Zaterdag Jacodudag

Het is weer zaterdag en ik ben vandaag weer naar Jacodu geweest. Het is een prachtige rit van Bazna ernaar toe. Overal zie je mensen aan het werk op akkers om gewassen te poten of te begieten. Er gaat zo'n rust vanuit om dat te zien. Ik heb onderweg een kopje koffie gedronken in hotel Romantica, het hotel waar we een jaar gelden hebben gelogeerd toe we gewerkt hebben aan het activiteitenhuis.

Mijn doel van het bezoek vandaag was om het onderwijsproject te bekijken en om Dorin te ontmoeten en beter te leren kennen. Dorin is een docent die gespecialiseerd is in kinderen met leermoeilijkheden en achterstanden. Hij komt nu elke week een of twee dagen om de kinderen van Jacodu bij te spijkeren in het lezen, schrijven en rekenen. Ik mocht zijn manier van werken leren kennen en ik ben met name onder de indruk van de rust die hij uitstraalt. Hij neemt alle tijd met de kinderen. Eerst werkte hij met een grotere groep kinderen, maar door niveauverschillen en concentratieproblemen hebben hij en Jo besloten om een kortere tijd met steeds 2 kinderen te werken. Toen ik aankwam was hij net gestart met Maria en Claudiu. Het programma was lezen. Met allerlei hulpmiddelen probeerde hij de kinderen het verband tussen de klanken en de leestekens te laten zien zodat zij zelf gaan leren spellen. Dat is nog geen gemakkelijke klus, zeker omdat de kinderen van huis helemaal geen voorbeeld hebben van ouders die kunnen lezen en dus helemaal niet weten wat het is.
Ik vond het prachtig om te zien hoe geduldig de kinderen zelf ook waren. Al met al hebben ze twee uur gewerkt. We zaten buiten onder het middengedeelte van de schuur, het was er vredig en aangenaam.
Als laatste mochten de kinderen een tekening maken die ik van hen
kreeg. Ik ga ze zorgvuldig bewaren als aandenken aan dit bijzondere moment. Laten we bidden voor de kinderen en Dorin, dat het blijvend vrucht zal dragen voor de kinderen van Jacodu.

Op de terugweg ben ik via een totaal vernieuwde weg gereden naar Dumbraveni. Het is dan heerlijk rijden door het prachtige Roemeense land. In Medias mezelf getrakteerd op een heerlijke pizza, voor nog geen drie euro.

Terug in Bazna, was ik toch wel erg moe van het vele rijden. Voor twee uurtjes Jacodu toch bijna vier uur gereden.
Het was warm, dus ben ik eerst gaan liggen om wat te rusten. Na het slapen heb ik mijn preek voor morgenvroeg voorbereid. Buiten in koelte van de avond verwonderd gekeken naar de klimkunsten van een vliegend hert, een enorme kever.

Als laatste deze blog geschreven en dan is het straks ook zo weer tijd om te gaan slapen. Al met al een boeiende dag.