Victory Outreach (2) Alex verjaardag

Ik met de jarige Alex

Hier volgt deel twee van mijn verslag van mijn tijd in Victory Outreach (VO). Zoals ik al schreef begon de dinsdag erg vroeg. Om 5.30 ging de wekker, aankleden en samen met de staf naar de huiskamer van Pastor Lukas om de dag te beginnen met gebed en het programma door te nemen. Alex is jarig vandaag, hij wordt 23. Alex is sinds een week weer in de Home en volgt het programma. Hij is net afgekickt van zijn heroïneverslaving. Je kunt de littekens van de naalden nog zien zitten. Het is een lieve jongen, een beetje hyper soms. Hij komt steeds met je praten omdat hij de vele aandacht nodig heeft. Lichamelijk ben je snel van de verslaving af, maar geestelijk duurt het veel langer.

De Bijbelstudie

's Middags zou er een verjaardagsfeestje zijn met taart en een feestmaal. Het programma zou er iets voor omgegooid worden. Na de leidersmeeting begonnen we met koffie, waarna de Bijbelstudie startte. Radu, ook een oudere man, deelde eerst een korte studie, waarna ik iets mocht doorgeven. Ik deelde wat gedachten uit het leven van David, die ondanks een slechte relatie met zijn vader en de moeilijkheden die hij meemaakte ( o.a. een schoonvader die hem wil vermoorden), God als de bron van zijn vreugde behield. Zijn identiteit la in zijn relatie met zijn Hemelse Vader. Dit wordt mooi weergegeven in Psalm 27. Alin die we ontmoet hadden de avond ervoor is de hele tijd gebleven, hoewel hij een groot deel sliep.

Mihai is bezig met de taart

Na de Bijbelstudie volgde het ontbijt. Na het ontbijt ben ik een cadeautje gaan kopen voor Alex en heb ik een tijdje op het station Gare du Nord gezeten. Het is zo vreemd om de armoede zo zichtbaar mee te maken. De daklozen die daar zitten of bedelen en de reizigers die zich naar hun trein spoeden zonder aandacht te schenken het blijft moeilijk om het te accepteren en dat wil ik ook niet. Ik wil dat de ellende me blijft raken. Al kan ik misschien maar één broodje geven aan een van de mensen, of een arm om hen slaan en voor hen bidden, dan wil ik het blijven doen.

De maaltijd

In de middag heb ik tijd genomen om me voor te bereiden op mijn preek die ik mocht houden tijdens de avonddienst. Ik ben even op bed gaan liggen omdat het toch best heftig is al die indrukken. Ik lag op bed en het was best rumoerig omdat het ook de schoonmaakdag was voor de jongens. Ondanks de drukte ervoer ik een enorme rust en wist ik dat God aanwezig is in het huis. Gods hart gaat uit naar mensen zoals de jongens in het programma en dat ervoer ik erg sterk op dat moment.

Om vijf uur was het feest. Eerst een heerlijk maaltijd en daarna taart. Een mooie taart met kaarsen werd binnen gebracht en Alex mocht hem,

De taart

zichtbaar geroerd, uitblazen en aansnijden. Daarna hebben we voor Alex gebeden.

Om zeven uur begon de kerkdienst. De hele week waren er extra diensten om de mensen van de straat bekend te maken met het evangelie.
Er waren ongeveer 8 mensen van buiten naar de dienst gekomen. Ik mocht ook nu weer spreken over Job, die God juist beter leerde in de ellende waar hij inzat. Ik kon zien dat het woord van God vele harten raakte. De mensen kwamen naar voren voor gebed. Ook Alin, de jongen die ik avond ervoor had leren kennen. Uiteindelijk mocht ik voor iedereen in de kerk bidden. Een van mannen van buiten gaf zijn hart aan Jezus. Hij hoopt in het programma van VO mee te kunnen draaien om zijn leven weer op orde te kunnen krijgen. Er is weinig ruimte op het moment. Laten we bidden dat Lukas en Lisa de mogelijkheden krijgen om  het werk uit te breiden, hier zijn meer of andere gebouwen nodig. Ik ben voldaan gaan slapen. Gelukkig begon het programma op woensdag pas om 8.00 uur.