Het Vaderhart

De verloren zoon van
Rembrandt

Ik ben weer in Nederland. Gisteren vanuit Pecica, dicht bij de grens, in één dag naar huis gereden. Dit betekent 1500 km in achttien en een half uur. Elke twee uur een stop en dan is het best vol te houden.
De afgelopen dagen had ik weinig tijd om nog iets te schrijven op mijn blog dus daarom nu nog een korte update.

De laatste dagen in Bazna werden voornamelijk gevuld met bezoekjes aan de gemeenteleden van de kerk om met  ze te bidden en te bemoedigen. Soms zonder vertaling, maar ik kan me al aardig redden met handen en voeten. Woensdagavond mocht ik nog spreken in de zigeunerkerk in Blajel met Ionathan. Ik heb het verhaal van de vrouw bij de put gedeeld. Een vrouw die in de ogen van haar dorpsgenoten een slecht leven leidde. Jezus komt in haar leven en laat merken alles van haar te weten maar zonder meteen een oordeel te geven. De dorst in haar ziel is gelest en ze voelt zich bevrijd ondanks dat Jezus alles van haar wist. Ik mocht na afloop nog met een vrouw bidden en ze gaf me te duidelijk te kennen weer terug te komen.

Filip met opa.

Donderdag een reisdag, naar Timisoara. Hier zou ik Gabi ontmoeten om weer eens lekker bij te praten. Ik had onverwachts twee reisgenoten; Alexandra en haar zoontje Filip. Zij gaan een paar dagen naar haar zus Lydia in Pecica bij Arad. Flavius en Lydia zouden naar Timisoara komen om ze op te halen.

Om vijf uur Gabi opgehaald bij zijn werk en eerst in een lunchroom onder het genot van een lekker kopje koffie bijgepraat en geboomd over de betekenis van de kerk in deze postmoderne wereld. Het was even als vanouds. In Bazna deden we dit regelmatig.

De nacht weer doorgebracht in Pension Vladut, waar ik in oktober ook verbleven had. Er was alleen nog een tweepersoonskamer, maar Claudia gaf deze voor de prijs voor een enkele kamer.

De worshipband van IHOP-TM

Vrijdagochtend naar het Huis van Gebed (IHOP-TM) geweest met Claudius en Naomi. Hier een boel oude bekenden gesproken; Christi, Daniel, Aurora.
Er was een ononderbroken tijd van aanbidding en voorbede. Gods aanwezigheid was bijzonder. Ik ervoer weer het verlangen van God naar een kerk die Zijn hart kent en ervaart en zich uitstrekt om Zijn hart te tonen aan mensen die het zo hart nodig hadden. Ik ervoer weer Zijn Liefde en Zijn pijn dat wij als kerk zo vaak een struikelblok zijn voor mensen die Hem zo hard nodig hebben.

Dit was wel de rode draad van deze reis. Het ervaren van het Vaderhart in mijn roeping voor dit land. Tijdens de video Finger of God, in Reghin en tijdens IHOP. Het was veel sterker dan alle keren ervoor. Ik had het gevoel alsof er een deken weggevallen was.

Vrijdag de nacht bij Flavius en Lydia doorgebracht. Veel gepraat met Flavius over zijn visie en roeping om de jongere generaties te bereiken met het evangelie van Jezus Christus. Hiervoor zijn nieuwe middelen en wegen nodig en hij is in de kerk bezig hier bewustwording voor te creeren. Dat is soms een hele klus.

Gisteren (zaterdag) dus teruggereden en weer eens geluisterd naar de preken van Pete Scazzero over de terugkeer van de verloren zonen. Dit verhaal geeft op een wel heel bijzondere wijze het Vaderhart van God weer. Hier is mijn roeping meer gestart en is in deze reis op sterke wijze weer bevestigd

In principe is de volgende trip weer gepland in oktober. Ik ga dan zeker naar Brasov naar Sorin en Alexandra om hen te bemoedigen in hun werk en bediening voor deze stad.
Terugkijkend kan ik alleen maar dankbaar zijn voor de tijd die ik met God mocht hebben.