maandag 17 oktober 2016

Așteptăm!

Het is nu maandagavond. Tijd om weer even een korte update te geven van wat ik de afgelopen dagen heb gedaan. Het was een tijd van veel bezoekjes. Zaterdagmiddag onder andere bij de familie Mereu en 's avonds Jonathan en Diana. Veel gaan of gingen door een moeilijke tijd en in de gesprekken ging het dan vaak over blijven verwachten dat God Zijn beloftes gaat waarmaken. We blijven verwachten, așteptăm.
Zondagochtend mocht ik preken en ik heb gesproken over de vrijsteden. Steden in Israël waar de priesters en Levieten woonden en waar iemand die onopzettelijk iemand had gedood naar toe kon vluchten en veilig kon wonen en de familie van de gedode man of vrouw geen bloedwraak kon voltrekken. In de stad was de voortvluchtige vrij van aanklacht. Dit is een prachtige verwijzing naar Jezus die onze vrijstad is. In Hem zijn we vrij van aanklacht.

(Ik heb hierover ook in de Christengemeente The Cross gepreekt en deze preek kan hier beluisterd worden, voor hen die er meer over willen weten)


De tekeningen van Imre
's Middags ben ik naar Igishe geweest om Ron en Jo te bezoeken en om de jongenlui van de The Sanctuary te zien. Ik had voor Imre een zakje ballonnen meegenomen. Hij was er erg blij mee en als dank kreeg ik weer zijn hele voorraad tekeningen mee.
Ik heb in de the Sanctuary kennis gemaakt met Izidor, één van de vele kinderen die voor de val van het communisme in de tehuizen voor "onoplosbare gevallen" waren gestopt verborgen voor de buitenwereld. Kinderen die een defect hadden. Izidor had polio en kan minder goed lopen. Velen van deze kinderen zijn geadopteerd en naar het buitenland gebracht en zijn nu 25 jaar later op zoek naar hun roots. Izidor heeft er een boek over geschreven en zet zich voor deze vaak verlaten kinderen hun familie terug te laten vinden.
Zijn verhaal is erg indrukwekkend.

De bidstond
Vandaag de dag vroeg begonnen met een bidstond bij Georghe en Luminita thuis. Veel gebeden voor de kerk. Ook hier kwam het weer terug in de gesprekken en de gebeden. We moeten niet opgeven en blijven verwachten; așteptăm.

Vanmiddag rustig aangedaan en verjaardagsvisite geweest bij Alina (La multia ani!) Bijgepraat met Sammy over de visie van de kerk. Ook zij blijven de beloftes van God verwachten; așteptăm.

In het gesprek en de gebeden met Sammy ervoer ik weer dat ik op mijn plaats ben en mag staan in de roeping van God voor Roemenië.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten