zus nog thuis. Geen makkelijke situatie. Toen mijn dochter Ruth van de zwangerschap hoorde heeft is ze meteen op zoek gegaan naar spulletjes die ze kan gebruiken en dank zij diverse weggeefhoeken en haal maar af site is er een redelijke baby-uitzet bij elkaar gekomen en ik mocht het gisteren geven. Ze was er blij mee.

Vandaag dus als gezegd naar Jacodu geweest. Het weer was prachtig en dan is het absoluut geen straf

om in the middle of nowhere te zitten. Het is dan zo'n rustige plek. Toen ik aankwam was alleen Jo er, Ron was de mensen van The Living Well gemeente aan het ophalen. We hadden tijd om bij te praten. Over de afgelopen maanden en omstandigheden in de kerk en  over moeilijkheden die Jo en Ron ervaren met leden van het bestuur van de Engels stichting. Ook zij zijn door een moeilijke tijd gegaan en dat heeft zijn weerslag gehad op Ron's gezondheid. We mochten elkaar bemoedigen. Toen de Engelse arriveerden hebben we de voortgang van de projecten bekeken. Er is hard gewerkt aan
"The Owl House"; het huis waar in de toekomst tieners uit het project kunnen gaan wonen.
Dit huis staat tegenover het activiteitencentrum. Verder wordt volgende week het huis naast het activiteitencentrum gekocht om de onderwijzeres een kamer te geven waar ze kan werken in de naschoolse bijles. Ik mocht haar ontmoeten terwijl zij drie meisjes uit het project les gaf.
Dit wordt het "Learningcentre", een plaats voor bijles, maar ook een vorm van peuterspeelzaal om de jongsten voor te bereiden op school en mogelijk een plaats waar de volwassenen in de toekomst misschien kunnen leren lezen en schrijven. Er is ook nog de optie voor de aanschaf van een vierde huis.

The Owl House binnen

The Owl House van buiten

De bijles

Het nieuwe Learningcentre.

Jo vertelde dat Romana, een van de dochters van Tarzan, vorige week door de juf uitgekozen was om voor de schoolinspectie een stuk hardop te lezen om te zien wat het niveau was. Alle Hongaarse kinderen waren verbaasd hoe goed ze het deed. De ouders, Tarzan en Wilma, zijn bijzonder trots. Dit zijn de kinderen die vier en half jaar geleden nog als wilden rondrenden en haast niet te hanteren waren. Voor mij is dit zo'n inspirerend voorbeeld wat liefde en aandacht kunnen doen. Jo en Ron en Robert zijn hierin een bijzonder voorbeeld. 

Achter in de tuin van The Owl House, ligt Goodies Garden. Hier hebben we een tijd van gebed gehad, de mensen van Living Well, Jo en Ron en ik. We hebben gebeden voor de situatie van de stichting en voor Jo en Ron persoonlijk. Het was een prachtig moment in de vrije natuur met alleen het geluid van vogels en zoemende insecten, om God samen te zoeken. We, Ron, Marcus, Neil en ik hebben nog een poosje nagepraat geconcludeerd dat dit een bijzondere manier van kerk zijn was.

Margaret had doeken genaaid voor indianententen, deze stonden op de plek waar we hadden gebeden, de namen van de kinderen waren er op genaaid. De kinderen hebben zo een fantastisch speelplek. Leuk is te melden dat het gemaakt is met materiaal dat ik in het verleden mee mocht nemen. Marijse en Bart, bedankt voor alle lappen en rollen stof die jullie hebben geschonken. Ze worden goed gebruikt.

Om half drie moesten we afscheid nemen van de vrienden van The Living Well Church uit Dover omdat zij naar het vliegveld moesten. Jo en ik we hebben nog wat nagepraat over wat de kracht van Liefde doet in de levens van mensen. Zij hebben het verlangen om het project van Jacodu uit te breiden naar Albesti, Daar moeten dan wel nieuwe middelen en misschien wel een nieuwe stichting voor komen. Laten we bidden dat God de dromen van Jo en Ron werkelijkheid maakt en mensen op hun pad brengt die dit nieuwe project kunnen helpen dragen.

De indianententen

Bidden in Goodies garden