Het is dinsdag en ik ben hier nu drie dagen, maar het voelt als of ik er al een week ben. Gisteren ben ik de dag begonnen met het kijken van de documentaire "Finger of God". In deze documentaire worden wonderen van genezing over de hele wereld in beeld gebracht. Het eindigt met beelden van een jonge man die bidt voor een zwerver. In de beelden zie je hem aankomen strompelen in zichzelf gekeerd, na het gebed kan hij rennen en zie je hem stralen. Hij vergeet bij het weglopen zelfs dat hij geld voor eten zou krijgen waar hij in het begin om had gevraagd.
Ik werd enorm geraakt door de beelden en de impact ervan. God strekt Zich uit naar een persoon die misschien door niemand gekend is. God geneest hem en laat hem zien dat hij voor Hem een zoon is. Dit is zo diep ook het verlangen in mijn werk/bediening in Roemenië. Ik wil dat Hij door mij heen zijn vinger kan leggen de op levens van mensen zodat ze ervaren dat er een God is die hen persoonlijk kent en van hen houdt.
We konden voor dit verlangen bidden op de bidstond die gisterochtend in de kerk gehouden werd door een aantal volwassenen. We mochten voor elkaar bidden en elkaar zegenen in de opdracht die we hebben de wereld Gods Liefde bekend te maken door het evangelie van Jezus te vertellen.
De rest van de dag stond in het teken van voedselpakketten voor de zigeunergemeenschap in Albesti, een plaatsje net buiten Sigishoara. Ik had afgesproken dat ik Robert zou ontmoeten bij Kaufland. Daar zouden ze de boodschappen ophalen voor de 175 voedselpakketten die we die dag zouden gaan afleveren. Het was weer ouderwets Roemeens, alle middelen moesten met de hand geteld worden. Vijf medewerkers van Kaufland bemoeiden zich ermee en het heeft het bijna twee uur geduurd om de spullen te kopen. op de parkeerplaats hielp en zwerver met inpakken. Geïnspireerd door de documentaire heb ik met hem gebeden en voor hem wat eten gekocht.
Nadat alles ingeladen was zijn we naar The Sanctuary gereden om alles uit te laden en vervolgens parketten samen te stellen. Uiteindelijk konden we om half zeven vertrekken. Daar aangekomen was het weer een plezierige chaos. Alle mensen van de 53 huizen en veel van de 175 kinderen stonden om bus in afwachting van hun pakketten. Ik mocht Robert assisteren met het uitdelen en hij was erg blij dat ik mee was omdat normaal Jo meegaat. Ik kon zo extra mensen meenemen in mijn auto. Het blijft moelijk om de armoede te zien van deze mensen. Je kunt je niet voorstellen dat dit in de Europese Unie kan. Het is de visie van de Jo en Ron en Robert om met Love Light Romania een zelfde project op te zetten voor de kinderen zoals in Jacodu is gedaan. Alleen dit project is vele malen groter en de mensen en middelen beperkt. Mijn gebed is dat er mogelijkheden komen om de huizen van deze gezinnen aan te pakken zodat de kinderen naar school kunnen gaan en zo de cirkel van armoede doorbroken wordt. Het is iets kleins een pakketje voedsel geven aan een gezin, maar als het gebeurt met de Liefde van Jezus dan kan er veel gebeuren. Ik hoop dat de zigeuners in Albesti de vinger van God gaan voelen die hun leven wil aanraken, en daar wil hij ons bij gebruiken.
Hieronder staat een filmverslag van de voedselpakkettenactie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten